Lahat ng Kabanata ng The Ravishing CEO: Burning For His Touch: Kabanata 261 - Kabanata 270

JokoIlang araw na akong sobrang miserable. Halos hindi na ako makapag-focus sa trabaho. Sinisira ng tatay ko ang buhay ko—nagrereklamo tungkol sa pera, humihingi ng dagdag at pilit pa ring pinipilit ’ang katawa-tawang trip niya sa Europe. Akala ko aalis na siya pag nakuha niya ang allowance niya, pero hindi… ngayong pagkakataon na ’to, mukhang gusto na talaga niyang wasakin ako pati si Hope. Ang nanay ko naman, paikot-ikot sa mga biyahe at sinabi pang babalik lang siya dito kapag umalis na ang demonyo. At tama naman siya. Simula dumating ang tatay ko, naging impyerno ang buhay ko.At parang kulang pa ’yon, nakatanggap ako ng message mula kay Hope, nagtatanong kung bakit daw sinasabi ni Rafi sa lahat na kami na. Hindi ko alam kung saan nakuha ni Hope ’yon. Mabuti pang tawagan ko na siya para tapusin ’to.“Ate,” sabi ko ng sagutin niya ang tawag—pagod na pagod ang boses ko.[Dapat napakagandang paliwanag ang dala mo, Joko.] Galit na galit ang tono niya.“Hindi kami ni Rafi. Ang t

JokoKahit na nag-aaway kami palagi, kami pa rin ang magkakampi sa lahat ng bagay. Lalo na ngayon na nakita na niya ang tunay na kulay ng tatay namin.Tinulungan kong sumakay si Ate Hope sa kotse niya. Sobrang nag-aalala ako para sa kanya. Matapos ang palabas na ginawa ng tatay namin, wasak na wasak siya. Sa kabila ng lahat, mahal pa rin niya ang lalaking ’yon at hirap siyang bitawan ang hayop na tatay namin. Alam kong matindi ang tama sa kanya ng araw na ’to.Habang naglalakad ako papunta sa sarili kong kotse sa parking, tinawagan ko si Ed. Ipinaliwanag ko sa kanya lahat ng nangyari at agad niyang sinabi na uuwi na siya para alagaan si Hope. Medyo gumaan ang pakiramdam ko. Sinabi ko ring dadaan ako mamaya. Pagkatapos, sumakay na ako sa kotse at nag-drive papunta sa Social Club na may mabigat na kutob sa dibdib.Pagdating ko sa Club, nakasanayan ko na kaya doon pa rin ako nag-park—sa pwesto ko sa dulo, malapit sa pader. Pumasok akong pagod na pagod—drained na ako. Naisip ko, siguro

JokoMabuti na lang at pinakinggan niya ako.Alam ko naman na hindi niya ako patatawarin ng ganoon lang, pero kahit papaano ay magkakaroon ako ng pagkakataong linawin ang lahat sa kanya. Pagkatapos, babawiin ko siya. Pero ngayon, kailangan ko ng malamig na paliguan para pakalmahin ang katawan kong sumisigaw para sa kanya. Hindi na ako pwedeng magkamali pa dahil mawawala siya ng tuluyan sa akin kapag lumagpas ako sa linya, kaya kinailangan kong kontrolin ang matinding pagnanais na hawakan siya.Nang mahiga akong hubad sa tabi niya, natutulog na siya. Pinagmasdan ko ang mapayapang mukha niya, ang mga kulot ng kanyang buhok na nakakalat sa unan at ang mga kurba ng kanyang magandang katawan na lalong pinatingkad ng manipis na kumot na nakatakip sa kanya. Ang kanyang morenang balat ay nagniningning ng maganda sa liwanag ng buwan na pumapasok sa bintana.Nakatulog ako habang pinapangarap ang napakagandang babaeng nasa tabi ko, ang nasaktan ko dahil sa isang hindi pagkakaunawaan. Kung

JokoSh*t.Nakatayo ako sa pintuan ng apartment ni Jackie, nakatitig sa pinakamagandang babae sa mundo, nakatayo sa harap ko na walang suot kundi isang masikip na puting t-shirt at isang maikli at puting shorts na kapareho ng kulay. Imposibleng hindi ko siya pagnasaan.“Nagising lang ako sa tawag ni Diane, tapos tinawagan mo ako. Nakalimutan kong hindi ako nakabihis. Pero nakita mo naman na ‘to. Kaya tuloy ka at umayos ka, maghahanda ako.” Medyo nahihiya niyang sabi.Tumalikod siya para umalis pero hindi ko napigilan. Pumasok ako, isinara ang pinto at at hinila siya sa mga bisig ko, pinagdikit ang aming mga labi sa isang mainit, basa, at madamdaming halik. Nang maghiwalay kami para huminga, ngumiti ako sa kanya.“Good morning, my Goddess, you are smokin’!”Binitiwan ko siya at medyo nanghihina siyang naglakad sa pasilyo, naiwan ako na may malaking ngiti sa mukha. Hinalikan ko siya at hindi niya ako tinanggihan; tumugon siya. Pumunta ako sa kusina at pinagtimpla siya ng kape

JokoUmalis ako sa bahay ni River at pumunta kina Ate Hope, pero sina Jackie at Roman lang ang nasa isip ko. Nababaliw na ako. Pagdating ko, niyakap ako ng ate ko at kitang-kita kung gaano siya nasaktan sa ginawa ni Felipe–nagpapasalamat naman ako dahil sa pagkakataong ito ay mulat na ang kanyang mga mata. Yun nga lang, naging napakasakit para sa kanya ‘yon.Nagsimula kaming mag-usap at ikinwento ko sa kanya ang lahat ng natuklasan ko sa Social Club, ang panggigipit, ang mga posibleng reklamo kay Felipe, ang ginawa niya kay Jackie pati na rin ang nagawa ko sa kanya, at ang pagsuyo-suyo ni Felipe kay Jackie.Sa huli, nakahiga ako sa sofa ng ate ko, ang ulo ko ay nasa kandungan niya, umiiyak na parang sanggol at nagsisisi na ako ay isang mapusok na hangal na kumikilos muna at nag-iisip mamaya.Pinayuhan ako ng ate ko na ipaglaban si Jackie at humingi ng tawad sa kanya at huwag sayangin ang oras. Kahit ang bayaw ko, na karaniwang nakikinig lang, sa pagkakataong ito ay tinawag ang ate