Lahat ng Kabanata ng My Uncle's Dark Secret: Kabanata 111 - Kabanata 120

Angel's POVHindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin at nagiging mapanghusga na ako sa halos lahat ng bagay. As of this moment, nakaupo kami sa isang pulang sofa habang ang mga ka-meeting ni Ms. Alice ay nagpapakita ng kani-kanilang laptop sa harapan ng aking boss. Halos anong oras na pero hindi pa rin sila tapos. Tumingin ako sa paligid, tila isang normal bar lang ang lugar na ito pero walang music, kaya siguro dito napiling mag-usap ng mga ito.Also, napag-alaman ko na pag-aari pala ng isa sa mga ito ang malaking bar na to. I guessed mas komportable siya na dito magtrabaho."So what do you think, Angel?"Naputol ang mga bagay na aking iniisip nang marinig ang tinig ni Alice."H-Ha?" animoy lutang kong tugon sa kanya."We are talking about the expansion of the company. Sa tingin mo ba magugustuhan ni Liam ang ideya na to? I mean, you are his secretary for too long, what do you think?" sunod-sunod na paliwanag sa akin ni Ms. Alice na ngayon lang tuluyang pumasok sa aking isip."A

Angel's POVNAGSIMULANG gumapang ang luha sa aking pisngi. Pakiramdam ko ay tuluyang nagkapirapiraso ang aking puso sa mga bagay na nakikita ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari. Wala akong ideya sa kanilang ginagawa, ngunit ang alam ko, nasasaktan ako at wala akong karapatang maramdaman ito.Mariin kong pinahiran ang luha sa aking mata, saka mariing kinuyom ang aking kamay. Sa kondisyon ngayon ng puso ko, hindi ko alam kung kakayanin ng mga paa ko ang humakbang papasok sa loob ng opisina, lalo pa at ganito ang makikita ko.Imbes na humakbang paharap ang aking mga paa, nagsimula akong humakbang pabalik hanggang sa tuluyan akong makalayo sa kinaroroonan ng dalawa.'Akala ko ba hindi pa siya uuwi? Akala ko ba sa susunod pa ang uwi niya? Pero bakit nandito na siya agad? Kapag si Alice ang humingi ng pabor sa kanya at sinabing umuwi siya, uuwi siya. Kapag ako ang nagsabi, may araw pa siyang hihintayin? Akala ko ba mahal niya ko? Akala ko ba gusto niya ko? Pero bakit parang mas mahala

Angel's POVNANG tumama ang tingin ko sa kanyang mukha, tila ang lahat ng mga bagay sa paligid ay unti-unting pumagal.Mariin akong napalunok nang makita ang galit niyang mga mata at ang pagtapon niya ng masamang tingin sa lalaking kasama ko."Umuwi na tayo, Angel. Lasing ka na," malamig na tinig na sambit ni Liam.Nang marinig ko ang mga bagay na sinabi niya sa akin, pakiramdam ko ay nagpanting ang aking tainga, saka agad na naalala ang mga bagay na nakita ko sa opisina.Tinapunan ko siya nang matalas na tingin, saka agad na binawi ang kamay kong hawak niya."At sino ka para sabihan ako ng ganyan, ha? Wala kang pakialam kung gusto kong magpakalasing at uminom. Wala ka ring pakialam kung may kasama ako ngayon. Ano ba kita?" sunod-sunod kong sambit sa mukha ni Liam. Sinugurado kong ang bawat letra na ibabato ko mula sa aking labi ay tatagos sa kanyang isip at puso."I'm your boyfriend," maiksing tugon ni Liam na nagpalaki sa aking mga mata."B-Boyfriend, ikaw?" natatawa kong tugon ko s

Angel's POVMABILIS na lumipas ang ilang linggo, naging maayos ang pagsasama namin ni Liam at tuluyang naging opisyal ang aming relasyon.Sino nga ba ang mag-aakala na ang lalaking labis kong kinamumuhian ay ang lalaking magiging labis kong minamahal. Sa ngayon, nanatili pa rin akong sekretarya ni Liam at tuluyan nang bumalik sa ibang bansa si Ms. Alice.Noon ko napagtanto na ang dahilan ng pag-iyak ni Alice noon ay dahil nagdadalang tao siya sa kanyang nobyo. Kahit na mayroon silang malalim na pinagsamahan ni Liam, sa huli, kapwa mayroon na silang minamahal.***Isang umaga, masayang inaayos ko ang mga gamit sa opisina. Humuhuni at halos sumasayaw dahil maganda ang araw-araw kong gising. Nagdesisyon na rin kasi kami ni Liam na magsama sa iisang bubong, sa kaniyang condo.Sandali akong tumigil sa ginagawa, saka lumingon sa paligid. Habang yakap ko ang clipboard, marahang lumibot ang aking paningin sa paligid, saka napabuntonghininga."Akalain mo nga naman, dito sa lugar na ito nagsimu

Angel's POVHINDI ko alam kung bakit, ngunit kahit nakahiga lang ako sa isang malambot na kama, nakatingin ang mga mata sa malayong kisame habang narito sa loob ng kuwarto, umiikot pa rin ang pakiramdam ko. Pakiramdam ko sa oras na tumayo ako, bigla na lang akong matutumba.Sa mga oras na iyon, wala akong sinayang na sandali, agad akong mag-iwan ng mensahe kay Liam at sinabing hindi ako makakapasok sa opisina. Alam ko sa sarili na hindi ko kaya.Maya-maya lang, kumunot ang aking noo nang makarinig ng tunog ng doorbell.Anak naman ng tipaklong, eh. Ayoko ngang tumayo pero heto naman at may kumakatok pa sa pinto."S-Sino 'yan?" pilit kong pagsigaw sabay sa pagpindot ng door speaker na malapit sa kama."Good morning po, Ms. Angel. Ako po ang doktor na pinadala ni Liam."Nanlaki ang aking mga mata nang marinig ang bagay na iyon. Hindi nga nagbibiro ang loko, tumawag nga talaga siya ng doktor.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Masaya ako dahilnag-aalala siya sa akin, ngunit