All Chapters of Secret Wife Ako ni Professor Darien: Chapter 221 - Chapter 228

Sa sandaling iyon, parang hinihiwa ang puso ni Harmony.Lumapit siya at mahigpit na niyakap si Darien, tahimik na tumutulo ang mga luha niya.Gusto niyang magsalita, gusto niyang aliwin siya, pero sa harap ng kamatayan, kahit anong salita parang walang bigat, parang walang silbi.Sumandal ang baba ni Darien sa balikat niya. Nang yakapin siya ni Harmony, dahan-dahan ding inakap ni Darien ang bewang niya.“Mula nang mamatay si Lolo, lagi kong hinahanda ang sarili ko,” mahina niyang sabi sa tabi ng tainga niya. “Sinasabi ko sa sarili ko na lahat ng tao, darating din ang araw na mawawala sa mundong ’to. Dapat tanggapin natin ang kamatayan nang mahinahon.”“Pero paano ka magiging kalmado kapag mahal mo ang nawawala?” tuloy niya, bakas ang pagkapagod at hina sa boses. “Pamilya natin sila.”Unang beses narinig ni Harmony ang ganitong kahinang tono mula sa kanya.Parang may humihila sa dibdib niya sa sobrang sakit.“Harmony,” tawag niya.Suminghot si Harmony at mahina siyang sumagot,

Kumuha si Harmony ng isang set ng pajama mula sa aparador. Tumayo siya sa tabi ng kama at tiningnan si Darien na mahimbing pa ring natutulog. Maingat siyang nagsalita, medyo kinakabahan.“Professor Darien… Professor Darien, papalitan ko muna yung damit mo ha.”Walang sagot si Darien, kaya inisip ni Harmony na pumapayag na siya.Dahan-dahan niyang inangat ang kumot at sinimulang tanggalin ang mga butones ng damit ni Darien. Nakatuon lang siya sa pag-uunbutton, pilit iniiwasang tumingin nang matagal sa kanya dahil sa hiya.Pagkatapos ma-unbutton, napatigil siya. Hindi niya alam kung paano niya huhubarin nang maayos.Nag-isip siya sandali, saka niya marahang inalalayan si Darien para umupo, at ipinasandal ang itaas ng katawan nito sa kanya.Dumikit ang mainit na balat ni Darien sa leeg niya. Kumabog ang dibdib ni Harmony, pero mabilis pa rin niyang hinubad ang basang damit at pinalitan ng tuyo.Pagkatapos ng lahat ng iyon, hinihingal na siya at pawis na pawis.Maingat niyang inihig

Pagkatapos uminom ng lugaw, muling sinukat ni Harmony ang temperatura ni Darien. Tatlumpu’t walo punto isa. Tinulungan niya itong humiga ulit sa kama, saka narinig ang mahinang sabi ni Darien.“Ikaw rin, bumalik ka na sa kwarto mo at magpahinga.”“Okay lang ako, don’t worry,” sagot ni Harmony habang inaayos ang kumot niya. “Matulog ka na. Kapag nakapagpahinga ka nang maayos, gagaling ka rin.”Naka-mask siya habang nakaupo sa gilid ng kama. Kita lang ang banayad niyang mga mata, at kahit sa ibabaw ng damit, halata ang hugis ng tiyan niya.“Uy.” Biglang napasigaw nang mahina si Harmony.“Ano ‘yon?” tanong ni Darien.Hinila ni Harmony ang kamay niya at inilagay sa ibabaw ng tiyan niya. Ang bilog na tiyan ay bahagyang gumagalaw, paminsan-minsang may umuumbok.Unti-unting lumuwag ang pagkakakunot ng noo ni Darien.“Kinakausap ka ng baby,” sabi ni Harmony, sinasadya ang parang boses ng bata. “Daddy, get well soon ha.”Ramdam na ramdam ni Darien ang galaw sa palad niya. Tiningnan pa

Mabilis na lumipas ang bakasyon kasabay ng pagtatapos ng New Year. Sa isang kisap-mata, balik-eskwela na naman. Isang araw, nakatanggap si Harmony ng tawag mula kay Sammy.“Harmony, grabe, sobrang ganda talaga sa Diamond City. Like, super chill. Gustong-gusto ko dito. Yung tinitirhan ko may mga kasama akong ibang tao, matagal na silang nandito, parang ilang buwan na silang nagti-travel life. Naiinggit ako sobra. Kailan kaya ako magiging financially free para mabuhay din ng ganito, yung para bang poetic at malayo sa lahat, ganun.”Halos pasang-awa lang ang final grades ni Sammy, pero pumayag pa rin ang mga magulang niya na magbakasyon siya sa New Year. Isang linggo lang dapat ang plano, pero nang makarating siya roon, ayaw na niyang umuwi. Hanggang sa malapit na ang pasukan saka lang siya napilitang bumalik, bitbit ang matinding panghihinayang.Ngumiti si Harmony. “Pag nagtrabaho ka na, possible na ‘yan. Makaka-achieve ka rin ng financial freedom.”“Sus, sino niloloko mo?” reklamo n