May sampung minuto pa bago magsimula ang pelikula. Sa waiting area, iisa na lang ang bakanteng upuan. Pinaupo ni Darien si Harmony at siya naman ang tumayo sa tabi nito, may hawak na popcorn at basta na lang ipinapasok sa bibig niya.Kumalat ang matamis na lasa sa bibig ni Harmony, at pakiramdam niya pati puso niya, naging matamis din.Maraming magkasintahan sa paligid. May mga yakap, may kulitan, minsan nag-aasaran pa.Kung dati, naiinggit pa si Harmony sa ganitong eksena, pero ngayon, isa na rin siya sa mga kinaiinggitan ng iba.Naalala niya noong unang araw matapos nilang aminin ang nararamdaman sa isa’t isa ni Darien. Kahit hawakan lang ang kamay nito, hindi pa niya magawa. Pero ngayon, natural na siyang sumasandal dito, at tuwing isusubo ni Darien ang popcorn, automatic na niyang binubuksan ang bibig niya.Sobrang saya pala ng ganito.Sa oras na iyon, may narinig silang mahihinang bulungan sa tabi.“Si Professor Darien ba ’yon?”“Grabe, oo nga, siya nga.”“’Yung kasama ni
อ่านเพิ่มเติม