All Chapters of The Ravishing CEO: Burning For His Touch: Chapter 231 - Chapter 240

JackieSandali akong hindi makagalaw, literal. Ang paraan ng pagtitig ni Joko sa akin sa screen—may halong pagnanasa at pilyong ngiti—ay nagpapainit sa buong katawan ko at nagpapaikot ng isip ko. Mahina siyang tumawa, halatang natutuwa sa katahimikan ko.[Kapag tumingin ka pa rin sa akin ng ganyan, maniwala ka, pupuntahan kita ngayon din,] biro niya, kalahating nakakatawa, kalahating seryoso. [Come on, Jackie. Ipakita mo sa akin buong pajama mo. Huwag ka ng mahiya.]Tumayo ako, pilit pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko at dahan-dahang umikot sa harap ng camera. Mabilis ang naging reaksyon niya.[God, Jackie… isa kang dyosa…] bulong niya habang kinukuha ang cellphone niya para mas makita ako. [Now, tell me—papayagan mo ba talaga akong makita ka ng maayos o gusto mo pa akong pahirapan?]“At bakit ko naman gagawin ‘yon?” tanong ko, nakataas ang kilay.[Dahil gustong-gusto mong tinotorture mo ako,] sagot niya, may kumpiyansang ngiti. [Dahil sigurado akong nag-e-enjoy ka rin.

JackieWhat a night. Dumeretso ako sa loob ng bahay bago pa ako muli mapilit ni Joko na sumama sa kanya. Naglalagablab ako— sobrang nag-aalab sa kanya. Hindi lang siya gwapo…nakakaakit siya, nakakalasing, nakakatawa… at sobra siyang attractive. Delikado ang lagay ko.Pero kahit gaano ko siya kagustong makasama ngayong gabi, hindi pwede. Binago ng manager ko ang Sunday shift ko at kailangan kong gumising ng maaga. Nakakainis pero okay na rin para mas mabitin siya.Dumeretso ako sa shower, umaasang mababawasan ang apoy na iniwan niya sa loob ko. Nang sa wakas ay nakahiga na ako sa kama, nag-vibrate ang cellphone ko. Message iyon galing kay Joko.*Ang bango mo… mas mabango pa kaysa sa inakala ko.*Natawa ako mag-isa, para akong tangang nakangiti. Dahil hindi pa ako inaantok, minabuti kong asarin siya ng kaunti. “Ano bang sinasabi mo?” *Yong maliit na regalong iniwan mo sa kandungan ko.* Umayos ako ng higa. “At ano naman ’yun?” *That small piece of fabric na tinanggal mo b

Joko“So, River… anong milagrosong ideya ang napaka-importante para hilahin mo ako sa kama bago mag-alas sais ng umaga?” tanong ko nang magkita kami ng mga lalaki sa isang café malapit sa kompanya ni River.“Magpapadala tayo ng bulaklak sa mga babae natin, kaibigan —maraming bulaklak!” anunsyo ni River na may mapagtagumpay na ngiti. “Let’s win them over.”“Maganda ’yan, ah. Ang moody nga ni Diane nitong mga araw na ’to,” dagdag ni Lucas. “Baka makatulong.”“Anong klase ng bulaklak?” tanong ni John.“Bawat isa pipili ng sa kanya, pero dapat obvious sa bouquet kung gaano tayo ka-baliw sa kanila,” sabi ni Hubert na may itsurang in love na in love.Tinapos namin ang kape at dumiretso sa isang 24-hour flower shop. Pagdating namin, ipinakita ng florist sa computer ang iba’t ibang klase ng bouquet. Pero syempre — syempre — si Hubert pa ang makakakita ng isang dambuhalang arrangement sa isang sulok at itinuro iyon.“Iyan!” sigaw niya. Pati ang florist natawa.Sobrang laki— puro pink na

JokoDumating ako sa mall ilang minuto bago matapos ang shift ni Jackie. Naghintay ako sa labas ng boutique niya pero medyo may distansya ako. Napansin ko ang isang lalaking nakatambay malapit sa entrance, sapat ang lapit para makapanood, kaya inisip kong boyfriend siguro siya ng isa sa mga kasama niyang salesgirl.Lumabas si Jackie ng boutique na nakangiti na napakaganda para sa akin— pero agad namatay ang ngiting ’yon nang bigla siyang hawakan sa braso ng lalaking ’yon at may sinabi sa kanya. Kita kong natakot siya, kaya lumapit ako.“May problema ba rito?” tanong ko at tumayo sa tabi niya.“Wala kang pakialam dito, playboy! Kinakausap ko ang girlfriend ko,” sagot agad ng lalaki. Tiningnan ko si Jackie — halata ang takot sa mukha niya.“Bitawan mo ako, Raul. Wala ka ng halaga sa akin, matagal na tayong tapos,” sabi ni Jackie, pilit binabawi ang braso niya. Hindi siya nito binitiwan.“Raul, hindi ba? Narinig mo ang sinabi ng GIRLFRIEND ko, matagal na kayong tapos,” sabi ko ng

JackieMabusisi at maproseso pero kailangan daw ‘yon sabi ng pulis na nag-imbestiga. Unang beses kong makatapak ng presinto kaya hindi ko alam kung paano ang kalakaran. Mabuti na lang at sumama sa amin si Joko. Napakalaking tulong niya sa amin ni Mama. Hindi ko siguro alam kung paano ko magagawa ang lahat ng iyon kung hindi ako pumayag na ihatid niya ako at hindi ko rin lubos maisip na nakatulong nga ang pag-seduce ko sa kanya sa kotse. Kung hindi ko ‘yon ginawa at pinauwi ko siya agad–malamang ay mas naging malala ang sitwasyon.Pagkatapos ng ilang oras sa presinto, saka lang kami pinayagang umuwi at hinatid kami ni Joko pauwi. Nakakulong na si Raul, pero sinabi ng pulis na dahil first-time offender siya at dahil sa ilang legal na factors, malaki ang posibilidad na hindi siya magtatagal sa kulungan. Nakakapanghina.“Ma’am, patawad po at eto ang unang pagkakataon na nagkita tayo,” sabi ni Joko kay Mama pagdating namin sa gate.“I’m sorry too, anak. Pero salamat sa pag-alaga kay Jac