All Chapters of เดิมพันรักลับ: Chapter 21 - Chapter 30

สายลมยามค่ำคืนพัดเบา ๆ กระทบผิวขาวซีดของนีน่า ที่สวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีม ผมยาวสลวยถูกรวบหลวม ๆ ไว้ด้านหลัง เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไม้สาน ดวงตาเรียวยาวทอดมองดวงจันทร์ดวงโตที่แขวนอยู่กลางฟ้าด้วยสายตาที่แสดงออกว่ากำลังเศร้าริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ดวงตากลมที่ทอดมองดวงจันทร์นั้นเหมือนจะว่างเปล่า แต่จู่ ๆ กลับมีหยดน้ำใส ๆ ไหลออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว“แค่ต้องแต่งงานให้เร็วที่สุดเองนีน่า.. แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง” หญิงสาวพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ ราวกับว่าคำพูดนั้นถูกฝังไว้ซ้ำ ๆ มานับครั้งไม่ถ้วนเธอยังคงเหม่อมองดวงจันทร์ผ่านม่านน้ำตา ก่อนที่ภาพในวันวานเก่า ๆ จะย้อนกลับมาให้เธอนึกถึง"นีน่า ลูกต้องนั่งหลังตรง!""ลูกควรพูดคำไหนเวลาผู้ใหญ่ถาม!""อย่ายิ้มกว้างเกินไป มันไม่สง่างาม!""จำไว้นะ! ลูกเป็นตัวแทนของตระกูลเรา ไม่ใช่เด็กธรรมดา! ทำอะไรต้องอยู่ในระเบียบอย่าให้เสียชื่อ!"คำพูดเหล่านั้นยังคงฝังในหัวของเธออย่างกับถูกสลักลงบนหิน เธอโตมากับคำสั่ง โตมากับความเก็บกด โตมากับเงินที่หล่นใส่มือทุกครั้งที่เธอร้องไห้ในวันที่เธอหวาดกลัวไม่มีอ้อมกอดของคนเป็นพ่อหรือแม่ยื่นมาให้เธอเลยสักครั

ตอนที่ 15 ทำหน้าที่คู่หมั้นเสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลง ก่อนที่การันต์จะเดินออกมาจากห้องด้วยผ้าขนหนูพันช่วงเอว กล้ามเนื้อแน่นตึงตามลำตัวสะท้อนแสงไฟสลัวชายหนุ่มหยุดยืนข้างเตียงก่อนจะปรายตามองร่างบางที่หลับสนิท ริมฝีปากสีแดงสดแบบสุขภาพดีเผยอเล็กน้อย พร้อมกับมีร่องรอยบาดแผลพอให้สังเกตเห็น ผมเผ้าที่เคยอยู่ทรงก่อนหน้านี้ยุ่งนิด ๆ จากกิจกรรมที่เขาจัดให้และแม้จะรู้ว่าเธอนั้นหมดแรงเพราะเดิมทีร่างกายก็อ่อนแอ แต่พอนึกถึงใบหน้าที่หัวเราะคิกคักกับผู้ชายคนอื่นแล้วเขากลับไม่รู้สึกผิดเลยสักนิดเขาเดินไปหยิบบัตรเครดิตสีดำเงาวับ ที่มีเพียงเฉพาะผู้บริหารของห้างดังที่เขาเป็นเจ้าของเท่านั้นที่จะมี ออกจากกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้ววางลงบนโต๊ะก่อนจะเอื้อมไปหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วสแกน QR Code เพื่อแอดเพื่อนแอปเขียวของเธอเอาไว้ หลังจากยืนยันว่าเพื่อนเพื่อนกันในบัญชีแล้วจึงรีบทิ้งข้อความไว้เพียงสั้น ๆ‘ค่าตัวของเธอ’ก่อนที่เขาจะเดินไปใส่เสื้อผ้าแล้วเปิดประตูเพื่อออกไปเงียบ ๆ ในเวลาตีสองเสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือทำให้เพลงรักขยับตัวขึ้นมาเล็กน้อย และเพราะความปวดระบมทั้งตัวเตือนให้เธอนึกถึงเรื่องราวของเมื่อคืน เพล

