Secret Wife Ako ni Professor Darien のすべてのチャプター: チャプター 231 - チャプター 240

“Meron, meron, syempre hindi ka mawawala,” sabi ni Sammy habang mabilis na humuhugot ng isang paper bag mula sa backpack niya. “Isang sleeveless dress na ako mismo ang nag-tie-dye. Nag-compute na ako n‘yan, pagkapanganak mo, summer na. Pwede mo na ‘tong isuot, siguradong mababaliw si Professor Darien sa 'yo. One look pa lang, game over na. Let’s go, three hundred rounds, tapos in three years, dalawang baby agad.”Talagang wala si Sammy na preno kung magsalita.Ang daming taong dumadaan sa paligid. Gusto nang maglaho ni Harmony sa hiya, hinila niya si Sammy at halos umiiyak na nagsalita. “Tama na, please. Maawa ka.”Ngumisi si Sammy at hinaplos ang umbok ng tiyan niya. “Hayaan mo na, let me touch. I miss you, baby. May good news si Ninang, malapit ka nang magkaroon ng kapatid.”Speechless siyang muli. Parang muntik nang himatayin si Harmony.Nagbiruan pa sila habang papasok ng classroom. Pagdating nila, halos lahat ng mata ay napunta kay Harmony. Araw-araw naman silang magkakasama

“Ang bata mo pa pero ang galing mo ah, pati professor pinormahan mo,” sabi ni Professor Lukas.Biglang kumabog ang dibdib ni Harmony. Akala niya sermon na ang kasunod.Pero laking gulat niya nang biglang lumapit si Professor Lukas, tumingin muna sa kaliwa’t kanan, saka binabaan ang boses. “Sige nga, ikuwento mo sa akin, paano mo nakuha si Professor Darien? Share mo naman, magbigay ka ng tips.”“Ha?” napanganga si Harmony.Biglang nag-180 degrees ang takbo ng usapan, at talagang hindi niya inasahan iyon.“P-Professor Lukas… may gusto po ba kayong ligawan?” maingat niyang tanong.Kakatapos lang niyang magsalita nang marahan siyang tapikin sa ulo. Napailing si Professor Lukas, halong tawa at inis ang tono. “May asawa’t anak na ako, saan ako kukuha ng liligawan?”Napakamot si Harmony sa tenga, halatang siya rin natauhan sa sinabi niya. Medyo sablay nga ang naisip niya.“Yung anak kong babae,” pagpapatuloy ni Professor Lukas, “magti-thirty na, ni minsan hindi pa nagka-boyfriend. Ako

“Eh kung gano’n, ano ang sasabihin natin? Na nagkataon lang na may nangyari sa atin one night, nabuntis kita, kaya napilitan tayong magpakasal?”Mas lalong mind blowing ’yon, okay.Namula ang mukha ni Harmony. Mahina siyang nagsalita, parang nahihiya. “Actually… hindi rin naman sigurado na ikaw ang na-love at first sight sa akin.”Bahagyang itinaas ni Darien ang kilay.“Mas believable kung sabihin na ako ang naunang na-love at first sight sa 'yo.”May ngiti sa mata ni Darien. “Tapos ikaw ang humabol nang humabol sa akin, hindi ko nakayanan ang charm mo, kaya nagpakasal tayo at nagkaanak?”Habang tumatagal, mas lalong namumula si Harmony.Parang mali rin ’yon. Siya ang humabol sa kay Darien? Kahit bigyan siya ng sampung lakas ng loob, hindi niya ’yon magagawa.“Kung may debate tayo diyan,” sabi ni Darien, “balikan natin ang facts.”Tumingala si Harmony habang hawak ang kutsara.“Hindi ba ako ang unang nagbanggit ng kasal?”Tumango siya.“Hindi ba ako ang nagsabing lumipat ka sa bahay ko

Sinasadya ni Darien na hinaan ang boses, at may kakaibang dating ang tunog nito, parang may magnet na humihila sa kanya. Ang ngiti sa mga mata ni Darien ay parang mga sapot ng damdamin na unti-unting bumabalot sa kanya.Mabilis ang tibok ng puso ni Harmony. Halo-halong tamis at hiya ang nararamdaman niya, parang nalulunod na siya sa emosyon.“Professor Darien, nandiyan po ba kayo?”Muling kumatok ang tao sa labas ng pinto.Biglang natauhan si Harmony at napatingin kay Darien.Tiningnan siya ni Darien na parang pinapakalma siya. “Anong kinakatakot mo? Wala naman tayong ginagawang masama.”Hindi ba? Halikan pa lang, hindi na ba iyon kahina-hinala?Parang nabasa ni Darien ang nasa isip niya kaya ibinaba pa ang boses. “Hindi naman nila alam.”Dahil sobrang lapit nila sa isa’t isa, malinaw na nakita ni Harmony ang maliit na sugat sa labi niya.Hindi pa ba obvious ’yon?Bago pa siya maka-react, nabuksan na ni Darien ang pinto.Isang guro na nagtuturo ng ibang subject ang nasa laba

“Saka next year, may anak ka na. Makakaalis ka pa ba nun?”Hindi agad nakasagot si Harmony. Masyado pang malayo ang mga ganung bagay, at puno ng variables ang hinaharap. Sa ngayon, wala siyang maibigay na sagot.“Hay, kalimutan na nga lang. Huwag na nating isipin. Tutal, parang hindi rin naman para sa akin.”Hindi na masyadong pinag-isipan ni Harmony ang tungkol doon, hanggang sa bandang hapon, malapit na ang uwian, nang makatanggap siya ng message mula sa counselor: [“May oras ka ba after class? Kung puwede, dumaan ka muna sa office ko.”]Kinabahan nang bahagya ang dibdib ni Harmony. Parang may kutob na siya kung tungkol saan iyon.Pagkatapos ng klase, nag-message muna siya kay Darien na baka ma-late siya ng konti, saka dumiretso sa opisina ng counselor.Mas seryoso ang itsura ng counselor ngayon. Pagkakita pa lang sa kanya, diretsahan na agad ang tanong. “Narinig mo na ba ’yung tungkol sa exchange student?”Tumango si Harmony. “Yes po, narinig ko na.”“Ano ang tingin mo?”N