บททั้งหมดของ ACCIDENT ONE NIGHT WITH THE ZILLIONAIRE : บทที่ 51 - บทที่ 60

FAYE POINT OF VIEW"Doc, kailan po magigising ang nany ko? Ayos ;ang po ba siya? Magiging magaling na po ba ang sakit niya sa lungs? Doc, hindi na lalala 'di ba? Patuloy nang magagamoy si Nanay?" Sunod-sunod kong tanomg na may pagbabahalang tinig. Sino nga ba ang hindi mababahala. Natatakot ako. "Huwag kang mag-alala. Magigising din ang nanay mo. Pero, hindi pa sa araw na 'to. Kasi, ilang araw pa ang lilipas. Maayos na ang lagay niya. Bantayan mo na lang siya," nakangiting sabi niya. ALam ko na mas mabuting matuwa ako. Para naman hindi maging malungkot si Nanay. Kaya, ngingiti pa rin ako sa harapan mo Nay. hihintayin po kitang magising. Hindi po kita uuwanan dito. Mahal na mahal kita nay."Miss Faye, aalis na ako. Pwede kang magtawag ng mga doctors o nurs dito kung sakaling may mangyaring hindi maganda. Pero, araw araw naman may magchecheck sa kalagayan ng nany mo. Hindi mo kailangan mabahala," nakangiti pa rin na sabi niya."Maraming salamat po doc," maayos na pagpapaslamat ko sabay

“Ahmm, mabuti pa nga makinig ako sa mga sasabihin mo. Ikaw naman ang boss ehh.” Hayts, ano ba naman ‘to. Wala akong pagpipilian.“Well, that’s good.” Ayan na naman siya sa walang emosyon niya. Gusto ko na rin matulog. Inaantok na ako.“Okay, it’s your time to take rest. But you need to take your dinner first.” Basang basa naman niya ako.“Pero, hindi ko pwedeng iwanan si Nanay. Sabi mo din kanina dito ka din magpapahinga ‘di ba? Kaya dito na lang tayo kumain tapos matulog, pwede ba?” mahinahon na tanong ko habang nakangiti ako.“No, mas kailangan mo ng magandang tutulugan. May magbabantay naman dito ang mga tauhan ko. So, sasama ka sa akin papunta sa malapit kong condo dito.” Ang seryoso niya, ayan na naman siya ehh. Anong condo na naman ‘yon?“Kailangan pa ba ‘yon? May pang sweldo ka pa bas a mga tauhan mo? Ang laki pa yata ng mga nagastos mo dito ehh. Ubos na agad ang per ana binigay mo sa akin. Tapos anong condo?” Ako pa nga yon ang nalulutang dahil sa mga ginagawa niya. Hindi ko n

"Hindi ko inisip na mukhang mas lalala pala ang tama ng alaga ko kay Miss Faye." What the, I think, tinutukso ako ni Pepito. Ohh come on, hindi ako nito makaka-focus sa pagluto ko. Thanks na nga lang at kompleto na ang mga kasangkapan na lulutuin ko now. It's because, may inutusan muna ako kanina bago man ako pumunta dito sa Condo."Pepito, stop. I don't want to hear that thing. Baka later, magising pa si Faye at marinig ka. ayaw kongmag-isip siya ng kun ano-ano tungkol sa akin. So, stop," I said with my calm tone."Iho, it's okay. Hindi mo naman kailangan itago ang real feelings mo for her. So, accept it. Dahil, alam mo na hindi mo madidiktahan ang nararamdaman mo." Yeah, Pepito is right. And I know that one. I will not dictate my feelings kung kanino ito lalambot. But Faye, get my attention. She teach me, how to love her back. "Ayan na naman, ngumingiti na naman ang alaga ko." What the h*ll. Ang daming napapansin ni Pepito. Tsk! Tumalikod na lamang ako sa kaniya at nag-umpisa nang

F A S T F O R W A R D Hindi pa rin gising si Nanay. Ang tagal naman niya. Nandito ako naka-upo habang pinagmamasdan si Nanay na natutulog pa rin. Samantalang, nasa labas naman si Aljur at may kinakausap na doctor. Ewan ko ba sa kaniya, mukha din siyang ewan ehh. Sa loob ng ilang minuto, puamsok na lang bigla si Kuya Pepito. Pero, ayos lang naman, alam ko naman na wala siyang gagawin na masama sa akin. "Bakit ka nandito kuya? Hindi ba kasama mo naman si Aljur?" pagtatakang tanong ko. Totoo naman, magkasama naman sila kanina sa labas ehh. "Miss mo naman agad si Aljur. Nandito ako, dahil, pinapunta niya ako dito. Para bantayan kayo." Ayan na naman ang Aljur na 'yan. Hindi ko naman siya tataksanan ehh. "May lakad na naman ba siya? Isa pa, hindi ko naman siya na mimiss noh. Bakit ko naman ma mimiss ang masungit na boss mo na 'yon kuya? Wala naman siyang ibang ginawa. Kundi ang ipabantay niya kami ni nanay sa mga tauhan niya. Hindi ba siya napapagod sa bagay na 'yan? Isa pa, hin

Halata naman na hindi ako kasali sa usapan nila. Kaya, mabuti pa ngang ako na lang ang umalis dito sa harapan pa nila. Tumayo ako, akmang hahakbang na sana ako sa ikatlong beses ko. Ngunit…“And where are you going? Sinabi ko ba na umalis ka? Huwag kang tatayo diyan, kung hindi ko sinasabi,” striktong sambit ni Aljur. Ikinagulat ko ito, kaya napatigil ako. Bakit ganun, ako nan ga itong nag-a-adjust. Pero, mukhang ako pa yata ang napagalitan. Bigla akong hinawakan ni Aljur sa kamay ko. Dahilan na napaharap ako kay Reah. Subalit, tila may inis sa mga mata niya. Habang nakatitig siya sa kamay naming ni Aljur.“Ahmm, nag-uusap kayo. Kaya, aalis ako,” mahinang sabi ko. Kasabay nito ang pagtanggal ko sa kamay ni Aljur, mula sa pagkahawak niya sa akin. Napayuko ako ng kaunti. Dahil, ayaw kong makita ko ang inis na reaksyon ni Reah. Baka mamaya, biglang lumaki ang dugo niya. Ede, ako pa ang malagot niya.“Tama ba na ikaw ang umalis Faye? Kung may aalis dito. Kami ‘yon ni Reah. Kaya, kami ang