All Chapters of MY EX, MY BOSS, MY CONTRACTED HUSBAND: Chapter 91 - Chapter 100

Ace’s Point of ViewPagkaalis na pagkaalis ni Fairy, napalapat ako sa headboard, hawak ang kumot na amoy niya.Damn. What a night? What a woman!Hindi ko alam kung dahil sa alak, sa itsura niya kagabi, o sa paraan ng pagtitig niya sa akin na parang ako lang ang lalaki sa mundo.Ayoko siyang pakawalan.Nag-stretch ako sandali, napangisi, at agad tinawagan ang assistant ko.“Locate someone for me,” sabi ko habang inaayos ang buhok ko sa salamin. Kita ko ang mga kagat niya sa leeg ko.She was wild. Cute. Deliciously wild.“Yes sir, who?”I tilted my head, letting her name roll off my tongue.“Find everything about Fairy Madrigal.”“Everything, sir?”“Everything,” mariin kong ulit. “Background. Family. Address. Work. Lahat. And do it discreetly.”“Yes, sir.”Pagkababa ng tawag ay napangiti ako nang malalim. Hindi ko pa ganoon kakilala si Fairy, pero sa iisang gabing 'yon?She turned my world upside down.At hindi ako sanay nang may babae na aalis na lang basta sa buhay ko.I walked toward

It's been a month now. Tinupad ni Ace ang pangako niya na aalagaan niya ako, at nagtatrabaho na rin ako sa kompanya niya, pero sikreto ang relasyon namin bilang mag-asawa. Ayoko kasi ng special treatment. Ipinasok ko rin si Catrina doon para magkasama kami sa work.Hanggang isang araw habang kumakain kami sa cafeteria ay bigla akong nakaramdam na para bang hinahalukay ang tiyan ko.Pagkakuha ko ng tray ko ay naglakad ako pabalik sa mesa namin ni Catrina, pero bago pa ako makaupo, biglang umikot ang paningin ko. Parang may malamig na gumapang mula batok ko pababa sa tiyan.“Uy, Fairy, okay ka lang?” tanong ni Catrina habang kumakaway pa para makita ko siya. “Dito, girl!”Pero bago ko pa marating ang mesa, sumipa ang kirot sa sikmura ko. Napahawak ako sa tiyan ko, sabay napaduwal. Mabilis kong itinakip ang kamay ko sa bibig ko, pero hindi ko na napigilan ang pagtalon ng sikmura ko.“Fairy!” mabilis na tumakbo si Catrina papunta sa’kin, hawak ang braso ko. “Hoy, girl, ang putla mo!”Humi

Dalaga inalok ng kasal ng isang pulubi! Tinanggihan niya, pero sa huli pagsubok pala ito ng CEO ng kompanyang pinag-aapplayan niya! Ang pagsubok naging makatotohanan pa?!***Olivia’s Point of View“Will you marry me?”Napahinto ako, at nanlaki ang mga mata ko, para akong binuhusan ng malamig na tubig nang marinig ko ’yon mula sa isang lalaking nakaluhod sa harap ko—sa mismong gilid ng kalsada!Kakagaling ko lang sa kompanyang inaplayan ko, mukhang bagsak pa ako sa interview, tapos ngayon… may lalaking mukhang pulubi na magpo-propose sa akin?“K-Kuya, baliw ka ba?” tanong ko at halos mapaatras.Ang itsura kasi niya ay gulo-gulo ang buhok, sira-sira ang damit, madungis, at parang ilang araw nang hindi naliligo. Pero in fairness, guwapo siya, ah? Mala-carrot man ang datingan! At nang magsalita siya ulit, may kung anong lalim sa boses niya na hindi tugma sa hitsura.“Mukha lang akong baliw,” aniya, habang nakatitig pa rin sa akin, “Pero seryoso ako sa tanong ko.”Napakunot ang noo ko at

Kinabukasan ay nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa aking mukha. Pagdilat ng mga mata ko, ilang segundo muna akong napatitig sa kisame bago ko naalala kung nasaan ako.Agad akong napabangon, inayos ang buhok ko, at nagsuot ng simpleng bestida na pinahiram ni Lola Grasya kagabi. Ang ganda at lambot ng tela, malayo sa mga damit kong ginagamit sa bahay.Paglabas ko ng kwarto, sinalubong ako ni Butler Joe. “Good morning, Ms. Olivia. Naghihintay na po si Madam Grasya sa dining area.”Kinabahan ako. “Si... Lorenzo po?”Ngumiti si Butler Joe, “Nandoon din po siya.”Ay, patay.Habang naglalakad ako pababa ng grand staircase, parang ayaw akong dalhin ng mga paa ko. Sa bawat hakbang, ramdam ko ang bigat ng tingin ng mga maid at guard na dumadaan.Pagdating ko sa dining area, napanganga ako. Ang haba ng mesa! May mga pagkaing hindi ko nga alam pangalan. Pero ang mas nakakapanindig balahibo? Nandoon si Lorenzo na nakaupo, nakapormal na suot, habang nagbabasa ng diyaryo.“Good morning, hij

Umiling si Cindy, halatang kinakabahan pero pilit nananatiling kalmado. “No, Sir! Of course not! Bakit ko naman siya sasampalin? She said that? She’s lying! Naninira lang ‘yan, Sir!”Tahimik lang si Lorenzo, pero ramdam kong kumukulo ang dugo niya. Tumingin siya kay Butler Joe na kasunod naming pumasok.“Butler Joe,” mahinahon pero matalim ang tono niya, “check the CCTV footage. I want the clip before the day ends.”“Right away, Sir.” mabilis na sagot ni Butler Joe, sabay alis para sundin ang utos.Nakita kong bahagyang nanginig si Cindy, pero pilit pa ring nagsasalita. “Sir, you don’t have to check. I swear—”Pero pinutol siya ni Lorenzo.“Quiet.” Isang salita lang ‘yon, pero parang tumigil ang buong opisina.“No one touches what’s under my protection.”At doon ko lang naramdaman kung gaano kalakas ang tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung dahil sa takot kay Lorenzo… o dahil sa kakaibang paraan ng pagprotekta niya sa akin.Katahimikan naman ang sunod na bumalot sa buong opisina, pero