ตอนที่ 16 งานใหม่ภายในกระจกบานใหญ่ของห้องพักหรูของคฤหาสน์ ปรากฏภาพหญิงสาวในชุดปรากฏภาพของหญิงสาวที่ชุดเดรสสีแดงสดที่แนบเนื้อ เผยให้เห็นสัดส่วนอันเย้ายวนได้อย่างจงใจ นีน่าทาลิปสติกสีเดียวกันกับชุด แล้วขยับยิ้มบาง ๆ อยู่หน้ากระจกโดยที่ไม่มีความรู้สึกใดจากรอยยิ้มนั้นแม้แต่น้อยแม้จะไม่ได้รักหรือชอบพึงใจการันต์สักเท่าไหร่ แต่สิ่งเดียวที่จะปลดปล่อยเธอและแม่นมออกจากกรงทองนั้นก็มีแค่วิธีนี้ ยิ่งเธอแต่งงานกับเขาไวเท่าไหร่ เธอก็จะมีอำนาจมากพอที่จะพาแม่นมมาอยู่ด้วยไวเท่านั้น“รอนีน่าก่อนนะคะแม่นม.. นีน่าจะรีบพาแม่มาอยู่ด้วย” หญิงสาวจ้องมองภาพถ่ายของเด็กน้อยวัยเพียงแปดขวบที่ถ่ายรูปคู่กับแม่นมที่ใจดีอยู่หน้าสนามหญ้า เธอจดจำความรู้สึกนั้นได้เป็นอย่างดีมือเล็กพับปิดกระเป๋าเงินช้า ๆ ก่อนจะหันไปมองที่กระจกอีกครั้ง เมื่อมั่นใจในภาพลักษณ์ตรงหน้าแล้วเธอก็คว้ากระเป๋าใบเล็กขึ้นมาพาดไหล่ สองเท้าก้าวเดินลงจากบันไดด้วยท่าทางมั่นใจแตกต่างจากเมื่อครู่ลิบลับทันทีที่เธอเดินลงมาด้านล่างของคฤหาสน์ ก็พบลุงเดวิดที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังขนาดใหญ่ด้วยท่าทางเกรงขาม มือหนึ่งของท่านถือหนังสือพิมพ์ อีกมือคีบซิการ์ปล

ตอนที่ 17 ไม่ใช่ของเธอไม่คิดไม่ฝันว่าโลกจะกลมขนาดนี้ เพลงรักที่กำลังจะเข้าไปทักทายลูกค้าตามที่ผู้จัดการสอน แต่คนที่เดินเข้าร้านนั้นกลับเป็นคุณการันต์ เขาเดินมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูดีราวกับหลุดออกมาจากปกแมกาซีน ทั้งรูปร่าง หน้าตา เสื้อผ้า ทุกกิริยาสื่อชัดเจนว่าเธอนั้นช่างแตกต่างกับตัวเองราวฟ้ากับเหว“เพลงรักเป็นอะไรทำไมไม่ไปทักทายลูกค้า?” มายมิ้นต์ที่เดินตามมา หลังจากสั่งให้พนักงานคนอื่นไปต้อนรับลูกค้าได้ขมวดคิ้วแล้วถามอย่างไม่เข้าใจ“ขะ.. ขอโทษค่ะพี่มิ้นต์ อยู่ ๆ เพลงก็ปวดท้องหนัก เพลง.. เพลงขอไปห้องน้ำก่อนนะคะ” เธอรีบตอบอย่างลนลานก่อนจะยิ้มให้แหย ๆ แต่การกระทำนี้ของเธอกลับทำให้มายมิ้นต์มองด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจนัก“รีบไปจัดการธุระให้เรียบร้อยแล้วออกมาหน้าร้านด้วย” แต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้าแล้วเดินออกไปหน้าร้านแต่โดยดีเมื่อได้จังหวะเพลงรักรีบเดินเร็ว ๆ ไปยังหลังร้านก่อนจะแอบมองชายหนุ่มผ่านช่องกระจกบนบานประตูออกไป เธอมองไม่ผิดแน่ ไม่ว่าจะขยี้ตากี่ครั้งผู้ชายคนนั้นก็คือการันต์ เขามีท่าทางเย็นชาไม่ต่างจากทุกครั้งที่อยู่กับเธอ แต่ทุกครั้งที่ผู้หญิงคนนั้นทาบเสื้อผ้ากับตัวแล้วหันไปถามเข

ตอนที่ 18 โกหก?เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงเต็ม ที่นับตั้งแต่เพลงรักหนีเข้าไปซ่อนตัวในห้องน้ำ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองนั่งเหม่ออยู่บนชักโครกนานแค่ไหน รับรู้ได้เพียงแค่หัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ‘เฮ้อ~’ นี่อาจจะเป็นการถอนหายใจรอบที่ร้อยในหนึ่งชั่วโมงนี้ แม้ว่าเพลงรักจะพยายามไม่คิดถึงสองคนด้านนอก แต่ไม่ว่าจะยังไง ภาพของเขากับผู้หญิงคนนั้นก็ยังคงตามวนเวียนหลอกหลอนอยู่ดีแม้หญิงสาวจะพยายามปลอบใจตัวเองว่าเขาจะทำอะไร กับใคร ที่ไหน ก็ไม่เกี่ยวกับเธออยู่แล้ว แต่สุดท้ายเธอก็ยังห้ามให้สมองไม่นึกถึงภาพเหล่านั้นไม่ได้อยู่ดี“เพลงรัก.. เธอจะคิดเกินเลยกับคุณการันต์ไปกว่านี้ไม่ได้นะ!”ในตอนที่เธอกำลังคิดฟุ้งซ่าน ก็มีเสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของพนักงานหลายคู่ที่เดินเข้ามาด้านหลังร้านเพลงรักลุกขึ้นพรวดเอาหูไปเงี่ยฟังที่ประตูห้องน้ำ ได้ยินเสียงพนักงานหญิงสองสามคนเดินเข้ามาพร้อมคุยกันด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเจืออิจฉา“เห็นมั้ย ๆ ที่พี่น้ำหวานเล่าน่ะจริงด้วย! คุณการันต์คนนั้นเหมาทั้งร้านให้เธอเลยนะเ