เดิมพันรักลับ のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

ตอนที่ 41 ความจริงที่รับรู้ หลังจากที่เสร็จสิ้นกิจกรรมบนเตียง ความเหนื่อยล้าได้แผ่ซ่านไปทั่วร่าง เพลงรักซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของการันต์โดยที่มีเขานอนกอดเธอเอสไว้บนผ้าปูที่ยับยู่ยี่ เพลงรักเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างเชื่องช้า ดวงตาคู่นั้นฉายแววความรู้สึกมากมายที่แม้แต่เธอเองยังไม่เข้าใจนัก ส่วนเขาก็มองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนจนน่าประหลาด ราวกับว่าผู้ชายเลือดเย็นคนนั้นได้หายไปแล้ว เหลือเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่หลงรักเธอเข้าเต็มเปา “มองขนาดนี้อยากกินเฮียอีกสักทีหรือสองทีไหมจ๊ะ” ทันทีที่ได้ยินเสียงแซวจากชายหนุ่มทำเอาเพลงรักตีแขนเขาอย่างแรง ในตอนที่ทั้งสองกำลังหยอกเย้ากันอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแว่ว ๆ ของโทรศัพท์มือถือจากด้านนอกดังขึ้น “ขอไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ” การันต์ขมวดคิ้วก่อนจะลุกจากเตียง พลางบอกเสียงแผ่ว เพลงรักพยักหน้าโดยไม่ถามอะไร เธอเองก็พลิกตัวลุกขึ้นจากเตียงช้า ๆ แล้วเก็บเสื้อผ้าขึ้นมาสวม เมื่อชายหนุ่มเดินออกมายังห้องโถง ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูและเห็นว่าคนที่โทรมานั้นคือใครก็กดรับทันที “ว่าไงราเชนทร์” เขากรอกเสียงออกไปแม้ว่าตัวเองจะเดินออกมาด้วยสภาพที่สวมเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเอาไว้ “นายท

ตอนที่ 42 ชาติกำเนิด “ถ้าต้องการอะไรเรียกผมได้เลยนะ” ราเชนทร์พยักหน้าอย่างเข้าใจ จากนั้นเขาก็เดินออกมาเงียบ ๆ ปล่อยให้หญิงสาวนั่งอยู่ตรงนั้นท่ามกลางสายลมและแสงแดดที่เริ่มอ่อนแรง เพลงรักยังคงนั่งเงียบอยู่หน้าหลุมศพนานนับชั่วโมง ดวงตาเหม่อลอยไปไกล ความรู้สึกภายในใจเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่เธอไม่ได้คำตอบ แต่สิ่งที่เธอรู้สึกได้ชัดเจนที่สุด ไม่ใช่ความโศกเศร้าที่เสียแม่ไป หากแต่มันกลับเป็นเป็นความโล่งอก ในตอนที่เพลงรักเอาแต่นั่งอยู่หน้าหลุมศพด้วยความรู้สึกว่างเปล่าไม่ขยับไปไหน จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นมาจากด้านหลัง ถึงจะได้ยินแบบนั้นแต่เพลงรักเองก็ยังไม่ได้หันกลับไปมองเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งเธอได้ยินเสียงอ่อนโยนของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น “มาลี.. ไปสบายแล้ว” หญิงสาวนิ่งฟังก่อนจะใช้สายตาว่างเปล่าหันไปมองคุณหญิงที่เธอเคยเจอที่โรงพยาบาลนิ่ง ๆ ไม่ได้ตอบอะไรท่านออกไป “บางทีความตายอาจทำให้เธอสบายกว่าตอนมีชีวิตอยู่ก็ได้นะ” เสียงนั้นพูดต่อด้วยน้ำเสียงเศร้าปนปล่อยวาง คุณหญิงพรรณพิลาเดินตรงเข้ามาพร้อมกับคุณท่านอธิคุณที่ยืนอยู่เงียบ ๆ ข้างหลังเธอ ส่วนราเชนทร์เองก็เดินตามมายืนอยู่ห่าง ๆ พวกท่

