All Chapters of ตำแหน่งองค์รัชทายาท ผมไม่เอาแล้ว: Chapter 421 - Chapter 430

ในอดีตครั้งที่เฉินซื่อเม่าอยู่ในราชสำนัก เขายังพอจะกดข่มคำพูดว่าร้ายฉินหมิงจากฝ่ายพระสนมเซียวซูเฟยได้บ้างแต่เมื่อเขาออกมาจากเมืองหลวง พระสนมเซียวซูเฟยและเหล่าขุนนางใต้สังกัดนางก็สบโอกาสลงมือพวกเขาอาศัยจังหวะนี้ เริ่มโจมตีฉินหมิงทันทีเมื่อได้ยิน ฉินหมิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนสอบถาม“แล้วศึกทางเหนือเล่า พวกเขาไม่สนใจแล้วหรือ?”“ได้ข่าวว่ายังรบกันอยู่ แต่ฝ่ายต้าเฉียนน่าจะใกล้ขอเจรจาสงบศึกสำเร็จแล้วเพคะ”“เจรจาสงบศึก!?”ฉินหมิงถึงกับตกตะลึงแม้ชนเผ่าทางเหนือจะมีกำลังรบที่แข็งแกร่ง แต่กำลังรบของต้าเฉียนก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกันยิ่งไปกว่านั้น ต้าเฉียนเป็นเพียงฝ่ายตั้งรับรอโต้กลับ แต่บัดนี้กลับคิดยอมจำนนนี่ช่างน่าอัปยศเสียจริงหากเป็นฝ่ายเริ่มขอเจรจาสงบศึก เมื่อถึงเวลาก็ต้องชดใช้ด้วยเงินมหาศาล มิหนำซ้ำอาจต้องยกดินแดนให้อีกฝ่ายต้าเฉียนก่อตั้งประเทศมาหลายชั่วอายุคน ยังไม่เคยปรากฏสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน!“จากการสืบสวนของกองเงาทมิฬ ราชสำนักคงอยากถอนตัวโดยเร็ว เพื่อมาจัดการกับท่านอ๋องเพคะ”หลิ่วเยว่หลีกล่าวถึงการคาดเดาของนางด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมและนี่ก็สอดคล้องกับวิธีการทำงานของราช

พวกเขาล้วนเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในราชสำนักเดิมทีฟางชิงหย่วนก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่หลังถูกลดตำแหน่งมาอยู่ที่นี่ ก็ไม่มีอำนาจเหมือนเมื่อครั้งดำรงตำแหน่งใหญ่อีกต่อไปย่อมทำให้บรรดาเพื่อนขุนนางที่เคยร่วมงานกัน คิดดูแคลนเล็กน้อยประกอบกับจุดยืนของพวกเขาในยามนี้แตกต่างกันขุนนางส่วนใหญ่ล้วนยืนอยู่ข้างเซียวซูเฟย จึงไม่คิดเปิดโอกาสให้ฉินหมิงกับฟางชิงหย่วนได้แข็งข้อส่วนหลี่เหรินโซ่วผู้เป็นถึงรองเจ้ากรมกลาโหม ด้วยความที่กรมกลาโหมมักไปเบิกเงินและเสบียงจากกรมคลังอยู่บ่อยครั้งแต่ฟางชิงหย่วนเป็นคนที่ยึดมั่นในหลักการจึงปฏิเสธคำขอของหลี่เหรินโซ่วเป็นประจำ ทำให้หลี่เหรินโซ่วแค้นฝังใจในเวลานี้เมื่อเห็นเขาตกต่ำ หลี่เหรินโซ่วจึงต้องเข้ามาเหยียบย่ำซ้ำเติมเป็นธรรมดาเมื่อได้ยินคำพูดดูแคลนของอีกฝ่าย บรรดาผู้ใต้บังคับบัญชาของฉินหมิงอย่างซ่งติ้งเซิงและหลิวฉ่วง ต่างก็รู้สึกไม่พอใจฟางชิงหย่วนเองก็ไม่ใช่คนที่จะยอมผู้ใดโดยง่าย จึงกล่าวขึ้นทันที“ใต้เท้าหลี่ หากท่านไม่เข้าใจบัญชีของกรมกลาโหม ก็มากราบข้าเป็นอาจารย์สิ เดี๋ยวข้าสอนท่านเอง”“จะให้ข้ากราบเจ้าเป็นอาจารย์น่ะหรือ?”หลี่เหรินโซ่วเบะปากด้วยคว

