Library

Home / Romance / She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her... / Kabanata 61 - Kabanata 70

Lahat ng Kabanata ng She Was My Wife, Never My Love—Until I Lost Her...: Kabanata 61 - Kabanata 70

127 Kabanata

Chapter 56 — The Chaos He Brings

Napangiti ako nang magising si Mama. Tapos na ang operasyon niya. Maayos na ang lagay niya, at sa wakas, nakahinga na rin ako nang maluwag. Pagkatapos kong masigurong maayos na ang lahat, nagpaalam na muna akong papasok sa trabaho.Kampante na rin kasi akong umalis, kasi kumuha na ng personal nurse at dalawang bantay si Bart. Lahat ng kailangan namin ni Mama siya ang nag-asikaso. Hinayaan ko na lang siya. Kahit tumanggi ako, ipagpipilitan pa rin niya ang gusto niya. Siya ang laging nasusunod.Mabuti na lang at nagpasundo siya kay Ms. D. At pinagdala pa ng mga damit ko. Ewan ko ba kung bakit pumapayag ang babaeng ‘yon na gawing utusan ni Bart. Ang sungit niya sa opisina, tapos parang tuta pagdating kay Bart. Nakakawala talaga sa katinuan ang pag-ibig. Gaya ko noon—nabaliw sa pagmamahal kay Bart.Ngayong nandito na ako sa opisina, tulala lang ako sa harap ng computer screen. Hawak ko ang mouse pero hindi gumagalaw ang kamay ko. Hindi ko na maintindihan ang spreadsheet sa harap ko. Par

Chapter 57 — The Airport Surprise

Hindi ko alam kung anong mas nakakagulat—ang biglang pagpasok ng kotse ni Bart sa airport, o ang katahimikan niya habang nagmamaneho.“Bart…” tawag ko, pilit na kinakalma ang sarili kahit mabilis na ang tibok ng puso ko. “Bakit tayo nandito?”Ngumiti lang siya—‘yong tipong ngiti na nakakapraning kasi hindi ko alam kung ano ang binabalak niya.“You’ll see,” sagot niya, sabay parada ng kotse. Bumaba at pinagbuksan ako.Bumaba ako, pero sinamaan siya ng tingin. Kaya pang para siyang ewan… ngumiti lang. Hinawakan ang kamay ko. Babawiin ko sana, pero pinanliitan niya ako ng mata—parang pinagbabantaan.Gigil ko na lang nakagat ang labi ko. Hininga ko, naging marahas na. “Ito ba ang sinasabi mong mawawala ang galit ko sa pupuntahan natin?”Ngiti pa rin ang sagot niya. Nagpumilit akong huminto, binawi ang kamay ko, at hinarap siya. “Bart… tingin mo matutuwa ako rito sa ginagawa mo? Ilalayo mo ako kay Mama?”Umiling-iling siya. “Hindi—”“Anessa!”Hindi na niya natapos ang sasabihin. Sabay kami

Chapter 58 – His to Protect

Mabilis kong hinarang ang mga kamay ko sa pagitan namin ni Bart, pilit na tinutulak siya habang mas lalo pa niyang idiniin ang katawan niya sa akin.“Bart—” Iniwas ko ang mukha ko. Pero hindi ko natapos ang sasabihin. Tumama kasi sa leeg ko ang mainit niyang hininga. Tumayo ang balahibo ko sa buong katawan. Ano ba ’to… para akong inaatake ng allergy, hindi ako makahinga?“Lumayo ka nga.” Buong lakas ko siyang itinulak—saktong bumukas ang pinto ng elevator.Si Jenny at Gabriel ang bumungad, parehong gulat. Nakangangang nagpalit-lipat ang tingin sa amin.Si Bart, walang kaabog-abog na ngumiti lang at sumandal sa tabi ko, parang proud pa siya sa ginawa niyang katarantaduhan.“What’s going on here?” tanong ni Jenny, nag-aalangan.“What took you so long?” balik tanong ni Bart, kalmado pero may bahid kapilyuhan.Hinila agad ni Gabriel si Jenny papasok sa elevator. Parang ayaw galitin si Bart.“Sorry, boss! Nagpalit kasi kami ng damit, kaya medyo natagalan…” paliwanag niya, pilit ang ngiti.

