บททั้งหมดของ CHASED BY MY HOT BOSS: บทที่ 121 - บทที่ 130

SANDALING natahimik si Mama. Hindi siya nakapagsalita. Nanginginig ang mga kamay ko na hinawakan ang kamay niya. "S-Sorry po, Mama... alam ko na mali ako. Nagpabuntis ako at itinago ko sa inyo," hingi ko ng tawad habang panay ang tulo ng luha ko. Nakagat ni Mama ang labi niya na lumuluha. "Bakit, Giselle? Saan ako nagkulang ng paalala sa'yo? Ang akala ko kakaiba ka sa ibang kaedaran mo. Ipinagmamalaki pa naman kita. Matalino ka, mabait at masipag. Hindi ko aakalain na mauuwi ka rin sa ganito." Nakita ko sa mga mata ni Mama kung paano siya nadismaya sa akin. Alam ko na kasalanan ko ang lahat. Hindi ako nag-isip. Pinairal ko ang puso kaysa utak ko. Pero, siguro nagmahal lang ako kaya hindi ko batid ang kahihitnan ng kahinaan ko. "I'm sorry po. Patawarin n'yo po ako. Kasalanan ko po ang lahat, Ma..." panay ang hingi ko ng tawad kay Mama. "Siguro... ako ang may mali. Pinaniwala ko ang sarili ko na kaya kitang gabayan nang tama. Pero heto, hindi ko man lang namalayan na may dinadala k

TAAS ang noo akong naglakad at nang makalayo sa opisina ni Adrian ay doon ko na ibinagsak ang pinipigilan kong luha. Napahawak ako sa dibdib ko habang patuloy na umiiyak. Nilingon ko pa ang opisina ni Adrian. Naroon pa rin ang bigat sa puso ko, pero pilit kong pinatitibay ang sarili. Hindi na ako babalik. Wala na akong dapat pang balikan sa VG. Huminga ako nang malalim at pinahid ang mga luha ko gamit ang palad. Muling gumawi sa isip ko ang huling mga salita ni Adrian. Parang paulit-ulit na karayom na bumabaon. Pero pinili kong iwasan at balewalain. Mas mabuting tapusin na ang lahat kaysa paulit-ulit na masaktan. Nagpatuloy ako sa paglakad. Nang makagawi ako sa tapat ng elevator ay pinindot ko ang button at bumulas. Pumasok ako sa loob, saka isinara. Hagod-hagod ni Eliza ang likod ko habang umiiyak. Nasa bahay niya ako ngayon. Hindi ko lang malabanan ang sakit na nararamdaman ko. "Akala ko ba okay ka na? E, bakit ka umaatungal ngayon? Nagsisisi ka ba na nagresign ka sa VG?" Sun

TATLONG araw na akong naghanap ng trabaho pero pare-pareho lang ang sagot, kung hindi daw ako overqualified wala naman silang bakanteng posisyon para sa akin. Naguguluhan na ako. Kung nagkakataon lang ba o may kinalaman si Adrian doon? Hindi kaya si Adrian ang may kagagawan ng lahat ng pagreject sa akin? Alam kong kayang-kaya niya iyong gawin. "Ang maigi pa yata, Giselle, sa bahay ka na lang. Hindi ka naman papayagan ni Adrian na mapunta sa ibang kompanya, kaya hanggang ngayon wala ka pang nakukuhang trabaho. Siguro hindi ka na niya magagalaw kung sa bahay ka na lang," sabi ni Eliza. Pagkatapos ng isang interview ko ay dinaanan ko si Eliza sa kompanyang pinagtatrabahuhan niya. At, kasalukuyan kaming nasa canteen para sa lunch break niya. Hindi ko na rin alam ang gagawin, parang pakiramdam ko hinaharang ni Adrian ang lahat. "Hindi naman puwedeng umasa lang ako kay Mama. May pera ako na natabi pero kasya lang iyon para sa panganganak ko. Mas maigi na handa ako sa pangangailangan

"KUNG iniisip mo na may relasyon kami ni Giselle... it's a no. Wala kaming relasyon ni Giselle. Matinong babae siya, at hindi siya kagaya ng mga babaeng nakikilala mo, Adrian," pagtatanggol ni Daddy kay Giselle. Wala akong nakita kahit kaunting pagsisisi sa ginawa niyang pagsuntok sa mukha ko. Napataas ang sulok ng labi ko. Sabay, iling. "Why are you accusing your own father, Adrian? Walang katotohanan ang ibinibintang mo sa kanya. Kaya tumigil ka na," singit na pakiusap ni Lolo. Napangisi ako. Ako pa ngayon ang may kasalanan dahil pinagbintangan ko si Daddy. "Lolo, hindi n'yo po alam ang ginagawa ni Daddy. Wala kayong alam dahil nagbubulag-bulagan kayo." "Adrian!" sigaw na awat ni Daddy. Napalingon ako sa kanya. "Totoo naman, Dad!" Asik ko. "Hindi n'yo pa aminin na patago kayo ni Giselle kung magkita." Napansin ko ang pamumutla ng mukha ni Daddy. Nagulat siya siguro kung bakit alam ko. "Anong pinagsasasabi mo?" pilit niyang pagtanggi, pero halata sa boses niya ang panginginig

TUMAYO si Thea nang makita akong palapit. Si Thea ang bago kong sekretarya na pumalit kay Giselle. Ilang araw pa lamang siyang nagtatrabaho sa VG at ako ang personal na naghire sa kanya. "G-Good morning, Sir," bati nito sa akin. Saglit akong napatitig sa sekretarya ko. Bata pa si Thea at anak ng isa sa matandang empleyado rito sa VG. Dahil biglaan at hindi ko inaasahan ang pagreresign ni Giselle, at kailangan na kailangan ko ng sekretsrya ay agad ko siyang kinuha. Kahit pa nag-aalangan ako. "Cance all my appointments today, Thea. Ayoko ng istorbo na papasok sa loob ng opisin ko." "N-Noted po, Sir," tugon nito, na halata kong kinakabahan. "Gusto n'yo po ng kape?" Mabilis akong umiling. "No. There is no need to bother." Sabay talikod ko sa kanya. Pagpasok ko sa loob ng opisina, agad kong ibinagsak ang katawan ko sa swivel chair. Napakuyom ako ng kamao. Palagi na lamang akong ginugulo ng isipin ko tungkol kay Giselle. Kung paano ko siya mapapabalik sa VG. Pinilit kong magbasa ng m