All Chapters of THE BILLIONAIRE'S BURNING DESIRE: Chapter 71 - Chapter 80

Maddison’s Point of ViewKasalukuyan akong nag-tetake ng order nang biglang tumayo at tumingin sa akin ang isang lalaking matangkad, matipuno at hindi ko maikakailang guwapo na parang artista!“Gusto mong magpakasal ako? Then I will marry her.” sambit nito sa Ginang na kausap at sabay turo sa akin.Napaturo tuloy ako sa sarili ko. “A-Ako ba, Sir?” tanong ko pa sabay tingin sa paligid ko.Nakita ko ang pagngiti niya at tumango sa akin. “Yes, ikaw nga. Marry me.” ulit pa niya, pero hindi ‘yon pakiusap kundi utos. Napakunot ako ng noo. “Ay, Sir. Hindi ako interesado sa’yo. You see nagtatrabaho lang po ako rito as waitress—”“Sige, pakasalan mo siya!” utos naman ng Ginang na nakaupo. “Hindi ako tututol! I don’t care kung sino ang gusto mong pakasalan, Uno. Basta maikasal ka lang bago ka mag trenta!”Napasinghap ako nang bahagya. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o matatakot sa sitwasyong nasasaksihan ko ngayon. Simpleng pag-abot lang sana ng menu ang pakay ko, tapos heto at may nag-aalo

Napahinto ako at halos hindi makapagsalita sa nakikita. Mas malaki pa ito sa buong apartment na tinitirhan ko. May queen-size bed, soft lighting, balcony, sariling CR na parang hotel, at walk-in closet na puwedeng tirahan ng limang tao.“Ma’m…” nanginginig kong sabi. “Sigurado po kayo na para sa’kin ‘to?”“Of course,” sagot niya. “Fiancée ka ng anak ko. At isa pa, call me Mommy.”Tumingin ako kay Uno, na nakatayo sa pintuan, para lang makumpirma ko kung alam ng Mommy niya ang kontrata namin.“That’s just temporary kasi kapag mag-asawa na tayo ay sa iisang kuwarto na tayo matutulog.” sabay kindat ni Uno na kaagad ko namang naintindihan.“Exactly,” sagot ng Ginang na walang kamalay-malay ang dalawa na alam naman nito ang totoo, at para sa Ginang ay forever ang gusto niya para sa dalawa, hindi basta kontrata lang. “Oh siya, sige, kayo na muna rito at may aasikasuhin pa ako.”Iniwan kami saglit ng Mommy niya para tumawag sa wedding planner. At nang masara ang pinto, kaming dalawa na lang

Isang salitang hindi kailan man naging bahagi ng kontrata. Umupo ako sa gilid ng kama habang hawak ang dibdib na parang hinihingal pa rin.Paano kung malaman nila ang totoo?Paano kung dumating ang araw na kailangan naming ipaliwanag ang lahat?Ilang sandali pa, narinig ko ang mahinang katok sa pinto.“Maddison,” tawag ni Uno sa pangalan ko, pero may halong pag-aalala. “Can I come in?”Hindi ko agad sinagot. Huminga muna ako nang malalim, saka marahang nagsalita.“Sige, pasok ka.”Dahan-dahang bumukas ang pinto, at pumasok si Uno. Tahimik niyang isinara iyon sa likod niya bago lumapit sa akin. Nakatayo lang ako sa gilid ng kama, nakayuko, pilit inaayos ang gulo sa isip ko.“Sorry,” agad niyang sambit. “I didn’t expect that.”Umiling ako. “Hindi mo kasalanan,” sagot ko, kahit ramdam kong nanginginig pa rin ang dibdib ko. “Hindi lang ako handa kanina.”Lumapit siya nang kaunti, pero huminto sa tamang distansya. “You don’t have to explain anything,” dagdag niya. “Not to them. Not to me.”

Nanlaki ang mata ni Donna na parang may fireworks sa likod ng ulo niya. “What?! As in legit kindat? Hindi ba napuwing lang?”“Legit,” sagot ko, halos hindi maipinta ang ngiti ko. “At sinabi niya pa na… ako na lang daw palagi ang gagawa ng kape niya.”Sumipol si Donna na parang nanalo kami sa lotto. “Girl, I told you! Magic works!”“Shhh!” mabilis kong saway, sabay silip sa paligid baka may makarinig. “Baka may makahalata. At saka… baka naman coincidence lang ‘to, Donna. Baka mabait lang siya talaga.”Umirap siya at tumawa ng mahina. “Coincidence my foot! Mula ngayon, Ashley, ikaw na ang official barista ni Sir Steven. Next step, small talk habang umiinom siya ng kape. Alam mo na, build rapport.”Napanguso ako at halatang kinakabahan. “Eh, paano kung… alam mo ‘yon, mahuli niya akong nagkakagusto sa kaniya? Tapos… ma-turn off siya?”Pinandilatan niya ako. “Girl, trust me. Hindi siya ma-o-off. I mean, look at you. Kung ako nga si Sir Steven, matagal na akong nagpa-kape sa’yo araw-araw.”

Lumabas kami ni Sir Steven sa terrace ng resto-bar. Malamig ang simoy ng hangin, at mas tahimik doon kaysa sa loob. Rinig ko lang ang mahina at malayong tugtog ng banda habang nakikita ko ang mga ilaw ng siyudad sa gabi.Nasa tabi ko siya, matangkad, kalmado, at may dala pang baso ng wine. Ako naman, hawak-hawak ko pa rin ang iced tea ko, pilit na pinipigil ang kaba sa dibdib.“Congratulations, Ashley,” basag niya sa katahimikan. Malalim pero mahinahon ang boses niya. “You really did a great job sa project na ’yon. Alam ko na hindi magiging madali, pero kinaya mo.”Napayuko ako at pilit na tinatago ang pamumula ng pisngi ko.“Thank you, Sir. Pero hindi ko rin po ’yon nagawa kung hindi dahil sa team.”Ngumiti siya. “Still, you carried everyone. You should give yourself more credit.”May kung anong spark sa mga mata niya nang tumingin siya sa akin. Hindi ko alam kung dahil lang ba sa love potion, pero parang totoo ’yung init ng tingin niya.“Alam mo,” nagpatuloy siya, bahagyang tumingin