Todos os capítulos de My Billion-Dollar Semester: Capítulo 41 - Capítulo 50

"What did you do this time, Ezeline?" tanong ni Daddy, puno ng galit at hiya ang boses niya.He's acting like I'm a disgrace in our family. Takot siya na gumawa na naman ako ng iskandalo, lalo na't nasa event kami ng mga Cojuangco.Sinasabi ko na nga ba at may gagawin na namang kabalbalan si Evone. Pinapamukha niya sa lahat na ako ang masama at siya ang inapi."Sir, Mr. Daddy ni Aunt Sparkle, my aunt didn't do anything to her. Your bad daughter is so mean to me. Aunt is just protecting me from that bad lady," sabat ni Inigo, mababakas sa tono niya ang inis sa kapatid ko.Hindi makapaniwala si Daddy sa sinabi ng bata. Pabalik-balik ang tingin niya sa akin at kay Inigo. Parang nakakita siya ng multo na hindi naman dapat."Ah, eh, Mr. little man, you don't need to defend her from me. I get it, my daughter, Calla is not good," sagot ni Daddy, halatang maingat siya sa sinasabi niya na baka lalong mag-trigger sa inis ng bata. "Tinakot ka ba niya kaya mo siya pinagtatanggol? I can assure you

Matapos ang nangyari kanina sa café, dinala ako ni Kael sa isang private park na pagmamay-ari ng mga Cojuangco, na ipinapasalamat ko dahil inilayo niya ako sa mga taong gusto akong saktan. Galit na galit siya kanina sa babaeng supporter daw niya at sa mga taong nakisali sa pag-away sa akin.Pagkatapos niyang bigyan ng death glare silang lahat, hinila na lang niya ako palabas sa café, kung saan muntik na akong matapilok. Hindi siya nagsalita, pero binuksan niya ang pinto ng SUV, kaya pumasok din ako kaagad. I was clueless until he brought me here and told me that they own this park.Matapos niyang sabihin na pagmamay-ari nila ang park, hindi na ulit siya nagsalita. As usual, he's being to himself, an unbothered king. Samantalang ako ay nakatingin sa paanan, kinakabahan at namomroblema.Ang dami kong naiisip na posibleng mangyari, kaya natatakot ako. Bakit pa kasi nangyari iyon?Sana umuwi na lang ako matapos kong mag-walk out. Bakit pa kasi ako tumambay sa labas ng hotel? “Kael…” “B

“Best, buong araw ka nang nagmumukmok dito sa kuwarto. Ayaw mo bang lumabas kahit sa garden man lang?” tanong ni Saffie sa akin. Mababakas sa tono niya ang pag-aalala niya sa akin.Bumuntong-hininga na lang ako at bored na nilingon siya. Wala akong gana ngayong araw. Napuyat kasi ako sa kaka-scroll sa tablet.I know it's crazy. Pero concerned talaga ako kung ano nang nangyayari kay Kael.Galit pa ba siya sa akin?Ilang beses kong tinatanong ang sarili ko kung bakit ang dali niyang husgahan ako. Palagi niya akong nakakasama. Dapat ay kilala na niya ako at alam niya ang mga galawan ko.Nang dahil lang sa fake news na iyon, magagalit siya sa akin?Hindi ko rin maintindihan kung bakit sobra kong pinoproblema ang tungkol doon. Kahit naman mawalan ako ng scholarship ay okay lang.Napag-isip-isip ko kasi kagabi na hindi ko naman talaga ginusto na maging parte ng Alera. Kahit tanggalin niya ako, wala namang mawawala sa akin, except sa allowance.Besides, marami-rami rin ang naipon ko mula sa

“So wake up, girl. You are just dreaming.”Tinulak niya ako nang bahagya at humakbang pa siya papalapit sa akin. Umatras naman ako dahil ayokong magkalapit kami. Feeling ko kasi hindi lang doon ang gagawin niya. Kailangan kong paghandaan ang sampal na puwede kong matanggap anumang sandali.I know, Veronique will do something. Kumbaga sa mga palabas sa TV, siya ang kontrabida. Kaya hindi malabong gawin din niya iyon.“You are a nobody now. What else could you be proud of, Calla? Oh, right. You were just a nobody even before,” dagdag pa niya.Narinig kong tumawa ang ilang bisita na alam kong nagustuhan nila. Nag-e-enjoy sila sa pagmamaliit sa akin ng bruhildang ito. Na para bang nasa isang television drama kami at inaapi ng mistress ang original.Tiningnan ko lang siya sa paraang iisipin niyang wala akong pakialam sa mga sinasabi niya. Hindi niya ako makukuha sa masasakit na salitang ibinabato niya sa akin. Wala naman kasing kwenta ang pina

“Narito pa ako sa mall, best. Mukhang wala namang nakapansin sa akin, kaya so far ay wala pang nanggugulo.”Kausap ko ngayon sa phone si Saffie. Hindi siya nakasama sa akin dahil may family reunion sila. Inimbitahan nga ako ng parents niya na sumama sa kanila. Pero tumanggi ako.Hindi sa ayaw kong sumama. Hindi naman kasi ako parte ng reunion na iyon, kaya ayokong makisali. Isa pa, baka may makaaway lang ako roon—na iniiwasan ko sa ngayon. Pagod na ako sa kaka-explain ng side ko. Wala namang naniniwala sa kanila. Tiyak na pagkakaisahan lang ako. “Oo, best. Okay lang ako. Enjoy diyan. Hinay-hinay sa pagkanta, baka umulan.”Nakangiting pinatay ko ang tawag. Narinig ko kasi ang matinis na sigaw ni Saffie. Mahilig siya sa videoke, kaya palagi ko siyang inaasar na uulan o magkakabagyo kapag ginalingan niya. “Sana walang umepal.”Pumasok ako sa isang boutique na puro high-end at mga designer labels ang laman. Wala naman akong balak na bumili. Gusto ko lang tumingin ng mga limited editio