Chapter 59 – Where He Wants Me

Hinablot ko ang kamay ko mula sa hawak ni Bart at nag-iwas ng tingin. “Bumalik ka na sa table,” malamig kong sabi. “Hindi mo na ako kailangang bantayan...”Ngumiti siya—‘yong ngiting pa-cute pero nakakainis. “Yes, ma’am,” sabi niya, sabay kindat pa.Umikot ako at mabilis na pumasok sa restroom. Pagkapasok, agad akong lumapit sa lavatory at naghilamos. Ramdam ko agad ang lamig ng tubig sa balat ko, pero hindi nito naibsan ang init ng ulo ko. Humarap ako sa salamin, bumuga ng hangin.Tama si Jenny. Para talaga kaming nasa land mine. Isang maling galaw lang, may sasabog.Pinilit kong maging kalmado. Ilang ulit akong huminga nang malalim. Dagdag pa sa inis ko ‘yong lalaking nabangga ko kanina. Kanina ko pa ‘yon napapansing nakatingin sa amin, at sakto pa na siya ang nabangga ko.Napatingin ako sa pulsuhan ko. Medyo mahapdi—may konting gasgas. Siguro dahil sa singsing no’ng lalaki. Muli akong bumuga ng hangin. Winaglit ko sa isipan ang nangyari. Siguro naman hindi na kami muling magkikit

CHAPTER 60 – Boundaries

Tumayo ako mula sa upuan, hindi tinanggap ang gamot na inabot ni Bart. “Hindi ako doctor,” malamig kong sabi, nakatingin diretso sa kanya. “Hindi ko trabaho ang gamutin ka.”Bago pa siya makasagot, tumalikod na ako. Pero bago pa ako makalabas, narinig ko pa ang malakas niyang buntong-hininga.Sandali naman akong napapikit. Napatigil sa paglalakad. Was I too harsh?Pinilig ko ang ulo ko. Hindi. Tama lang ‘yong ginawa ko. Dapat lang ‘yon sa kanya. Kung bibigyan ko siya ng kahit katiting na lambing, pag-aalaga—baka isipin niya, mahal ko pa rin siya. At ‘pag nangyari ‘yon, lalo niya akong hindi tatantanan.Huminga ako nang malalim at bumalik sa mesa ko. Kakaibang tingin naman ang salubong sa akin nina Jenny at Gabriel. Pero hindi sila nagtanong. Hindi nagpahalata.“Maghanda ka na, Nes,” sabi ni Jenny, nililigpit ang mga gamit niya. “Sasabay kami sa’yo papuntang hospital. Bibisitahin natin si Mama mo.”“Sasama rin ako,” singit ni Estra, ngiting-ngiti habang nakatingin kay Gabriel.Napaili

CHAPTER 61 – Clash in the Hallway

Agad akong pumagitna nang halos magtama na ang dibdib nina Bart at Jyrone. Mainit ang hangin sa pagitan nila—hindi dahil sa hininga nila, kundi dahil sa nag-aalab na ego. Hinawakan ko silang pareho sa dibdib at sabay itinulak palayo.“Talaga bang wala nang katahimikan ang buhay ko?” gigil kong bulong, parang maiiyak na ako sa sobrang dismaya. “Puro gulo ang dala n’yo!”Nakuyumos ko ang buhok ko sa inis. Napatadyak pa ako sa sahig, parang batang nagmamaktol. Wala na rin akong pakialam sa mga taong napapatingin sa akin. Sandali ako akong pumikit at bumuga ng hangin. Parehong natahimik sina Bart at Jyrone, sabay pa silang nag-ayos ng tindig nang muli ko silang tinitigan.Pareho silang umaastang cool. Pero halata nagngingitngit ang kalooban—‘yong tiim na panga nila, ‘yong tikas ng mga balikat, at ‘yong matalim na titig, parehong ayaw magpatalo.“‘Wag na nga kayong magpakita kung gulo lang ang dala n’yo!”“Hindi gulo ang dala ko,” sabi ni Jyrone, marahan, pa sweet ang tono. “Dala ko ang p

CHAPTER 62 – Clash of Hearts

BARTNahagod ko ang buhok ko, pilit pinapakalma ang sarili. Pero kahit ilang beses akong bumuga ng hangin, hindi nawawala ‘yong naglalagablab na inis sa loob ko. Ramdam ko pa rin ang init ng dugo ko, kumukulo sa bawat tibok ng puso.Nasa harap ko si Jyrone — nakadiin ang kamao niya sa pader, nakatitig sa direksiyon nina Anessa at Lance na pumasok sa kuwarto ng mama niya. Pagkasara ng pinto, natahimik ang hallway. Pero ang katahimikan, parang apoy. Mainit. Masakit.Paglingon ko, nagtama ang mga mata namin. Walang salitang namagitan sa amin. Pero ‘yong tinginan — nag-aapoy.“Panira ka,” madiin na sabi ni Jyrone, gigil, puno ng poot.Dinuro ko siya. “Ikaw ang panira!”Humakbang siya palapit, umigting ang panga. “Maayos na kami ni Anessa. Masaya na siya. Masaya na kami. Nagpakita ka pa!”Mapakla akong tumawa. Tinulak siya. “Masaya? Masaya kang mang-agaw! Gawain mo nga, ‘di ba?”Napatawa siya. Gumanti ng tulak. “Stop pretending like you’re some kind of saint.” Dinuro rin niya ako, daliri n

