All Chapters of สามีของตัวร้าย น่ารักเหมือนกันนะ (ภาค 1-2): Chapter 11 - Chapter 20

(ภาค 1) บทที่ 12เรียกป่าป๊าครั้งแรก ตั้งแต่เมื่อวานแล้วที่คาร์ริสเอาแต่เงียบ ยิ่งกว่านั้น พอเห็นไคล์เดน เจ้าตัวเล็กจะวิ่งมาหลบหลังของซีเอลหรือริคาร์โด ซีเอลอดเป็นกังวลไม่ได้ สาเหตุที่ทำให้คาร์ริสจู่ๆ ก็หลบหน้าไคล์เดนเพราะแผลเป็นบนท่อนแขนของชายหนุ่มหรือเปล่า แต่การหนีปัญหาไม่ใช่วิธีแก้ของซีเอลเสียด้วย... หลังจากครุ่นคิดจนได้ข้อสรุป เช้าวันหนึ่งซีเอลจึงอุ้มลูกชายมาดูการฟันดาบที่ลานฝึก “ทุกเช้าป่าป๊าของลูกจะมาฟันดาบที่ลานฝึก อยากเห็นป่าป๊าฝึกดาบไหมเอ๋ย” “ฝึกดาบ!” ดวงตาใสแป๋วแสดงออกถึงความตื่นเต้น วิชาดาบมีในบทเรียน เด็กๆ จะได้รับการฝึกกันทุกคน ไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือหญิง ไม่เกี่ยวว่าจะเป็นโอเมก้าหรืออัลฟ่า วิชาดาบถือเป็นพื้นฐานของการเรียนรู้ ซีเอลก็เคยเรียนการฟันดาบมาแล้ว แม้จะไม่เก่งเท่าริคาร์โดก็ตาม ตอนอยู่อาณาเขตกอร์เลต ริคาร์โดมักจะพาคาร์ริสมาที่สนามฝึกดาบบ่อยๆ ด้วย ในวันเกิดปีแรกของคาร์ริส ดยุกมาร์คัส...ท่านปู่ของคาร์ริสก็มอบของขวัญเป็นดาบไม้

(ภาค 1) บทที่ 14ซีเอลมีอาการแปลกๆ หลังจากส่งริคาร์โดกับคาร์ริสขึ้นรถม้าพร้อมกับข้าวของเต็มคันรถ วันเวลาก็ล่วงเลยผ่านมาอีกสองสัปดาห์ ซีเอลเริ่มไม่สดชื่นเหมือนเก่า ตอนเช้าอ่อนเพลียไม่อยากลุกจากเตียง แถมมีอาการไม่อยากอาหาร “ยังรู้สึกไม่ดีอยู่เหรอ” ไคล์เดนถามพร้อมกับก้มหน้าลงมา ใช้หน้าผากแตะวัดไข้ภรรยา ซีเอลพยักหน้าน้อยๆ “ถ้าอย่างนั้น ข้าจะรีบเคลียร์งานที่อาณาเขตให้เสร็จเร็วๆ พวกเราจะได้มีเวลาไปหาคาร์ริสกัน” ทุกครั้งที่เห็นภรรยาหงอยเหงาเศร้าซึม ไคล์เดนมักเข้าใจว่าเกิดจากความคิดถึงลูก ชายหนุ่มจึงพยายามกอดภรรยาให้มากและปลอบบ่อยๆ ในส่วนของซีเอล ใจหนึ่งก็รู้สึกดีที่ได้รับความเอาใจใส่จากสามี อีกใจกลับรู้สึกผิด ซีเอลไม่อยากให้ไคล์เดนต้องพยายามเพื่อเขามากจนทำให้เสียงาน เขาวาดแขนกอดเอวสามีพลางว่า “ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก อีกอย่าง ใช่ว่าจะไม่ได้เจอหน้าลูกตลอดไปสักหน่อย ถึงยังไงพวกเราก็ไปเยี่ยมคาร์ริสทุกๆ เดือนอยู่แล้ว” “ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ทำไมเจ้าดูไม่สดชื่นเลย” “อาจเป็นเพรา

