All Chapters of Secret Wife Ako ni Professor Darien: Chapter 471 - Chapter 480

Hindi pa nagtatagal mula nang umalis si Harmony nang may isang nurse na biglang nagtanong sa ka-duty niya, habang nag-aayos ng gamit.“Umalis na si Dr. Harmony, ‘no? May pasyente raw siya na planong mag-discharge sa makalawa.”“Oo, umalis na. Sinundo siya ng asawa niya, may kasama pang bata.”“Grabe, siya ba yung sobrang gwapong teacher na sinasabi ni Zari? Sayang, hindi ako sumama last time kumain, hindi ko tuloy nakita.”“Oo, siya nga. Don’t worry, mukhang madalas naman sunduin si Dr. Harmony ng asawa niya. Tapos yung anak nila, si Daria, ay super cute! Binigyan pa nga ako ng dalawang candy. Oh, here, bigyan kita ng isa.”Habang nag-uusap at nagtatrabaho ang mga nurse, hindi nila napansin na may isang taong papalapit sa nurse station. Narinig niya lahat ng usapan nila.Tama nga naman.Simula nang ipanganak hanggang ngayon, hindi pa niya nakikita ang apo niya. Ang batang ‘yon, may dugo niya rin. Wala talagang dahilan para hindi man lang siya natawag na “lola.”Kung makukuha ni

Hindi pa man nakaka-react si Harmony, bigla na lang siyang inangat ni Darien.Hindi buhat, kundi isinabit sa balikat.Nadagan ang tiyan ni Harmony sa balikat niya, muntik na niyang maisuka ang kinain niya kanina.“Darien!” sigaw niya habang baligtad ang posisyon, sabay hampas sa likod nito. “Hindi ka ba pwedeng maging mas romantic man lang?”Dire-diretsong naglakad si Darien papunta sa kwarto. “Yung gagawin natin mamaya, yun ang romantic.”Pagdating sa loob ng kwarto, ibinaba siya ni Darien sa kama at agad siyang pinatungan, hahalikan na sana siya.Mabilis na tinakpan ni Harmony ang bibig niya. Hindi natuloy ang halik. Bahagyang pumikit si Darien, parang nagpipigil.May ngiti sa mga mata ni Harmony. “Unless pumayag ka muna sa isang request ko.”Hindi pa man sumasagot si Darien, bumaba na ang halik niya sa palad ni Harmony.Mainit ang dampi, parang dumaloy ang init sa balat niya. Hinagkan ni Darien ang kamay niya nang marahan, gamit ang mismong palad niya, dahilan para uminit a

Walang mas nakakakilala kay Harmony kundi si Darien. Hindi nagsisinungaling ang reaksyon ng katawan ni Harmony. Sa ilalim niya, ramdam niya kung paano si Harmony nagiging emosyonal, kung paano siya ka-open, at kung gaano siya kaakit-akit sa mga sandaling iyon.Ramdam ni Darien na gusto rin naman talaga ni Harmony.Pero natatakot din siyang baka mali ang pakiramdam niya. Kaya minabuti na lang niyang ilabas nang diretsahan ang usapan. Tutal, malaking bahagi ng pagsasama ng mag-asawa ang ganitong bagay. Kapag may hindi pagkakaintindihan dito, madaling maapektuhan ang relasyon.Kung sakaling hindi ito gusto ni Harmony, pwede naman silang mag-usap at maghanap ng middle ground, isang frequency na pareho nilang kayang tanggapin.At kung may hindi kinukulang kay Professor Darien, iyon ay ang kakayahang magtanong at maghanap ng solusyon.Kahit na, sa totoo lang, medyo parang wala na siyang pakialam kung paano lulubog si Harmony sa hiya.Sa puntong ito, gusto na lang ni Harmony na maghanap

Para kay Rana, sobrang hindi rin siya satisfied sa nangyari. Hindi na nga bumisita si Harmony, ni hindi man lang nito tinulungan ang sariling ama na makakuha ng kaunting “special treatment”. Mas lalo pa siyang napahiya dahil pinagsabihan siya nito sa harap mismo ng mga katrabaho.Sa oras na iyon, pumasok sa kwarto si Lyle.Siya ang attending doctor ni Jaime, at pumasok siya para ipaliwanag ang mga dapat sundin bago ang operasyon kinabukasan.“After 10 PM., bawal na po siyang kumain. After twelve midnight, bawal na rin uminom ng tubig. Kahit ano, bawal na. Clear ba?” malamig na sabi ni Lyle.“Doc Lyle,” sabi ni Rana sa parang nakikiusap na tono, “pwede bang yung asawa ko ang unang operahan bukas? Narinig ko kasi na matagal daw maghintay kapag hindi first case. Kung magdamag siyang gutom, paano kakayanin ng katawan niya?”“Wag po kayong mag-alala,” sagot ni Lyle nang walang emosyon. “May IV nutrition naman.”“Iba pa rin yun,” giit ni Rana. “Mas kampante kami kung maaga siyang maope

Nang marinig iyon ni Rana, agad na naging awkward ang itsura niya. “Alam mo naman na wala tayong pera sa bahay, paano naman tayo makakapantay sa kanila?”“Oo nga,” sagot ni Harmony, malamig ang tono. “Sa harap ko, lagi kayong walang pera, pero pagdating sa gusto ng anak n’yong si Harold, lahat binibigay.” Kinuha niya ang bag at ibinalik iyon sa kamay ni Rana. “Ang anak ko, ang dami nang laruan. Itago mo na lang ‘yan para sa magiging apo mo sa hinaharap.”Namula at namutla ang mukha ni Rana, salit-salitan ang emosyon. Sa isip niya, napaka-walang utang na loob talaga ni Harmony. Ilang beses na siyang nagkusang makipag-ayos, pero ganito pa rin siya, walang pakundangan kung sagutin siya.Humigpit ang hawak niya sa bag. Wala na siyang sinabi pa, at nakasimangot na pumasok ulit sa loob ng kwarto ng pasyente.Bahagyang lumingon si Harmony at doon niya napansing hindi pa pala umaalis si Lyle. Nakatayo pa rin ito at nakatingin sa kanya.“Hindi mo kailangan tumingin sa akin nang may awa,” k