جميع فصول : الفصل -الفصل 690

เขากดเสียงให้ต่ำลง น้ำเสียงจริงจังขึ้นหลายส่วน “แม่ครับ เรื่องพวกนี้มันผ่านไปแล้ว ต่อไปแม่อย่าพูดถึงมันต่อหน้าซิงซิงอีกนะครับ”“แม่จะไปกล้าพูดได้ยังไง? พอแม่พูดเรื่องนี้ทีไร เธอก็ทะเลาะกับแม่ทุกที!”แม่เฉียวสูดจมูก น้ำเสียงไม่พอใจอย่างมาก “สุดท้ายกลายเป็นว่าแม่เป็นคนเลวไปซะงั้น แต่แม่ก็มีลูกสาวคนนี้แค่คนเดียว แม่จะไปทำร้ายเธอได้ลงคอเหรอ? ปีนั้นตอนที่ซิงซิงนอนอยู่ในไอซียูเป็นตายเท่ากัน แม่ไปหาซินแสให้ดูดวงแล้ว ซินแสบอกว่าเป็นเพราะดวงของเสิ่นชิงซูแข็งเกินไป เขาเป็นตัวกาลกิณี ซิงซิงของเราเลยโดนเธอพัวพันไปด้วย แม่ไม่ได้โทษเสิ่นชิงซูนะ แต่แม่กลัวเขา เธอเข้าใจไหม? เยี่ยนเฉิง เธอก็รู้ คนที่สนิทกับเสิ่นชิงซูมีไม่กี่คนที่ลงเอยด้วยดี ปีที่แล้วสามีเก่าของเธอก็เพิ่งมาตายโหงไปไม่ใช่เหรอ...”“แม่ครับ!” ฉินเยี่ยนเฉิงหมดความอดทน ขัดจังหวะคำพูดของแม่เฉียว “ตอนนี้ฟู่ซือเหยียนยังมีชีวิตอยู่ เรื่องก่อนหน้านั้นเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด แต่ไม่ว่าจะยังไง ในฐานะผู้ใหญ่ แม่ก็ไม่ควรพูดแบบนี้ ถ้าให้ซิงซิงได้ยินเข้า เธอได้ทะเลาะกับแม่อีกแน่”แม่เฉียวถึงกับพูดไม่ออกราวกับไม่คิดว่าฉินเยี่ยนเฉิงจะพูดกับเธอแบบนี้

“ได้ครับ”ฉินเยี่ยนเฉิงเจอกระดานซักผ้าในห้องซักรีด ก็ไปเอากุญแจห้องน้ำกับเสิ่นชิงซู แล้วก็เดินขึ้นชั้นบนไปโดยไม่หันกลับมามองฟู่ซือเหยียนลูบจมูกตัวเอง “ที่แท้ก็ทำแบบนี้ได้ด้วย”เสิ่นชิงซูเหลือบมองเขาแวบหนึ่งฟู่ซือเหยียนก็มองเธอทั้งสองคนสบตากัน บรรยากาศก็พลันเงียบสงัดไม่กี่วินาทีต่อมา เสิ่นชิงซูก็เป็นฝ่ายละสายตาก่อน หันหลังเดินออกไปข้างนอกฟู่ซือเหยียนมองแผ่นหลังที่ผอมบางของเธอ พลางถอนหายใจแผ่วเบา......สวนหลังบ้านครึกครื้นมากหานหมิงอวี่ ฉือกั่วเอ๋อร์ ลู่เสี่ยวหาน และคนอื่น ๆ อีกสองสามคนกำลังเล่นกับเด็ก ๆเสี่ยวอันหนิงกับเสี่ยวเนี่ยนอัน ฝาแฝดชายหญิงคู่นี้หน้าตาดีชวนมองมาก ฉลาดแล้วก็น่ารัก โดยเฉพาะเสี่ยวอันหนิง น้ำเสียงเล็ก ๆ นั่นไม่เพียงแต่หวาน ยังช่างพูดช่างเจรจา แถมยังโดดเด่นเรื่องการสร้างพลังบวกให้คนรอบข้าง ผู้ใหญ่หลายคนถูกเธอออดอ้อนจนเบิกบานใจไปตาม ๆ กันลู่เสี่ยวหานกับฉือกั่วเอ๋อร์ถือมือถือถ่ายรูปเสี่ยวอันหนิงกับเสี่ยวเนี่ยนอันกันรัว ๆ ทุกมุม ทั้งคุกเข่าถ่าย นอนคว่ำถ่าย ถ่ายแนวนอน ถ่ายแนวตั้ง ถ่ายแบบ 360 องศาไร้มุมอับเจียงหมี่รั่วท้องแก่ ขยับตัวลำบาก เธอนั่งเล่นก

