ตอนที่117รอได้ก็รอ อคิณเงยหน้าขึ้นมองพราวตะวัน เขารู้ดีว่าความเย็นชาของเธอคือเกราะป้องกันตัวเอง และเขาสมควรได้รับบทลงโทษนี้ เขาค่อยๆ ยอมถอย “ก็ได้พราว พี่จะรอ พี่จะพิสูจน์ให้พราวเห็นว่าพี่รักพราวและลูกมากแค่ไหน” พราวตะวันมองอคิณด้วยสายตาเย็นชา แม้ในใจจะสงสารเขาแต่เธอก็อยากให้เขารู้ว่าเธอเองก็เจ็บปวดไม่ต่างจากเขา “ก็แล้วแต่ค่ะ รอได้ก็รอแต่ตอนนี้อย่ามายุ่งกับพราวก็พอค่ะ” พราวตะวันพูดจบแล้วก็เดินไปที่ประตูบ้าน “กลับไปได้แล้วค่ะ พราวอยากพักผ่อน พี่ธามช่วยส่งแขกให้พราวหน่อยนะคะ” พราวตะวันพูดเหมือนกับอคิณเป็นคนอื่นแต่ดูเหมือนจะสนิทกับธามจนเขาเริ่มไม่ไว้ใจ “เชิญครับ” ธามเอ่ยพร้อมกับผายมือให้อคิณเดินออกไปจากบ้านเช่าหลังนั้น “ไม่ต้องห่วงนะพราวเดี๋ยวพี่ส่งแขกให้ถึงรถเลย” ธามหันไปพูดกับพราวตะวันแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ อคิณได้แต่ทำท่าทางฟึดฟัดอย่างขัดใจและไม่ชอบใจในตัวของธาม อคิณเดินนำธามออกมาจากบ้านเช่า ความโกรธที่ถูกเรียกว่าแขกและความไม่พอใจในท่าทีสนิทสนมของธามทำให้เขาแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ “นายไม่จำเป็นต้องมาส่งฉัน” อคิณกล่าว
Last Updated : 2025-11-24 Read more