Início / Romance / CHASED BY MY HOT BOSS / Capítulo 141 - Capítulo 150

Todos os capítulos de CHASED BY MY HOT BOSS: Capítulo 141 - Capítulo 150

429 Capítulos

Kabanata 141

"I just want to ask if Charry hurt you..." bitaw ni Adrian, kita ko ang pag-aalala sa kanyang mga mata. At nilapitan ako saka hinawakan sa magkabilang braso. Bumilis ang pintig ng puso ko. Hindi ko alam kung paano ko iiwasan ang mga titig ni Adrian. "Bitawan mo nga ako, Sir. Saka, kaya ko namang protektahan ang sarili ko," sabi ko na tinanggal ang mga kamay ni Adrian sa braso ko. "Worried lang ako baka sinaktan ka niya. I know how capable Charry is.. kayang-kaya niyang manakit ng taong walang kasalanan..." Napasinghap ako sa sinabi niya. “Bakit, Sir? Sa tingin mo ba may kasalanan ako sa nangyari sa inyo ni Charry?” hindi ko naiwasang itanong, kahit alam kong delikado na ang tono ng usapan namin. Natigilan si Adrian. Nakita ko kung paano siya biglang umatras nang bahagya, parang pinipigilan ang sarili. “Hindi ‘yon ang ibig kong sabihin, Giselle,” mahinahon niyang tugon. “I just don’t want her to take her anger out on you.” Napailing ako at bahagyang napatawa, pilit na itinatago a

Kabanata 142

Adrian's POV NAPADAKO ang tingin ko sa pinto nang may marinig akong sumigaw. Parang boses iyon ni Giselle, tinatawag ang pangalan ko. Bigla akong kinabahan. Kaya napatayo ako at nagmamadaling lumabas ng opisina ko. Tumambad sa akin si Charry, nakatayo lang siya habang si Giselle ay namimilipit sa sakit na nakaupo. “Charry!” madiin kong tawag habang mabilis akong lumalapit. Kita ko ang pagkabigla sa mukha niya nang makita akong papalapit. “A-Adrian…” mahina niyang sambit. “What did you do to her?!” halos pasigaw kong tanong, sabay hawak sa magkabila niyang braso. Niyugyog ko siya, hindi mapigil ang galit ko. “Ano’ng ginawa mo kay Giselle?!” “W-Wala akong ginagawa sa kanya…” nanginginig ang boses ni Charry. Kita ko ang takot sa mga mata niya habang bahagyang umatras. “Adrian! Tulungan mo ako!” malakas na sigaw ni Giselle. Agad akong napalingon sa kanya. Binitiwan ko si Charry at mabilis na lumapit kay Giselle. Lumuhod ako sa harap niya. “Giselle…” hinawakan ko siya sa balikat.

Kabanata 143

"ADRIAN! Nasaan ang anak ko? Anong nangyari kay Giselle?" Mga tanong ni Tita Gigi sa akin, kasama niya ang best friend ni Giselle na dumating. Umiiyak si Tita Gigi na pilit pinapakalma ni Eliza. Tinawagan ko si Tita Gigi para ipaalam na nasa ospital si Giselle. At andito na nga agad sila sa ospital. Noong una ay para pa akong nag-aalalangan na ipaalam na nasa ospital si Giselle. Pero naisip ko na mas makabubuting malaman agad ito ng Mama niya ang nangyari sa kanya. "Anong nangyari sa kaibigan ko? Magkasama lang kami kanina pagkatapos andito na siya sa ospital," sabi naman ni Eliza. Hindi ako nakasagot sa kanila. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang mga nangyari. Wala akong mukhang maihaharap kay Tita Gigi dahil sa nangyari kay Giselle. "N-Nasa loob pa po at tinitignan ng mga doktor..." sagot ko na hindi matignan ng diretso si Tita Gigi. "Anong ginawa mo, Adrian?" Untag niya na maluha-luha ang mga mata. "Hindi mo kayang protektahan ang anak ko pero binuntis mo siya! Bumal

