All Chapters of CHASED BY MY HOT BOSS: Chapter 401 - Chapter 410

"A-AH, let's go home... baka pagod na kayo, lalo na itong si Calis," sabat ni Giselle para matuon ang pansin namin sa kanya. Lumapit ang kaibigan ko sa akin at hinalikan ako sa pisngi. Pero bago iyon ay may ibinulong siya sa akin na kaming dalawa lang ang nakakarinig. "Mag-uusap tayo mamaya..." Nanliit ang mata ko at napatingin sa kanya. Ramdam ko ang seryosong tono ng boses niya at halatang marami siyang gustong itanong. Lalo na tungkol kay Lego at siyempre, tungkol kay Calvin na nakatayo pa rin doon at hawak ang bulaklak na hindi ko naman natanggap. Tumango na lang ako nang dahan-dahan bilang sagot. Nilapitan ng kaibigan ko si Lego at kinuha si Calis, hawak naman ni Adrian sa magkabilang kamay niya ang dalawang anak. "O siya, tara na," basag ni Adrian sa katahimikan para mabawasan ang bigat ng atmosphere. Kinuha niya ang ilang bagahe namin. Naglakad na kami palabas. Naka-karga pa rin si Calis kay Lego na hindi naman nagpahuli at ipinakita ang pagiging gentleman. Sa tabi naman n

"GOOD morning, Calis." Nakangiting bati ni Calvin sa anak namin. Nakatingin lang si Calis sa ama niya na parang hindi kilala. Nilapitan ko na ang anak ko at kinarga. Naglalaro ito ng kanyang cooking set sa sala ng bahay nina Adrian. "Good morning, baby," bati ko at hinalikan ito sa pisngi. Tumingin si Calis sa akin at ngumiti, yumakap ito sa leeg ko. Ramdam ko na medyo nahihiya o takot pa ito sa mga bagong mukha, lalo na kay Calvin. "Calis, kilalanin mo... si Papa Calvin," pakilala ko nang mahina, habang marahang itinuturo ang lalaki. Nanatili ang tingin ni Calvin sa bata, puno ng halo-halong emosyon. Lungkot, saya, at panghihinayang. "Hi Calis... ang ganda mo naman," sabi ni Calvin at dahan-dahang inilapit ang kamay para haplusin ito, pero agad na yumuko at nagtago sa leeg ko si Calis. "Shhh... it's okay, baby. Si Papa 'yan," pagpapalakas ko ng loob sa bata. "Okay lang 'yon Elisa," putol ni Calvin at napangiti nang mapait. "Naiintindihan ko. Matagal din naman tayong hindi na

Calvin's POV NAKATINGIN na lang ako sa mag-iina ko mula sa malayo. Hindi ko halos mahawakan sila. Dumating na sila sa bansa at ang lapit sa akin. Pero ngayon, wala na akong karapatan sa kanila. "So, what's your plan? Mayroon nang bagong mahal si Elisa?" Mga tanong ni Adrian. Napakibit ako ng balikat ko. "Ewan ko. Wala naman akong karapatang magtanong o magselos ngayon." Tumawa ako nang mapakla habang nakatanim pa rin ang tingin sa kanila. Nakikita ko kung gaano sila kasaya. Kung gaano kalaki ang ngiti ni Elisa habang kausap ang anak namin, at kung paano kumikinang ang mga mata ng bata. Saya na hindi ko na maibigay. Saya na dapat ay ako ang dahilan. "Pero kahit ganun, Adrian... mahal na mahal ko pa rin sila. Sobra." Napahinto ako at napalunok para pigilan ang buhol na namumuo sa lalamunan ko. "Kahit alam kong may iba na siya, at kahit alam kong tanggap ko na masaya na siya sa piling ng iba... hindi pa rin mawawala yung pagmamahal ko. Ang sakit lang isipin na yung pamilyang gust

UMUWI ako sa mansyon. Naabutan ko si Mommy sa sala. "Calvin, si Calis? Hindi mo ba siya puwedeng hilingin kay Elisa na hiramin kahit isang araw lang?" NAPAHINGA ako nang malalim at bumuntong-hininga bago umupo sa kabilang sofa. Tiningnan ko si Mommy na puno ng pag-asa ang mga mata. "Mommy..." mahina kong sabi. "Hindi naman sa ayaw ko. Gustong-gusto ko siyang makasama, yakapin at kulitin din gaya ng dati. Pero..." Napakagat ako sa labi. Ayokong sabihin pero kailangan niyang malaman. "May kasama na silang iba, Ma. Si Lego." Nanlaki ang mata ni Mommy. "Anong ibig mong sabihin?" "Siya na ang kasama nila ngayon. Siya na ang gumaganap na... ama at asawa sa paningin nila," paliwanag ko habang nararamdaman ko pa rin ang hapdi sa dibdib. "Nakita ko sila kanina. Masaya sila. Karga-karga niya si Calis at nagtatawanan silang tatlo na parang... parang sila na ang buong pamilya." Napahawak si Mommy sa dibdib niya, halatang nabigla at naasar din sa narinig. "Kaya ba ayaw mong ipilit? Dahil

Elisa's POV "BAKIT ka ganoon kabilis pumayag na hiramin si Calis? Ano ba ang naging parte ni Calvin sa buhay ninyong mag-ina?" Mga tanong ni Lego. Kanina pa siya galit na galit dahil sa ipinaubaya ko muna si Calis kay Calvin. Simula noong umalis sina Calvin ay nag-aalburuto na siya sa naging desisyon ko. Humarap ako sa kanya at dahan-dahang pinunasan ang luhang hindi ko namalayang tumulo na pala. Kahit galit siya, kahit masama ang kalooban niya, kailangan niyang maintindihan na hindi ito lang basta desisyon na ginawa ko lang nang walang pag-iisip. "Lego, pakinggan mo muna ako," mahina pero seryoso kong sabi habang nakatingin sa mga mata niya. "Alam kong ginagawa mo ang lahat para sa amin. Alam kong ikaw ang nandiyan sa tuwing kailangan namin ng karamay, ikaw ang nag-alaga at nagmahal sa amin na parang sarili mong pamilya. At hindi ko 'yon makakalimutan, hinding-hindi." Lumapit ako nang kaunti at inabot ang kamay niya kahit na naninigas pa rin ito sa galit. "Pero totoo rin naman