All Chapters of กุหลาบสีน้ำเงิน : Chapter 21 - Chapter 30

แกร็ก กลางแกะพลาสติกในมือที่เบลยื่นมาส่งให้ และจัดการกับตัวเองทันที เขาย่างเข้าไปในตู้อาบน้ำ ดึงเธอให้พ้นจากสายธารน้ำ ตัวเธอยังเต็มไปด้วยคราบสบู่หอมกรุ่น แต่กลางไม่ได้ใส่ใจ เขากระชับสะโพกของเธอลูบไล้ด้วยมือ            “จะถูกเอาอีกแล้วนะ” เขากระซิบบอกเบล            “หน้าที่ของเบลค่ะ” เบลตอบกลับ ซี๊ดดดด และต้องร้องครางเมื่อกลางเลื่อนมือวาดไปด้านหน้ากลางลำตัวของเธอ ขยี้จนเกิดฟอง เปียกฉ่ำแฉะอยู่แล้ว และเขาก็ปาดน้ำเหนียวบริเวณปากอ่าว อึ้บ เขาแนบสะโพกเข้าหาสะโพกเธอ            “เมื่อเบลพร้อม ร่องนี้ก็ต้องเป็นของฉันด้วย” กลางสอดมืออีกข้างเข้าไปวนรอบช่องที่ยังปิดสนิทของเธออยู่ “แน่นอนว่าไม่ใช่วันนี้” เขาเอ่ยและเปลี่ยนไปจับลำเนื้อขนาดใหญ่ที่พร้อมอัดใส่เข้าไปในช่องเดิมๆที่เขาทำกับเธอประจำอีกครั้ง         &nbs

“เปล่าค่ะ”            “ถ้างั้น...ฉันไปเยี่ยมห้องของเบลได้มั้ย” ความเงียบเกิดขึ้นแต่ก็ไม่นานมาก            “ค่ะ” และโทรศัพท์ก็ตัดไป ประตูบ้านชั้นหนึ่งก็เปิดพร้อมๆกับที่กลางล็อครถและเดินไปหาเธอ            “เหมือนอยู่คนเดียว” เสียงของกลางเบาลง อื้ม เบลขานรับในคอ “แม่ไปต่างจังหวัดกับพ่อเลี้ยงสองวันค่ะ” อ่อ กลางพยักหน้ารับทราบ เขาเดินขึ้นตามหลังเบล เธอขึ้นไปถึงชั้นบนสุดของบ้านนั้นก็คือชั้นสาม ประตูห้องถูกเปิด            กลางกวาดตามองห้องของสาวน้อยของเขา และเขาก็ยิ้มออกมา ห้องทั้งห้องของเธอเป็นสีโอโรส เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นเป็นสีขาว และเขาก็ให้ความสนใจโต๊ะเขียนแบบ บนนั้นเต็มไปด้วยภาพวาดมากมาย            “เอกออกแบบดีไซ

เธอเข้าไปในห้องคุณกลางกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาหันมายิ้มกับเธอ ขณะที่กำลังเดินออกจากห้องเขาก็แวะเข้ามาหาเธอ และกอดเธอไว้ ฟอดดด หอมแก้มเธอ เบลแค่ยิ้มและเตือนตัวเองว่า...ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย เขาก็แค่ผู้ชายที่อยากระบายอารมณ์ใคร่ของตัวเองเท่านั้น และเธอก็คือที่ระบายของเขา            เบลมองเขาเดินจากไป เมื่อคืนคุณกลางไม่ได้ใช้เตียง เบลเลยไม่มีงานในส่วนนี้ เธอเดินเข้าไปทำความสะอาดในห้องน้ำ และทำความสะอาดห้อง เมื่องานเสร็จก็เป็นเวลาเที่ยง วันนี้เบลไม่มีเรียน เธอจึงสามารถทำงานได้ทั้งวันสมกับค่าจ้าง            เบลขนตะกร้าผ้าและถาดขวดน้ำลงมา ทำกิจวัตรการทำงานของเธอก็เดิมๆ ไม่หนักเลยถ้าเทียบกับรายได้ที่เธอได้มา เบลซักเสื้อผ้าของคุณกลางเสร็จก็เดินมาที่ครัว เสียงเจาะแจ๊จอแจครึกครื้นเหลือเกินวันนี้            “เบล” คุณแป้งที่มีผ้ากันเปื้อนผูกไว้ วันนี้คุณแป้งลงครัวอีกแล้ว “เป็นไงบ้าง” คุณ

เบลมองเขาอย่างอ้อนวอน ควับ! แต่กลางกลับส่ายหน้าและพลิกตัวให้เธอหันหลังให้เขา “ถอดกางเกง” เขาสั่ง และเบลก็ทำตาม เธอหอบหายใจเรียกกำลังใจให้กับตัวเอง และรับการลงโทษ ท่องไว้เพียงว่า สามหมื่น สามหมื่น และสามหมื่น            ควับ! กางเกงถูกรูดลงออกจากสะโพกแม้ไม่ได้รุนแรงแต่ก็ทำให้ความรู้สึกของเบลยากนักที่จะไม่เสียใจ เธอเป็นได้แค่นี้สำหรับคุณกลางจริงๆ พยายามแล้วที่จะไม่คิดน้อยอกน้อยใจ เธอพยายามมากแล้วจริงๆ และกางเกงชิ้นจิ๋วชิ้นใหญ่ก็ถูกปลดออกจากขาไปอย่างง่ายดาย จำนนต่อโชคชะตาอันอาภัพ            คุณกลางดึงเธอไปที่โต๊ะทำงานของเขา ควับ! และกดเธอไว้กับโต๊ะ เบลหลับตาเม้มปาก รอคอยเวลาแห่งความเจ็บปวด พรึ่บ!            อื้มมมม เบลครางอย่างเจ็บปวดมันเจ็บจริงๆ เมื่อร่องลึกที่ไม่ได้พร้อมสำหรับการสอดใส่ ถูกเอ็นเนื้อดุนดันเข้าไปอย่างทารุณ          

ทางด้านกลางและเบลที่นั่งรถออกมากลางพาเบลมายังห้างสรรพสินค้าชั้นนำไม่ไกลจากบ้านนัก เบลก้มมองตัวเองและมองเขา เธอดูราคาถูกมากในขณะที่คุณกลางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าถ้าเป็นสินค้าเขาก็จัดเป็นสินค้าที่จัดให้เฉพาะสมาชิกไฮเอน            “มาที่นี่ทำไมเหรอคะ”            “ไปเถอะน่า” กลางลงจากรถเมื่อจอดรถเรียบร้อยแล้ว แต่เมื่อเขาออกมาจากรถแล้วเบลก็ยังไม่ตามมา กลางจึงเดินอ้อมไปเปิดประตู และโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ “ถ้าไม่ลงมาดีๆ ฉันจะกลับเข้าไปและลงโทษเบลในรถที่จอดอยู่ตรงนี้”            เบลละล่ำละลักเพราะรู้ว่าคุณกลางของเธอทำได้จริงตามที่เขาพูด หน้าตาสะอาดสะอ้านชาติตระกูลสูงส่งไม่ได้ทำให้เขายกเว้นความเป็นผู้ชายดิบเถื่อนในด้านกามารมณ์            “คนบ้ากาม” เบลเอ่ยและผลักเขาให้พ้นทาง รีบลงจากรถมายืนตรงหน้าเข