Kabanata 144

HUMAHANGOS na lumalapit si Daddy sa akin habang tulak-tulak ng wheelchair ni Lolo. "Adrian, kumusta si Giselle?" Bungad na tanong ni Daddy. Napadako ang tingin nila kay Eliza na tahimik na nakaupo sa bangko. "She's out of danger, and our baby..." sagot ko. "Oh, bakit ka nasa labas? Sinong kasama niya sa loob?" tanong pa ni Daddy. "Nasa loob po si Tita Gigi, ang Mama ni Giselle." "It's all your fault, Adrian. Pati ang apo ko sa tuhod ay namimiligro." Galit na turan ni Lolo at paninisi aa akin. Sa sulok ng mata ko, nakita ko si Eliza na tumayo at umalis. Para siguro bigyan kami nina Daddy ng oras na makapag-usap. Tumango-tango ako at saka malalim na bumuntong-hininga. "Aakuin ko po na kasalanan ko. Pero hindi ko alam na buntis si Giselle," sagot ko. Nagtagis ang bagang ni Daddy na humarap sa akin. "Because you are just thinking about yourself. Wala kang pakialam sa paligid mo. Mayroon ka mang makita, duda ang nangingibabaw sa'yo." Napaamang ako. "So, it mean lang na alam ninyo

Kabanata 145

UMUWI na kami at hindi ko na pinilit pa na makita si Giselle. Naiwan naman sa ospital sina Tita Gigi at Eliza. Kumuha rin si Daddy ng private nurse na magbabantay sa aking mag-ina. Binigyan ko si Giselle ng pagkakataon na makapagpahinga sa ngayon. Pero bukas babalik ako. Gusto ko siyang makausap, magpaliwanag at tanungin siya tungkol sa anak namin. "Are you sure about your decision, Adrian? Pakakasalan mo si Giselle?" tanong ni Daddy. Mabilis akong tumango. Wala nang dahilan para magbago ang desisyon ko. Buo ang loob ko na pakasalan si Giselle. Magalit na silang lahat sa akin, marami man ang hindi sumang-ayon o kahit pa si Giselle ang may ayaw. Hindi ako aatras sa gusto ng puso ko. "Yes, Dad. Magkakaanak na po kami ni Giselle. Dapat lamang na pakasalan ko siya," buong tapang kong sagot. Tumango si Daddy, ngunit hindi ko mawari kung sang-ayon ba siya o hindi sa sinabi ko. Tahimik siyang tumingin sa akin, saka dahan-dahang bumuntong-hininga. "Anak, hindi ko naman sinasabing mali a

Kabanata 146

NAPAPIKIT si Giselle at napahawak sa tiyan niya, para bang pilit niyang pinipigil ang emosyon. “Kung mahal mo talaga ako, sana noon pa. Sana hindi mo ako pinili bilang pangalawa sa lahat ng desisyon mo, Adrian.” Parang huminto ang paligid. Hindi ko alam kung paano ko siya sasagutin. Alam kong may punto siya. Alam kong sa simula pa lang, ako ang dahilan ng sakit na dala niya ngayon. “Giselle, alam kong huli na para sabihing nagsisisi ako. Pero kung may paraan pa para mabawi ko ‘yong sakit, gagawin ko. Kahit ano.” Napailing siya, hindi na tumingin sa akin. “Ang problema, Adrian… tapos na ako sa ‘kahit ano.’ Nasanay na akong lumaban mag-isa. Natutunan ko na kung paano mabuhay nang wala ka. Bumalik lang ako sa VG para magtrabaho. Aalis din ako at magpapakalayo sa'yo. Gusto kong mamuhay ng malayo sa'yo, kasama ang anak ko." Kumirot ang dibdib ko sa sinabi ni Giselle. Gusto niya akong alisin sa buhay niya. Parang may malamig na hangin na dumaan sa pagitan naming dalawa. Lumapit ako, i

Kabanata 147

Giselle’s POV NANG makalabas ng kuwarto ko si Adrian, doon ko lang ibinuhos ang malakas kong iyak. Humagulhol ako. Gusto kong ilabas ang lahat ng sakit ng kalooban ko. Pero biglang bumukas ang pinto at pumasok sa loob ang nurse na nagbabantay sa akin. "Ma'am, bawal po sa inyo ang umiyak at ma-stress. Isipin n'yo po ang batang nasa loob ng sinapupunan ninyo. Kapag stress kayo, stress din po siya," sabi ng nurse. Nakayukong tumango ako at parang niyakap ang tiyan ko ng dalawang kamay. "Nagugutom na po kayo, ma'am?" Dugtong na tanong ng nurse. Umiling ako bilang sagot sa kanya. "Sige po. Kung wala ka pang kailangan, doon po muna ako sa station. May gagawin lang po ako," paalam pa nito sa akin. Tumango ako at lumabas na siya ng kuwarto. Nang maiwan ako sa loob ay nahiga na lang ako. Iidlip na muna, hindi ko alam kung anong oras pupunta si Mama at Eliza. Pero nabanggit nila sa aking kahapon na dadalaw sila ulit. Iipikit ko na sana ang mga mata ko nang marinig ko ang pagbukas ng pin

