All Chapters of ตำแหน่งองค์รัชทายาท ผมไม่เอาแล้ว: Chapter 431 - Chapter 440

สงครามยังคงดำเนินต่อไปภายใต้ความกดดันอันมหาศาล ทหารของราชสำนักจำนวนไม่น้อยต่างก็เริ่มถอยร่นไปแต่ในจำนวนนี้ก็ยังมีบางคน ที่ต้องการจะสร้างคุณูปการด้านการทหารพวกเขาได้พุ่งตัวเข้ามาทางฝั่งของฉินหมิงโดยมิกลัวตาย เพื่อต้องการจะปกป้องอู่เหวินเฉิงทว่าทุกสิ่งทุกอย่างนี้กลับไร้ประโยชน์ฉินหมิงยกดาบขึ้น ฟันสังหารทหารจำนวนนับไม่ถ้วนที่เข้ามาใกล้ตนเองท่ามกลางเลือดเนื้อที่กระจัดกระจายความรวดเร็วของฉินหมิงได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆและอู่เหวินเฉิงก็เริ่มสังเกตเห็นความพิเศษของฉินหมิงแต่ในเวลานี้การแข่งขันระหว่างทั้งสองฝ่ายก็คือขวัญกำลังใจทหารเมื่อเห็นว่ากองกำลังทหารของตนเองเริ่มเสียขวัญกำลังใจอู่เหวินเฉิงจึงคำรามออกมา ชูดาบยาวขึ้น แล้วพุ่งตัวเข้าใส่ฉินหมิง!เขาอยากใช้การเอาชนะฉินหมิงเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจให้แก่ทหาร!ทว่าความคิดของเขานั้นมันช่างไร้เดียงสาเกินไปจริง ๆ!ทั้งสองได้ต่อสู้กันไปมา ประมือกันอยู่หลายครั้งไม่นานร่างของอู่เหวินเฉิงก็ได้รับบาดเจ็บเลือดสีแดงสดไหลทีละหยด ๆ ออกมาตามเสื้อเกราะของเขา“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”อู่เหวินเฉิงเป็นแม่ทัพแห่งต้าเฉียน กำลังรบน

“ข้าได้ให้ผู้อุปถัมภ์คนก่อนที่เคยติดตามหวงฉี ไปเปิดรับผู้ศรัทธาในพื้นที่โดยรอบนี้แล้ว”“ยิ่งยืดเวลาออกไปนานเท่าไร ความแค้นเคืองของราษฎรก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น และนี่ก็จะเป็นประโยชน์ต่อพวกเรามากขึ้นเท่านั้น”“ขอรับ!”หลิวฉ่วงและเฉาชวนได้รับขวัญกำลังใจมากยิ่งขึ้นหากสงครามเป็นแค่เช่นนี้ ที่ทำการต่อสู้กันไปมาไม่จบไม่สิ้นเช่นนั้นพวกเขาก็แทบมิมีโอกาสที่จะเอาชนะได้เลย!แต่ถ้าหาดฉินหมิงสามารถส่งผลกระทบต่อราษฎรทั้งหมดได้ ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง“อ้อใช่สิท่านอ๋อง แล้วแผนการโจมตีที่ท่านเอ่ยถึงนั้นมันคืออะไรหรือขอรับ?”ในเวลานี้จู่ ๆ หลิวฉ่วงก็นึกขึ้นได้ ถึงคำพูดของฉินหมิงตอนที่ไล่โจมตีก่อนหน้านั้น“เรื่องนี้มอบหมายให้อู่ชิงเหย่ เจ้าหมอนี่เคยชินกับการลงมือภาคสนามอยู่แล้ว ข้าให้ปืนใหญ่เขาสิบกระบอก กระสุนปืนอย่างเพียงพอ พวกเจ้าทั้งสองแค่ร่วมมือกับเขาก็เพียงพอแล้ว”อู่ชิงเหย่เป็นหนึ่งในสามแม่ทัพใหญ่ในค่ายทหารอู่เวยก่อนหน้านี้คอยดูแลเหมืองแร่ในหนานหมานเสมอมาแต่ก็มิใช่ว่าเขาจะได้งานสบาย ตรงกันข้าม เขากลับเป็นคนที่ผ่านสงครามกองโจรมามากที่สุดชนเผ่าหนานหมานนั้นหนาแน่น ถึงแม้