“ข้ารู้แล้ว เช่นนั้นก็รายงานขึ้นไปเถิด แต่ค่ายทหารในมือข้าไม่มีทางมอบให้ราชสำนักเด็ดขาด”คำพูดของพวกเขา อันที่จริงฉินหมิงคาดการณ์ได้นานแล้วแต่ค่ายทหารอู่เวย ฉินหมิงเป็นคนสร้างขึ้นมากับมือไม่ว่าจะเป็นโรงช่าง โรงทอผ้า ร้านขายผ้า หรือโรงผลิตเกลือ ต่างก็เป็นของเขาทั้งสิ้น“ท่านอ๋อง เกรงว่าจะไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”หลี่เหรินโซ่วผู้อยู่ด้านข้างเพิ่งได้ยินฉินหมิงกล่าวตอบ ก็คัดค้านขึ้นทันทีแต่ฟู่เจิ้งเซวียนกลับห้ามเขาไว้“ท่านอ๋อง ท่านจะคิดอย่างไรก็ได้ แต่พวกกระหม่อมจะรายงานต่อราชสำนักตามความเป็นจริงพ่ะย่ะค่ะ”ฟู่เจิ้งเซวียนไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับฉินหมิงให้มากความที่พวกเขามาครั้งนี้ก็แค่ทำตามขั้นตอนเท่านั้นส่วนความผิดที่แท้จริงของฉินหมิงนั้น ถูกกำหนดไว้ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงเสียอีก“ย่อมได้”ฉินหมิงพยักหน้าเชื่องช้าระยะนี้ โรงช่างของพวกเขาเดินหน้าผลิตเต็มกำลัง สามารถติดอาวุธให้ทั้งค่ายทหารได้อย่างทั่วถึงแม้แต่จำนวนปืนคาบศิลา ก็มีถึงหนึ่งพันกว่ากระบอกยาเม็ดยิ่งเตรียมไว้นับไม่ถ้วนถ้าราชสำนักมาจริงก็พร้อมสู้นับตั้งแต่ที่ฉินหมิงมาถึงโลกใบนี้ เขาก็ตระหนักดีว่า ไม่ว่ายุคใดสมัยใดควา

“เชิญท่านอ๋องรับชม!”ขณะพูด พวกเขาก็แบกปากกระบอกปืนใหญ่ออกมาด้านล่างของปากกระบอกปืนใหญ่มีด้ามจับอยู่ด้ามหนึ่งช่างฝีมือคนหนึ่งกล่าวต่อฉินหมิงด้วยความตื่นเต้น“ท่านอ๋องเห็นด้ามจับนี่หรือไม่?”ครืด...เขาดึงมัน หลังจากนั้นสิ่งที่เหมือนลิ้นชักขนาดเล็กก็ถูกดึงออกมาจากด้านในฉินหมิงเบิกตาโตในทันใด“นี่สามารถ...ทำความสะอาดดินปืนที่เผาไหม้แล้วได้อย่างรวดเร็วงั้นหรือ?!”“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ ก่อนนี้พวกเราก็เคยคิดลองทำดูแล้ว แต่ติดอยู่ตรงที่ว่าวัสดุไม่เอื้ออำนวย เมื่อทำออกมาแล้วก็เสียหายมากเกินไป”“พอดีว่าช่วงนี้การค้นคว้าวัสดุโลหะในโรงช่างมีความก้าวหน้าครั้งใหญ่ พวกเราทดลองอัตราส่วนของวัสดุที่แตกต่างกันหลายร้อยชนิด และในที่สุดก็สามารถหลอมโลหะที่เหมาะสมออกมาได้สำเร็จ!”ทุกคนพูดออกมาด้วยความกระตือรือร้นวิธีการใส่ลิ้นชักขนาดเล็กไว้ใต้ปืนใหญ่ สำหรับใช้ดึงออกมาเช่นนี้ นับว่ายอดเยี่ยมโดยแท้แต่พลังการระเบิดของดินปืน ก็อาจทำให้ลิ้นชักเสียหายได้เช่นกันอีกทั้งหลังทำลิ้นชักขนาดเล็กเช่นนี้แล้ว ส่วนท้ายของลำกล้องปืนใหญ่ย่อมต้องบางลงเป็นแน่ทุกครั้งหลังจุดไฟ ก้นปืนใหญ่จะเกิดแรงกระแทกมหาศาล ส่

“ท่านอ๋อง ท่านถูกสำนักหลัวล่อลวงเข้าให้แล้ว! รีบยอมจำนนแต่โดยดีเสียเถิด ราชสำนักเห็นแก่ที่ท่านเป็นเชื้อพระวงศ์ บางทีอาจยังเมตตาไว้ชีวิตท่าน!”อู่เหวินเฉิงกล่าวขณะยืนอยู่ใต้ประตูเมืองทางด้านหลังของเขา ไม่ว่าจะเป็นเครื่องยิงหิน บันไดพาด หรือหน้าไม้กลสำหรับโจมตีเมืองล้วนถูกติดตั้งพร้อมสรรพ"ถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะพูดเรื่องพวกนี้ไปไย?”ฉินหมิงเดินขึ้นไปบนกำแพงเมือง ก่อนกล่าวว่า“ข้าได้รับการสืบทอดจากสำนักหลัวแล้ว บัดนี้ข้าคือเจ้าสำนักหลัวรุ่นที่สิบสี่ หากราชสำนักคิดปราบปราม ก็เชิญเข้ามาได้เลย!”“ว่าไงนะ!?”ทุกคนเบิกตาโตแม้แต่หวงฝู่ไท่ผิง ก็ยังต้องจ้องมองไปที่ฉินหมิงด้วยความไม่อยากเชื่อการดำรงตำแหน่งเจ้าสำนักหลัวนั้นไม่เพียงหมายความว่าเขาเป็นกบฏ แต่ยังหมายความว่าท่านอ๋องที่อยู่เบื้องหน้าผู้นี้ ได้ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามราชสำนักอย่างเป็นทางการทั้งวรยุทธ์ของเจ้าสำนักหลัวทุกรุ่น ล้วนสูงส่งชนิดสะท้านฟ้าสะเทือนดิน!“ประเสริฐ ประเสริฐยิ่งนัก!”“ฉินอ๋องสมคบคิดกับกบฏ ขุนพลผู้นี้จะขอทำตามรับสั่งราชสำนัก ปราบปรามท่านเดี๋ยวนี้!”อู่เหวินเฉิงกล่าวด้วยเสียงเย็นเยียบยิงหน้าไม้กล!“นี่มันยุคไห