Sa loob ng beach, hindi nauubusan ng shells. Hawak ni Daria ang maliit niyang pala at walang tigil sa paghuhukay. Tuwing may makikita siyang gusto niya, masaya niya itong inilalagay sa maliit na timba. Sa gilid, naroon sina Harmony at Zenaida, todo suporta at papuri, full emotional support talaga. Pero kalaunan, hindi na nila kinaya ang init ng araw, kaya napalitan sila na sumilong, ang dalawang lalaki na ang naiwan para magbantay kay Daria.Samantala, nakahiga na sina Harmony at Zenaida sa mga beach chair. Tig-iisang inumin ang hawak nila, chill lang, parang walang iniintinding oras.“Ang sarap talaga ng mga araw na walang pasok,” sabi ni Zenaida, may halong buntong-hininga.“Ngayong naka-leave ka ng ilang araw, mag-isa ka lang bang gumagala?” tanong ni Harmony.“Oo,” sagot niya diretso.“Hindi ka ba nabo-bored?”Para kay Harmony, independent na rin naman siya. Kung hindi, hindi niya kakayanin ang mga taon niya sa abroad. Pero kahit ganoon, hindi niya kayang mag-travel mag-isa.
اقرأ المزيد