Tous les chapitres de : Chapitre 141 - Chapitre 150

Mula sa likuran nila ay biglang lumitaw si Claire, mahigpit ang pagkakatitig kay Blake. Halos magngitngit ang kanyang panga sa sobrang inis, at mariing ibinuka ang bibig.“Ikaw na naman!” madiin niyang sabi, puno ng pang-uuyam ang tono. “Hindi ka pa rin tumitigil sa panggugulo sa akin! Ano ba, iniisip mo bang wala akong magagawa sa’yo? Huwag mong kalimutan—teritoryo ko ang lugar na ito!”Kasabay ng kanyang mga salita, mabilis siyang kumumpas ng kamay. Halos sabay-sabay na nagsulputan mula sa iba’t ibang direksiyon ang mahigit isang dosenang tauhan, pumalibot kina Blake at Sera. Ang kanilang presensya ay nagdala ng bigat at tensyon sa paligid, para bang anumang oras ay sasabog ang isang marahas na labanan.Malamig na tumitig si Claire kay Blake. Sa tinig niya ay halatang nagbabantang nagpipigil pa.“Ayokong palakihin pa ito,” aniya, halos pabulong ngunit mabagsik. “Bitawan mo lang siya, at palalampasin ko na ang lahat ng ito. Parang walang nangyari. Malaya kang makakaalis.”Ngunit mari

Napansin ni Claire ang malamig at matalim na tingin ni Adrian, kaya’t mabilis niyang nilunok ang murang muntik na niyang mabitawan. Huminto siya sandali bago nagsalita, pinipilit gawing mahinahon ang tono, “’Yung abogado ba na ‘yon... may relasyon siya sa babae? Bakit niya ito ipinagtatanggol? Alam naman niyang kalabanin ang Pamilyang Torres ay hindi basta-basta, kuya.”Malalim ang boses ni Adrian, at mariin ang bawat salita. “Hindi ko pa alam. Inaalam ko pa kung ano talaga ang motibo ng abogado. Pero mismong si Ms. Ysabelle ng Hongfa ang nagsabi sa akin niyan. Hindi siya magsisinungaling. Kaya dapat magpasalamat ka na lang na hindi napahamak si Sera sa pagkakataong ito. Kung may nangyari sa kanya, ikaw ang dahilan kung bakit tuluyang guguho ang Pamilyang Torres!”Nanlamig ang likod ni Claire, ramdam niya ang malamig na pawis na dumadaloy pababa sa kanyang batok. Bagaman wala siyang masabi, sa loob-loob niya ay nagngangalit siya sa galit. Sumpain ka, Sera... isip niya, habang pinipigi

Mabilis na binayaran ni Sera ang lahat ng utang niya kay Blake, at agad ding inilagak ang halagang kailangan para sa bayad sa abogado ni Lorenzo. Pagkatapos ng lahat ng iyon, mahigit walong daang libong piso pa ang natira sa kanya. Matapos ang maingat na pag-iisip, nagpasya siyang ilagay ang pitong daang libo sa fixed deposit—isang uri ng ipon na hindi basta-basta magagalaw—at ang natitirang halaga naman ay inilagay niya sa current account, para kung sakaling may biglaang pangangailangan ay may mahuhugot siya.Samantala, sa kabilang panig ng lungsod, sa tuktok ng isang kilalang gusali, isang lalaki ang nakatayo sa harap ng malawak na salaming bintana ng kanyang opisina. Ang buong siyudad ay tila nasa ilalim ng kanyang mga paa, ngunit ang mga mata niya ay nakatutok lamang sa screen ng kanyang cellphone, kung saan sunod-sunod ang mga notification mula sa FB Messenger Chat.“Babayaran ko na ang apatnapung libo sa isandaang libong utang ko sa’yo. Ite-transfer ko ngayon.”“Dumating na ang

Kinabukasan, tumawag si Claire kay Sera.Una’y ayaw sana ni Sera sagutin ang tawag, ngunit sunod-sunod ang pag-vibrate ng kanyang telepono. Pagbukas niya ng screen, isang mensahe ang bumungad:“Sera, sagutin mo ang tawag ko, o pupuntahan na lang kita sa kumpanya mo. Alam mong kaya kong gawin ‘yon, pero hindi ko na masisiguro kung ano ang mangyayari pagkatapos.”Napabuntong-hininga si Sera, halatang nadadala ng inis at pagod. Sa huli, napilitan siyang sagutin ang tawag.“Claire,” malamig niyang sabi, “ano ba’ng gusto mong pag-usapan?”Ngunit ang boses ni Claire ay iba sa nakasanayan niya—wala na ang dating arogansya at yabang. Sa halip, malamig at pigil ang tono nito.“Sera,” wika ni Claire, “magkita tayo. May gusto akong sabihin sa’yo.”Napangiwi si Sera, halos mapangiti sa kabalintunaan ng sitwasyon. “Claire,” mahinahon niyang sagot, “wala nang koneksyon sa pagitan nating dalawa. Hindi ko nakikitang may obligasyon akong tanggapin ang imbitasyon mo—kung imbitasyon nga ba ‘yan.”Sandal

Noong unang makilala ni Adrian si Sera, iba ang imahe nito sa kanyang isipan.Noon, isa siyang babae na may kumpiyansa sa sarili—isang tagapamahala, tila isang superbisor sa kompanya, may mga empleyadong sumusunod sa bawat utos niya.Maayos siyang manamit, matalim tumingin, at palaging alam kung ano ang gagawin.Ngunit pagkalipas ng ilang taon, nagbago ang lahat.Nang magpakasal sila, iniwan ni Sera ang trabaho, at dahan-dahan siyang naglaho sa gulo ng tahanan.Araw-araw, tila unti-unting nababawasan ang ningning sa mga mata nito—ang dating matatag at masiglang babae ay naging tahimik, abala sa kusina at bahay, at nawalan ng lakas ng loob na harapin ang mundo.Hindi masyadong pinag-isipan ni Adrian noon kung bakit.Sa totoo lang, sa tatlong taon nilang pagsasama, hindi niya maikakaila—minahal din niya si Sera, kahit papaano.Noong una silang nagpakasal, naniwala siya na iyon na ang simula ng habang-buhay.Ngunit sa bandang huli, pakiramdam niya ay hindi siya “pinili” ni Sera—na kahit