หลังจากสร้างผลงานได้ในแนวรบด้านข้างอู่ชิงเหย่ก็ได้นำข่าวไปเขียนรายงานให้ฉินหมิงทราบในเมืองเยว่หยาง ฉินหมิงอ่านข่าวคราวที่อีกฝ่ายส่งมา ในเวลานี้เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เสียงเอ็ดตะโรของช่างฝีมือด้านนอกดังไม่ขาดสาย ยังคงเร่งหล่ออาวุธยุทโธปกรณ์และกระสุนปืนใหญ่ตามที่พวกเขาต้องการ ฉินหมิงเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเดินออกไปและกล่าวกับผู้ใต้บังคับบัญชาว่า “ไปเรียกเฉาชวนมา”“ขอรับ!”ไม่นาน เฉาชวนก็เข้ามาหาฉินหมิง “ช่วงนี้เราทำสงครามใหญ่อย่างต่อเนื่อง กำแพงเมืองย่อมมีการสึกหรอเป็นแน่ ใช้ดินผสมเสริมความมั่นคงแข็งแรงเอาไว้ล่วงหน้าก่อนเถิด”ในศึกสงครามคราก่อน ฉินหมิงก็ได้พบกับรถโยนหินและรถหน้าไม้ของศัตรู สิ่งเหล่านี้ถึงแม้จะเทียบกับพลังทำลายล้างของปืนใหญ่มิได้ แต่หากปะทะเข้ากับกำแพงเมืองจริง ๆ มันจะทำให้กำแพงเมืองของพวกเขาได้รับความเสียหายอย่างแน่นอนและไม่รู้เลยว่าศึกครานี้จะยืดเยื้อไปถึงเมื่อใด หากกำแพงเมืองต้านทานไม่ไหว พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังทหารที่เหนือกว่าตนเองหลายเท่าตัว เป็นธรรมดาที่ฉินหมิงมิอยากให้เกิดสถานการณ์เช่นนี้ “กระหม่อมเข้าใจแล้วขอรับ ใช่สิท่านอ

หลิวฉ่วงชูนิ้วโป้งขึ้น แล้วกล่าวชื่นชมฉินหมิงอย่างต่อเนื่องฉินหมิงโบกมือแล้วกล่าวว่า“แต่ตอนนี้มีปัญหาอย่างหนึ่ง หากจะฝังกับระเบิดเหล่านี้ ย่อมมิอาจฝังบริเวณโดยรอบที่พวกเราอยู่ได้ เพราะสิ่งนี้ล้วนเป็นอันตรายต่อราษฎรเป็นอย่างยิ่ง”“เช่นนั้นจะทำอย่างไรล่ะขอรับ? เช่นนั้นก็ให้เจ้าอู่กับเหล่าฉางช่วยดีหรือไม่ขอรับ?”เฉาชวนนึกถึงคนทั้งสองที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ด้านนอกทันทีฉินหมิงพยักหน้าอย่างชื่นชม“ข้าก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน เนื่องจากพวกเขานำทหารม้าลาดตระเวนไปสู้รบอยู่ด้านนอก เช่นนั้นก็ย่อมมีพื้นที่มากพอ ที่จะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้”ฉางไป๋ซานและอู่ชิงเหย่คนทั้งสองช่างกล้าหาญเป็นอย่างยิ่งพวกเขานำทหารไปไม่ถึงสามพันนาย เข้าไปยังหูซี และดำเนินการยื้อยุดกับอู่เหวินเฉิงอย่างต่อเนื่องหากส่งกับระเบิดเข้าไป ฉินหมิงก็ไม่กล้าจะจินตนาการเลยว่าพวกเขาจะเล่นใหญ่ขนาดไหน!เมื่อถึงเวลานั้นคาดว่าอู่เหวินเฉินคงจะต้องเดือดดาลเป็นแน่“ข้าจะไปหาหน่วยสอดแนมสักสองสามคน เพื่อติดต่อกับพวกเขา”“อืม”ฉินหมิงพยักหน้าช้า ๆ เพื่อให้คนทั้งสองไปเตรียมการก่อนส่วนตนเองก็นำช่างฝีมือของโรงฝึกฝีมือเริ่มทำกับระเบิ

ทหารใต้บังคับบัญชาเต็มไปด้วยความร้อนรน และกล่าวกับเขาว่า “ท่านแม่ทัพ ตอนนี้หากเราออกไป เป็นไปได้สูงว่าจะถูกพวกเขาโจมตี และคนเหล่านี้ยังฝังสิ่งที่ระเบิดใต้ดินไว้อีกด้วย”สีหน้าของเหล่าทหารเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก และนำสถานการณ์ในตอนนี้ ไปเล่าให้อู่เหวินเฉิงกับหวงฝู่ไท่ผิงฟังอย่างละเอียด หลังจากได้ฟังสิ่งเหล่านี้ สีหน้าของอู่เหวินเฉิงกับหวงฝู่ไท่ผิงก็เปลี่ยนไปทันทีสำหรับพวกเขาแล้ว สิ่งที่สำคัญในขณะนี้ก็คือการรักษาสถานการณ์ให้มั่นคง หากนำทหารจำนวนมากเข้าปราบปรามหลิ่งหนาน แต่สถานการณ์สนามรบในตอนนี้ไม่อาจรักษาให้มั่นคงได้ ประสบการณ์รบหลายปีของเขา จะกลายเป็นเรื่องน่าขบขันทันที! เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ หวงฝู่ไท่ผิงก็เอ่ยถามอย่างรวดเร็ว“สิ่งที่ระเบิดใต้ดินรึ?”“ใช่ขอรับ พลานุภาพน่าตกตะลึงยิ่งนัก!”“เล่ามาให้ถี่ถ้วน!”อู่เหวินเฉิงขมวดคิ้ว และเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว ทหารจึงนำความร้ายกาจของระเบิดใต้ดิน มาบรรยายอีกครั้ง“ระยะนี้อย่าเพิ่งส่งใครออกไปลาดตระเวน”พวกเขาคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าฉินหมิงจะมีวิธีการโจมตีที่รุนแรงถึงเพียงนี้ ตอนนี้กับระเบิดเหล่านี้ มิใช่แค่ปิดเส้นทางของพวกเ