CHAPTER 63 – Edge of Danger

BART Iniwan ako ni Jyrone sa parking lot. Pero nagbilin muna ng tingin na nagsasabing hindi siya uurong. Determinado siyang makuha si Anessa. Umigting ang panga ko. Gusto ko siyang sugurin. Gusto ko siyang suntukin, gamitan ng dahas, maitaboy lang siya. Kaya nga lang, kapag ginawa ko ‘yon, ako ang magiging masama sa mata ni Anessa. Lalo lang niya akong aayawan. Kaya napahagod na lang ako sa buhok ko. Tumalikod. Ilang ulit bumuga ng hangin. Napahawak sa mga tuhod ko. Hindi ko alam kung uupo o tatayo. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Basta hindi maganda... nakakasira ng ulo. Ang bigat. “Bakit ba ang daming hadlang?” mahina kong naibulalas. Ang hirap na ngang amuin si Anessa, mas naging mahirap pa dahil kay Jyrone. At saka, may isa pang asungot na dumagdag—umaaligid kay Anessa. Si Lance, na hindi naman kagwapuhan, pero nag-uumapaw ang kayabangan. Dinukot ko ang susi sa bulsa ko, pumasok sa kotse. Pagkasara ng pinto, mahigpit kong hinawakan ang manibela. Maya maya ay idiniin

CHAPTER 64 – Control and Desire

Tahimik ang loob ng kotse. Pero tibok ng puso ko, mas malakas pa kaysa ugong ng makina. Umasta akong kalmado kanina, pero ang totoo, para akong sasabog sa galit. Gusto kong sundan ‘yong kotse. Pero mas mahalaga si Anessa. Ngayon, tahimik lang siya—nakapikit, pero alam kong hindi siya tulog. Kita ko sa paggalaw ng pilik-mata niya, ang paggalaw ng labi, na halatang pinipigil ang mapahikbi. Gusto kong magsalita. Gusto kong aluin siya, paulit-ulit na sabihin sa kanya na ligtas na siya, na walang dapat ipangamba. Pero kahit anong sabihin ko, alam kong hindi pa rin mabubura ang takot niya. Pigil akong bumuga ng hangin. Itinuon ang tingin sa kalsada at paminsan-minsan siyang tinitingnan. Nakasandal na ang ulo niya sa headrest, bahagyang nakatagilid paharap sa labas. Gano’n lang ang ayos niya hanggang sa makarating kami sa hotel. Agad akong bumaba at binuksan ang pinto sa side niya. “Anessa,” mahina kong tawag, pero hindi siya gumalaw. Yumuko ako, sinilip ang mukha niya. Mapait akong na

CHAPTER 65 – Safe Beside Him

ANESSANapabalikwas ako nang magising sa hindi pamilyar na kwarto.“Bart!” Gigil kong nasambit habang iginagala ang paningin sa buong silid.Ang lamig ng hangin na galing sa aircon. Amoy ko rin ang mamahaling pabango. Ang ganda rito. Ang tahimik, pero ulo ko, nag-iinit.Then, napatayo ako nang makarinig ng lagaslas ng tubig. Dahan-dahan akong naglakad, haplos ang dibdib kong parang may kabayong nagtatakbuhan sa loob. Rinig ko ang bawat tibok.Mula sa frosted glass ng shower, may pigura ng lalaking nakatalikod. Matangkad. Malapad ang balikat. Dumadaloy sa tabas ng katawan niya ang tubig.Napalunok ako. Nanuyo ang lalamunan ko.Si Bart ang nasa loob.Mabilis akong napatingin sa paligid.Hindi ako pwedeng manatili rito. Hindi kami pwedeng magsama sa isang kwarto.Hinanap ko ang bag ko. Pero wala.Wala rin ang phone ko.Pumikit ako. Nahagod ang buhok ko. “Great. Just great!”At saka nakita ko ang cellphone ni Bart, nakapatong sa bedside table.Napangiti ako. May alinlangan, pero… wala ako

PREV

...

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status