LOGINSalamuch! Palambing ng thumbs up please.
Mula sa wheelchair, binuhat niya ang pinsan. Eksaktong nakasalubong niya si Warren, tinulungan siya nitong dalhin si Nick sa emergency room. "Hey, Nick! Wake up, please! Tang'na mo, ngayon ka pa ba bibigay? Akala ko ba gustong-gusto mong makita ang mga anak mo? Ha?" Kinausap ni Liam ang pinsan. Walang sagot. Walang reaksyon. Pagdating nila sa emergency room, kaagad itong cheneck ng mga doktor at ni Warren. Pinalabas siya ng isang nurse."But--" "I'm sorry, Sir. Sa labas po muna kayo." Napilitang lumabas si Liam. Habang nasa labas ng emergency room, hindi siya mapakali. Upo-tayo, lakad-hinto ang ginawa niya. Nasa gano'ng estado siya nang humahangos na dumating si Kuya Nicholai, kasunod nito si Uncle Fausto at Auntie Martina. "Liam, anong nangyari sa anak ko?" Kaagad na salubong sa kaniya ng ina ni Nick. "Auntie." "Anong nangyari sa anak ko, Liam?! Bakit hindi ka makasagot?!" Nag-hysterical na ito. Pinagsusuntok sa dibdib si Liam. "Auntie." "Anong nangyayari, Liam?" Si Ni
AWANG-AWA si Liam habang pinagmamasdan ang paborito niyang pinsan. Si Nick. Nakailang collapsed na ito kanina, pero ang tigas ng ulo. Nagpumilit pa ring puntahan si Aya sa kabila ng sitwasyon.At sa tulong nilang dalawa ni Warren na kaibigan ng pinsan niya, napapayag nila ang doktor na payagan si Nick na makapunta rito sa labas ng operating room kung saan kasalukuyang nanganganak si Aya via cesarean section. Hindi napigilan ni Liam na balikan sa isip ang ginawang pagmamakaawa ni Nick kanina, makapunta lang rito sa operating room. "Please, Liam! Help me. Kailangan kong puntahan ang mag-iina ko." "Nick, kailangan mo ring ma-admit! Look at yourself! Magpapakamatay ka ba talaga?" "I'm fine. Liam, I'm fine." "You're not. Nakailang collapsed ka na ba? Please, kahit ngayon lang unahin mo muna ang sarili mo, Nicholas." "No. Liam, please... She needs me. Nangako ako kay Aya na oras na manganak siya, sasamahan ko siya sa loob." "Nicholas, huwag mo nang ipilit. Hindi ka rin naman papayaga
NAGSIMULANG HUMILAB ang tiyan ni Aya. Nang mga sandaling iyon, alam niyang dumating na ang araw na pinakahihintay nila ni Nick. Ngunit sa halip na pananabik ang maramdaman niya ay takot at pag-aalala ang nangingibabaw sa kaniya. Takot at pag-aalala, hindi para sa sarili niya kundi para kay Nick. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari. Kung bakit ito namimilipit sa sakit ng ulo. "Nick..." Parang may patalim na bumabaon sa dibdib niya nang pinilit nitong lumapit sa kaniya. Hindi niya kinaya, kahit umaagos ang tubig sa kaniyang mga hita, tinawid niya ang pagitan nila ni Nick. "A-Anong nangyayari?" tanong niya. Wala siyang nakuhang sagot, sa halip ay inabot ni Nick ang kamay niya. Doon niya na-realize kung gaano kalamig ang kamay nito. "N-Nick, w-what's happening?" Takot na takot siya. "I love you so much, Aya. No matter what happen, always remember that I love you." Kasunod niyon ang malakas nitong pagsigaw na tila may nananakit dito. Sumigaw ito habang sapo ang ulo, saka sumiga
Ngunit kagaya ni Nick, hindi ito bumalik agad. "Pati si Rome, nawala na rin. Nasa'n na ba ang magtiyuhin na iyon?" Takang tanong niya sa sarili. Hindi na siya nakatiis. Tinawag niya ang isa sa mga kasambahay sa mansiyon para magpatulong na makatayo. Kaagad naman siyang dinaluhan ni Carmen at tinulungan siya. "Thank you, Carmen." Pasalamat niya nang sa wakas ay makatayo. "Walang anuman po, señorita. Saan po ba kayo pupunta?" "Hahanapin ko si Nick at Rome. Hindi na sila bumalik, eh. Hindi mo ba sila nakita?" "Hindi po, Señorita. Katatapos ko lang pong maglinis sa kuwarto ng mommy n'yo, eh." Paliwanag nito. "Gano'n ba? Puwede bang samahan mo 'kong hanapin sila? Kanina pa sila umalis, eh. Hindi na bumalik." "Sige po, Señorita." Inalalayan siya nitong maglakad. "Salamat, Carmen. Late na kasi ang pag-inom ko ng vitamins, eh." "Welcome po, Señorita." Sinamahan siya nito sa kusina. Wala roon ang magtiyuhin. "Alam n'yo po ba kung saan nakalagay ang vitamins n'yo? Ako na lang po an