Kabanata 148

BUONG maghapon na hindi ko napansin si Adrian sa ospital. Mukhang hindi na nga siya magpapakita sa akin. "Pambihita ka, Giselle. Tinaboy-taboy mo kaninang umaga. Pagkatapos, ngayon hinahanap mo," away ng sarili kong utak. Kasama ko pa rin si Mama at lumabas siya para bumibili ng pagkain namin. Mukhang nagutom na naman. Bumubuti na ang lagay ko at baka bukas o sa isang araw ay makalabas na ako ng ospital. Inalis ko muna sa isipan ko ang ginawa ni Charry sa akin. Ayokong muling mapahamak ang anak ko na nasa loob ng sinapupunan ko. Ayoko na may isang mawala pa sa buhay ko. Bumukas ang pinto at pumasok si Mama, kasunod nitong pumasok si Eliza. May dala silang tag-isang supot na may lamang pagkain. "Hi, Giselle. Kumusta na ang pakiramdam mo?" Bati at tanong ni Eliza sa akin habang naglalakad palapit. Habang si Mama ay dinala sa lamesa ang pagkain na dala. "Nakita ko si Eliza sa labas. Kaya isinabay ko na rito. Naikuwento ko na sa kanya na baka makalabas ka na ng ospital. Pasalamat tal

Kabanata 149

NANG makalabas si Adrian ay pumasok na sina Mama at Eliza. "Anong pinag-usapan ninyo?" Usisa ni Eliza. "Wala lang... tungkol lang sa mga nangyari. Ang pagkakatulak ni Charry sa akin. Iyong lang," sagot ko na hindi tumitingin sa mata ng kaibigan ko. Napaismid si Eliza. "Alam mo, ikaw, Giselle. Halatang-halata ka na patatawarin mo pa rin si Adrian. Kita sa mga mata mo kahit anong pilit mong iiwas 'yan sa akin..." Hindi ako nakasagot sa sinabi niya. Napadako ang tingin ko kay Mama na napatingin din sa akin. "Tigilan mo na ang mga Velasco na 'yan, Giselle. Tandaan mo, iba ang katayuan natin sa buhay sa kanila. Hindi mo pa ba nakikita o gusto mong imulat ko ang mga mata mo para makita mo nang tuluyan?" Wikang saad ni Mama. Napayuko ako. Halata ba sa kilos ko na matupok pa rin ako? Galit man ako, mayroon pa ring nakatago sa loob ko na gusto kong makasama pa rin si Adrian. Nang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng side table. Napatingin kaming tatlo ro’n, pero ako ang unang kumilos p

Kabanata 150

Adrian's POV BUMALIK ako sa bar, halos hawiin ang mga taong nakaharang sa daraanan ko sa sobrang inis. "Oh, anong nangyari sa'yo?" Nagtatakang tanong ni Calvin na napatingin sa akin nang makalapit ako sa kanya. Marahas akong napabuntong-hininga. Saka, napasuklay ng aking buhok. "She's not answering my calls. Ang tagal ko sa labas ng ospital. I just want to talk to her about Charry. Sasabihin ko na ang resulta ng tests," sagot na frustrated. "Pare, may bukas pa naman. Hindi pa naman ata lalabas ng ospital si Giselle. Di ba? E, di sabihin mo bukas." Nailagay ko ang dalawang palad ko sa batok ko. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Bakit ba ako ganito kaapektado? Gusto ko lang naman sabihin ang lahat, pero bakit parang ang bigat sa dibdib? "Adrian, relax. You're too worked up," sabi ni Calvin habang inabot sa’kin ang baso ng alak. "Kung gusto mo, uminom ka muna. Clear your head." Umupo ako sa katabing upuan ni Calvin. Kinuha ang baso at umiling. Uminom ako ng isang lagok bago t

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status