เด็กทั้งสองคนเพิ่งถูกฟู่ซือเหยียนพาไปอาบน้ำ ตอนนี้น่าจะหลับกันหมดแล้วเสิ่นชิงซูไม่ได้ไปรบกวนพวกเขา ตรงกลับเข้าห้องนอนใหญ่ไปเลย......เวินจิ่งซีกลับมาตอนเที่ยงคืนครึ่งริมฝีปากของเขาแตก บนใบหน้ายังมีรอยฝ่ามืออยู่หนึ่งข้างหลังจากที่ฟู่ซือเหยียนกล่อมลูก ๆ ทั้งสองคนจนหลับแล้ว ก็ลงไปต้มยาที่ชั้นล่างตอนที่เขาถือยาจีนที่เพิ่งต้มเสร็จออกมาจากห้องครัว ก็บังเอิญเจอกับเวินจิ่งซีพอดีพอเห็นใบหน้าของเวินจิ่งซี ฟู่ซือเหยียนก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยระหว่างผู้ชายด้วยกัน บางครั้งแค่สบตาก็เข้าใจทุกอย่างแล้วเห็นได้ชัดว่า เวินจิ่งซีกับซ่งหลานอินมีอะไรบางอย่างอาจเป็นเพราะแววตาที่สมน้ำหน้าของฟู่ซือเหยียนมันชัดเจนเกินไป เวินจิ่งซีเลยโกรธกลบเกลื่อน “มองอะไรมองนักหนา ไม่เคยเห็นหนุ่มหล่อถูกนักเลงหญิงรังแกหรือไง!”พูดจบ เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากด้านหลังนักเลงหญิงซ่งหลานอินเดินเข้ามาเมื่อเทียบกับเวินจิ่งซี นอกจากลิปสติกที่หายไปแล้ว ซ่งหลานอินก็ไม่มีอะไรผิดปกติในส่วนอื่นเลย“เวินจิ่งซี อย่ามาทำลายชื่อเสียงของฉันนะ เห็น ๆ อยู่ว่าคุณเป็นคนโผเข้ามาเอง!”“ซ่งหลานอิน!” เวินจิ่งซีคำราม “คุณมันกลับผิดเป็

ดังนั้นตอนที่เสิ่นชิงซูประกาศวางมือ ผู้บริหารระดับสูงในบริษัทต่างก็ตกใจอย่างมาก และส่วนใหญ่ก็คือความเสียดายแต่สภาพของเสิ่นชิงซูในตอนนี้ แค่คนตาดีก็มองออกว่า ร่างกายของเธอเกิดปัญหาขึ้นแล้วแม้ว่าก่อนออกจากบ้านเธอจะตั้งใจแต่งหน้าเพื่อปกปิดใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างสุดความสามารถ แต่ความผ่ายผอมที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าของเธอ ก็ยังทำให้คนที่เห็นรู้สึกใจหาย เพียงแค่ไม่กี่เดือนสั้น ๆ เสิ่นชิงซูก็อยู่ในสภาพเหมือนน้ำมันใกล้หมดตะเกียงแล้ว......หลังจากประชุมเสร็จ เสิ่นชิงซูก็กลับมาที่ห้องทำงานหานหมิงอวี่เดินตามเธอมาด้านหลังเสิ่นชิงซูเดินวนในห้องทำงานรอบหนึ่ง สุดท้ายก็เดินไปที่หน้าโต๊ะทำงาน ยื่นมือไปหยิบป้ายชื่อบนโต๊ะขึ้นมา“ห้องทำงานห้องนี้ฉันจะเก็บมันไว้”หานหมิงอวี่หยิบป้ายชื่อจากมือของเสิ่นชิงซู วางกลับไปที่เดิมเสิ่นชิงซูเงยหน้ามองเขาทั้งสองคนสบตากันหานหมิงอวี่ยิ้ม “ผมจะถือว่าคุณไปพักร้อนก็แล้วกัน เสิ่นชิงซู ผมจะรอคุณกลับมาที่นี่”เสิ่นชิงซูยิ้มเล็กน้อย “ค่ะ”นี่คือคำอวยพรที่เต็มไปด้วยความหวังดี เธอจะทำลายบรรยากาศไม่ได้อยู่แล้ว......ออกมาจากห้องทำงาน ชายหนุ่มที่ชื่อโม่ไป๋

เสิ่นชิงซูนับตั้งแต่วันนั้นที่ถูกส่งไปโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิต ก็ถูกวินิจฉัยว่าอาการป่วยทรุดลงอีกครั้งหลังจากผ่านการรักษาและช่วยชีวิตอย่างเสี่ยงอันตรายมาหนึ่งสัปดาห์ ชีวิตนี้ก็ถูกกระชากกลับมาจากเงื้อมมือมัจจุราชได้อย่างหวุดหวิดเพียงแต่อาการป่วยของเสิ่นชิงซูนี้แปลกไปจากกรณีทั่วไปอย่างมากก่อนหน้านี้ ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ทั้งสองสายคือการแพทย์แผนจีนและการแพทย์แผนตะวันตกก็เกิดความเห็นไม่ตรงกันผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกหลายคนที่ฉินเยี่ยนเฉิงเชิญมา เสนอให้ทำคีโมแต่จิ้นหวยหมินรวมถึงหัวหน้าแผนกการแพทย์แผนจีนอีกหลายคน ไม่เห็นด้วยกับการทำคีโมทั้งสองฝ่ายมีความเห็นแตกต่างกัน โต้เถียงกันไม่จบไม่สิ้นสุดท้าย ก็เป็นเสิ่นชิงซูที่ตัดสินใจด้วยตัวเองเธอปฏิเสธการทำคีโม เลือกที่จะรักษาแบบประคับประคองต่อไปนี่คือการตัดสินใจของผู้ป่วยเอง ผู้เชี่ยวชาญหลายคนก็ทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจของผู้ป่วยเสิ่นชิงซูกลับเข้าไปพักรักษาตัวในอาคารการแพทย์หลังเล็กนั้นอีกครั้งจิ้นหวยหมินยังคงมาฝังเข็มให้เสิ่นชิงซูทุกวันในอาคารหลังเล็กมีกลิ่นยาจีนลอยอบอวลทุกวันยาจีนถ้วยแล้วถ้วยเล่า ไม่เคยขาดช่วงครึ่งเดือ