(ภาค 1) บทที่ 16บทพิเศษ คู่ครอง เมื่อสามปีก่อน ครั้งที่ไคล์เดน ฮิลล์ตันอายุย่างเข้าสิบเก้า ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพคุมทหารไปพิทักษ์ชายแดน ขับไล่และกวาดล้างพวกป่าเถื่อนที่อยู่เขตรอยต่อระหว่างอาณาจักรเลอร์เวียกับจักรวรรดิ บุตรชายหญิงของตระกูลฮิลล์ตันล้วนมีความสามารถด้านการรบ ไม่เว้นแม้แต่ไคล์เดนที่เป็นลูกชายคนเล็ก เคอร์ติส พี่ชายคนโต ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งดยุก เจซซี่ พี่สาวคนโต มีตำแหน่งเป็นถึงผู้บัญชาการหน่วยอัศวิน เพราะเหตุนี้ ดยุกมาร์คัสผู้เป็นบิดา หวังใจว่าไคล์เดนจะสร้างชื่อเสียงด้วยการนำทัพออกรบ ตอนกลับมายังเมืองหลวง ชายหนุ่มจะได้รับตำแหน่งอันยิ่งใหญ่อย่างสมเกียรติ แม้ว่าไคล์เดนจะเกิดจากภรรยาคนที่สอง ทว่าดยุกมาร์คัสก็รักลูกๆ ทุกคนอย่างเท่าเทียม ดังนั้นจึงต้องการผลักดันไคล์เดนให้ได้ดิบได้ดีเช่นเดียวกับลูกคนอื่น อย่างไรก็ตาม ไคล์เดนอยากบอกเรื่องสำคัญนี้กับคนสำคัญด้วยปากของตัวเอง ด้วยประการนี้ หลังรู้ข่าวการแต่งตั้งให้ตนเป็นแม่ทัพ ชายหนุ่มก็ควบม้าตัวโปร

(ภาค 1) บทที่ 18 บทพิเศษ จดหมาย (1) ในมือของไคล์เดนคือดาบเปื้อนเลือด เบื้องหน้าคือกองซากศพ ส่วนใหญ่แล้วเป็นฝ่ายศัตรู ใช่ว่าไม่เคยคร่าชีวิตใคร ยิ่งพวกนี้เป็นศัตรูด้วยยิ่งแล้วใหญ่ แต่...ต่อให้คิดแบบนี้ ลำไส้เหมือนอยากขย้อนของเหลวออกมา ตอนอยู่อาณาเขต ไคล์เดนเคยต่อสู้กับพวกโจรร่วมกับท่านพี่เคอร์ติส บางครั้งพลาดพลั้งลงมือสังหารโจรชั่วพวกนั้น แต่ว่า การหวนคิดถึงอดีตหยุดลงแค่นั้น ดวงตาสีอำพันเหมือนสัตว์ร้ายมองศพของพวกศัตรูที่ตายเกลื่อน แค่ศึกระลอกแรก เหล่าทหารก็บาดเจ็บล้มตายไปไม่น้อย กว่าสงครามจะยุติ ถึงตอนนั้นจะต้องมีคนล้มตายกันอีกตั้งเท่าไร อ๊อก! พอคิดว่าจะต้องเจอเรื่องแบบนี้อีกซ้ำๆ ไคล์เดนก็โก่งคออาเจียน ระหว่างที่ไคล์เดนใช้แขนเสื้อเช็ดปาก เขาพยายามปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ โชคดีที่หลังจบศึกครั้งแรกก็ไม่มีวี่แววของฝ่ายศัตรูว่าจะบุกรุกเข้ามาในจักรวรรดิ หมู่บ้านละแวกใกล้เคียงก็ไม่ได้รับผลกระทบ สถานการณ์หลังจากนี้จึงพอควบคุมได้ ไคล์เดนมอบห

(ภาค 1) บทที่ 20บทพิเศษ เจ้าตัวเล็กของพ่อ ไคล์เดนแต่งชุดขุนนางเต็มยศ นั่งรออย่างสงบเสงี่ยมในห้องโถงรับรองแขกภายในคฤหาสน์มาร์ควิสลีวาน แม้ภายนอก ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มจะนิ่งขรึมราวกับภาพวาด หากแท้จริง ไคล์เดนกลับตื่นเต้นจนหัวใจแทบกระเด็นออกจากปากอยู่แล้ว! เมื่อไม่กี่วันก่อน ชายหนุ่มได้รับการแต่งตั้งยศ ได้รับรางวัลเป็นทรัพย์สมบัติมากมาย หนึ่งในนั้นคือการด้แต่งงานกับคนที่รัก...ซีเอล เสร็จสิ้นพิธีมอบรางวัลแห่งเกียรติยศ ไคล์เดนรีบเดินทางมายังอาณาเขตกอร์เลต เขตปกครองของมาร์ควิสลีวาน สถานที่ซึ่งซีเอลกำลังรอพบเขาอยู่ ของล้ำค่ามากมายเหล่านั้นเทียบไม่ได้เลยกับซีเอลคนเดียว ชายหนุ่มรีบเร่งเดินทางด้วยใจถวิลหา หากทันทีที่มาถึง พ่อบ้านกลับบอกไคล์เดนด้วยสีหน้าจริงจังว่า คุณชายซีเอลมีบางอย่างต้องการคุยกับท่านเคานต์เป็นการส่วนตัว รบกวนท่านเคานต์ไปรอที่ห้องรับรองด้วยครับ ปกติแล้ว ซีเอลมักลงมาต้อนรับไคล์เดนด้วยตัวเองเสมอ คำพูดของพ่อบ้านครานี้ให้รู้สึกห่างเหินอย่างไรชอบกล กระนั้น แม้ว่าไคล์เดนจะส