"OPEN YOUR MOUTH." Utos ni Nick sa kaniya. Ngunit hindi niya ibinukas ang bibig para tanggapin ang isinusubo nitong berries sa kaniya. Palagi itong ganito sa kaniya. Na para bang dahil buntis siya, pati pagsubo at pagkain nang mag-isa ay mahihirapan siya. "Aya." "Ako na kasi ang magsusubong mag-isa. Buntis ako, oo. Pero kaya ko namang kumain na mag-isa. Ginagawa mo 'kong baby, Nick." "Baby ka naman talaga." Ngiting-ngiti ito. "Anong baby?" "Baby ko." Napairap na lang siya para itago ang munting kilig sa puso niya. "Ahh," ulit nito. "Ako na nga sabi. Ang kulit mo. Kaya ko na 'to." Hindi nito pinansin ang sinabi niya, sa halip ay muli nitong inilapit sa kaniya ang berries. "Ahh." Muli siyang napairap. "Ang kulit mo talaga." Reklamo niya. Ngumiti lamang ito. "Ahh." "Ang kulit. Last na 'to, ha." Napilitan siyang tanggapin ang berries na isinusubo nito sa kaniya. Ang last na sinabi niya ay hindi nangyari dahil naging sunod-sunod ang pagsubo nito sa kaniya ng berries. Araw-ara
Napailing na lamang siya. Alam niyang sinadya nitong iparinig iyon sa kan'ya. Bago ito tuluyang umalis, nilapitan nito si Nick at may ibinulong din. Na-curious siya kung ano iyon dahil tumawa si Nick. Tawang tila musika sa kaniyang pandinig. Nang muli silang maiwang dalawa, nagkasya na lamang si Aya na panuorin si Nick. May ilang sandali pa ang lumipas bago niya nakitang tumayo si Nick at tuwang-tuwang sumuntok sa ere sabay sabing yes. Malawak ang ngiting lumapit ito sa kaniya. "I made it." Tila proud na proud nitong anunsiyo. "I made it!" Ulit nito, saka siya inalalayang makatayo at dinala sa kinaroroonan ng crib na nabuo nga nito. Napangiti siya nang makita ang kabuuan ng crib. Maganda iyon at mukhang matibay talaga. Awtomatikong namasa ang mga mata niya nang makita ang nakaukit na salita sa ulunan ng crib. Strictly for Nicholas and Aya's babies only! Napasinghot siya. Hindi na kinakaya ng puso niya ang effort nito. "Hey, what's wrong?" Nag-aalala ang to
Amaya Shannel "Sa tingin mo ba papayag ako na gano'n-gano'n na lang? Pagkatapos mo 'kong tikman, mawawala ka na lang nang parang bula? Paano naman ako?" Hinampo niyang litanya, pero halatang nang-aasar lang. Inirapan ko siya at alistong itinukod ang mga kamay sa dibdib niya nang tangkaing idii
Amaya Shannel AT DAHIL SA BIGLANG pagsulpot ni Nicholas sa kumpanya, hindi tuloy ako makapag-concentrate sa ginagawa ko. Kaya natapos at natapos ang buong maghapon, wala na akong nagawa. Hanggang sa mag-uwian na ang mga empleyado. Laking pasalamat ko na nakauwi at nakauwi ako sa bahay na inu
Amaya Shannel "She's here? As in here?" Tila hindi makapaniwalang tanong ni Rachel. "Yes, she's here." Hindi ko na maipaliwanag ang kab0g ng dibdib ko. Lalo na nang sabay-sabay na lumingon sa akin ang mga kasama ko. Lahat sila, nagtatanong ang mga matang nakatingin sa akin. Shít! Umiling
AMAYA SHANNEL NO. HINDI SIYA IYON. Piping paulit-ulit kong sinasabi sa aking sarili. Kahit ang totoo, kinukutuban na ako. Aya, chill. Maraming San Martin sa mundo. Imposibleng siya iyon. Piping patuloy na pagpapakalma ko sa aking sarili. Pero hindi, eh. Nagkataon lang ba iyon na kaapilyedo ni