ตอนที่ 43 อริยะรัตน ทันทีที่รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้าสู่รั้วคฤหาสน์ขนาดมหึมา ราวกับทุกอย่างรอบตัวเพลงรักหยุดนิ่งอยู่หลายนาที หญิงสาวนั่งนิ่งตัวแข็งราวหุ่นไม้ หัวใจเต้นแรงอย่างไม่ทราบสาเหตุ แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นบ้านใหญ่โตมโหฬารเพียงนี้ แต่บรรยากาศกลับดูช่างต่างออกไป ประตูไม้บานสูงถูกเปิดออกโดยสาวใช้ในชุดยูนิฟอร์มสะอาดเรียบ หญิงสาวจำนวนมากในสวนและเฉลียงหน้าบ้านต่างหยุดมือจากงาน แล้วหันมามองรถที่จอดนิ่งตรงทางเดินหินอ่อน บางคนขยับเข้ามาใกล้ด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็นจนไม่อาจปกปิดได้ เพลงรักก้าวลงจากรถอย่างเกร็ง ๆ สองมือแนบข้างลำตัวแน่นด้วยความประหม่า ดวงตากวาดมองคฤหาสน์หลังนี้ที่สูงสง่าเกือบสามชั้น สีขาวงาช้างตัดกับกรอบหน้าต่างไม้โอ๊ค กลิ่นดอกไม้สดจากสวนรอบบ้านแตะจมูกเบา ๆ ให้ความรู้สึกสดชื่น แต่ไม่อาจกลบความรู้สึกประหม่าในอกได้แม้แต่น้อย “เข้าไปด้านในกันเถอะลูก” คุณหญิงหันมาพูดกับเพลงรักก่อนจะพาเดินเข้ามาในตัวบ้าน ทันทีสองเท้าเดินก้าวเข้ามาก็พบว่ามีหญิงวัยกลางคนในชุดผ้าไหมสีกรมยืนอยู่รอที่บันไดบ้านอยู่ก่อนแล้ว ดวงหน้าของท่านอ่อนโยนและคุ้นตาแม้เพิ่งได้พบกันไม่นาน คุณหญิงพรรณพิลาก

ตอนที่ 44 ฝึกหงส์ให้กางปีกหลังจากที่ราเชนทร์กลับไปจัดการงานที่โกดังอะไรสักอย่างที่เขาว่า ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะกลับมาเงียบเหงาอีกครั้งเหมือนที่ผ่านมาตลอดเกือบหนึ่งปีเพลงรักยังคงนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาหรูตัวยาวที่อยู่กลางห้องโถง ร่างบางขยับบิดตัวไปมาอย่างคนเบื่อหน่าย เธอกดรีโมตเปลี่ยนช่องทีวีแทบจะทุกห้าวินาทีแต่กลับไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิดมือขยับเหมือนอัตโนมัติแต่ใจล่องลอยไปไหนต่อไหน พอภาพข่าวเศรษฐกิจขึ้น เธอก็เปลี่ยน พอเจอละครน้ำเน่าเธอก็ถอนใจ“นี่มันไม่มีอะไรที่ทำให้ใจมันดีขึ้นบ้างเลยหรือยังไงนะ!” สุดท้ายเธอก็ลุกพรวดขึ้น ก่อนจะมองออกไปที่ประตู เพลงรักจ้องที่หน้าประตูเพนต์เฮาส์อยู่นานก่อนจะพึมพำออกมากับตัวเองเบา ๆ“ออกไปแค่ตรงนั้น.. คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง” เธอชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องไปหยิบกระเป๋าจุดหมายปลายทางของเธอคือร้านดอกไม้ที่ไม่ไกลจากเพนต์เฮาส์ ที่ตรงนั้นเป็นร้านเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงหัวมุมถนน เธอจำได้เป็นอย่างดีว่าร้านนี้มีดอกไม้สวยๆ เข้าใหม่อยู่เสมอ แต่เพียงแวบเดียวเธอก็หยุดชะง

ตอนที่ 45 สถานที่ที่เคยเห็น หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้พูดคุยกันอีกไม่กี่คำ และเป็นเดวิดที่ขอตัวกลับก่อน เพราะอย่างไรเพลงรักก็เป็นผู้หญิง คงจะไม่ดีหากมีใครมาเห็นว่ามีผู้ชายอยู่กับเธอในห้องนาน “วันนี้เจ้าลูกชายตัวดีก็คงไม่ได้กลับมาหรอกนะ” เขาหันมาพูดกับเธอในตอนที่หญิงสาวกำลังมองเขาราวกับกำลังชั่งใจว่าจะถามออกไปไหมอยู่เช่นกัน “แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนเหรอคะ” ชายสูงวัยหยุดฝีเท้าลงแล้วหันกลับมามองเธอเล็กน้อย “เธอเคยไปที่คฤหาสน์มืดหรือเปล่า” เพลงรักชะงักไปเล็กน้อย เธอรู้สึกเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้มาจากที่ไหนสักแห่งแต่กลับนึกไม่ออก เมื่อเป็นเช่นนั้นเธอจึงเลือกที่จะส่ายหน้าเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นก็ลองไปที่นั่นดู บางทีเธออาจจะเปิดโลกอีกด้านของเขาก็ได้” คนเป็นพ่อพูดแค่นั้นก่อนจะเตรียมตัวเดินจากไปแต่เป็นหญิงสาวที่เอ่ยเรียกเขาเอาไว้อีกครั้ง “แล้ว.. มันอยู่ที่ไหนเหรอคะ” เพลงรักถามอย่างจริงจัง ก่อนจะเป็นเดวิดที่หันหลังมามองเธอนิ่ง ๆ เขามองอย่างชั่งใจก่อนจะหันไปสั่งกับมาร์ตินเสียงเข้ม “ไปส่งเธอที่คฤหาสน์มืดของการันต์” ไม่รู้ว่าเพลงรักเชื่อใจคนอื่นง่ายไปหรือเปล่า แต่ทันทีที่เดวิดสั่งให้เพลงรักลองมาหาเขา