Todos os capítulos de มรสุมรัก CEO ซาตาน: Capítulo 471 - Capítulo 480

ในวิดีโอฉายภาพซิงฉีหยวนนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางรังเกียจภายในห้องนี้ เขามองดูเท้าของตนเอง พร้อมทั้งออกคำสั่งด้วยท่าทางเบื่อหน่าย โดยสั่งให้บอดี้การ์ดของตระกูลซิงกดตัวลูกสาวของเธอไว้ ส่วนเขาก็ล้วงเอาไฟแช็กออกมาจี้ไปที่แขนของลูกสาวเธอด้วยรอยยิ้มโหดร้ายและไร้เดียงสา ลูกสาวของเธอเพิ่งจะไม่กี่ขวบเอง ถูกบอดี้การ์ดชายรูปร่างสูงใหญ่หลายคนกดทับไว้จนไม่สามารถขยับตัวได้ เสียงร้องไห้คร่ำครวญเล็กแหลมที่ดังลอดผ่านลำโพงออกมานั้น ทำให้เซิ่นหรูซวงเจ็บปวดลึกถึงขั้วหัวใจและโกรธแค้นจนดวงตาแทบจะไหลเป็นเลือดเธอรีบวิ่งไปที่คฤหาสน์ตระกูลซิงเพื่อทวงถามความยุติธรรม แต่ผลลัพธ์ก็คือเธอถูกบอดี้การ์ดของตระกูลซิงลากตัว แล้วโยนทิ้งไว้ที่หน้าประตูคฤหาสน์และยังได้รับคำพูดจากซิงจือเหยียนที่พูดออกมาว่า “สมควรแล้ว”รวมถึงภาพของเว่ยอวิ่นลู่ที่อุ้มลูกชายแล้วหัวเราะเสียงดัง พร้อมกับเดินจากไปอย่างผ่าเผยความทรงจำหลั่งไหลเข้ามาดั่งกระแสน้ำแล้วก็จางหายไป แต่ความเกลียดชังนั้นกลับไม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้งแววตาของเซิ่นหรูซวงเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะปกปิดความเกลียดช

เซิ่นหรูซวงยิ้มบาง ๆ “แล้วอาจารย์ล่ะคะ หลายปีมานี้ใช้ชีวิตเป็นอย่างไรบ้างคะ? หนูได้ยินมาว่าอาจารย์จวงได้เข้าทำงานที่สถาบันดนตรีเฉียวเหอในประเทศเอ็มแล้ว สุดยอดมากเลยค่ะ”จวงเหมยหัวเราะออกมาอย่างขำขัน “มันก็แค่งานหนึ่งน่ะ ไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นหรอก”เซิ่นหรูซวงมองไปที่เธอ รอยยิ้มที่มุมปากลดลงเล็กน้อย “หลังจากเรื่องเย่ว์ไห่ หนูก็เป็นห่วงอาจารย์มาตลอด โชคดีที่อาชีพของอาจารย์ไม่ได้รับผลกระทบ ถ้าอาจารย์จวงได้รับผลกระทบเรื่องงานเพราะหนูจริงๆ ล่ะก็ หนูคงไม่มีหน้ามาพบอาจารย์ได้อีก”จวงเหมยถอนหายใจด้วยความโล่งใจไม่น้อย “ตอนนั้นฉันเคยบอกเธอแล้ว ว่าฉันจะจัดการเอง แต่ตอนนั้นเธอกลับไม่ฟังเลยสักนิด ทำอะไรหุนหันพลันแล่น ช้างเก้าเชือกก็ฉุดไว้ไม่อยู่ อย่าว่าแต่เธอเป็นห่วงฉันเลย ฉันต่างหากที่จะโดนเธอทำให้เป็นโรคหัวใจวายอยู่แล้ว แต่โชคดีที่เธอเอาตัวรอดออกมาและก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ผลลัพธ์ถือว่าดีแล้วล่ะ พวกเราทั้งสองคนก็เลิกห่วงกันไปห่วงกันมาได้แล้ว”เซิ่นหรูซวงไม่สามารถอธิบายเรื่องราวในอดีตให้จวงเหมยเข้าใจได้อย่างชัดเจน ทำได้เพียงแค่ตอบด้วยรอยยิ้มสือเหยาหัวเราะออกมาทันที “ใช่ครับ เซิ่นหรูซวงเป็นคนดื้อ

รอยยิ้มของเว่ยอวิ่นลู่ชะงักงันเล็กน้อย จากนั้นก็พูดว่า “เป็นไปได้อย่างไรกัน ฉันไม่ได้เน้นย้ำเลยนะ แค่หวังว่าเธอจะรู้สถานะของฉันกับอาเหยียนอย่างชัดเจน เพื่อป้องกันไม่ให้เธอลืมแล้วทำเรื่องล้ำเส้นอีก ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันกับอาเหยียนคงจะหนักใจมาก”เซิ่นหรูซวงเลิกคิ้ว “ที่เธอพูดหมายความว่า ฉันจะทิ้งผู้ชายหนุ่ม ๆ แล้วไปยุ่งเกี่ยวกับคนที่มีภรรยาแล้วอย่างนั้นหรือ?”เธอพูดอย่างเย้ยหยันเธอพูดพร้อมยิ้มบาง ๆ “ถ้าคุณนายซิงคิดแบบนั้น ก็ถือว่าคิดมากเกินไปจริง ๆ ค่ะ ฉันว่าฉันชอบเด็กผู้ชายที่เรียบง่ายกว่า อย่างน้อยก็มีความจริงใจ คุณว่าไหมคะ?”ใบหน้าของเว่ยอวิ่นลู่เกือบจะมืดครึ้มลงทันที แต่เธอก็ยังคงรักษาท่าทีของสุภาพสตรีสูงศักดิ์ไว้ “หวังว่าจะเป็นอย่างที่พูดจริง ๆ”“คืนนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานห้าปีของฉันกับอาเหยียนพอดี ถ้าเธอว่างก็มาเข้าร่วมได้นะ พวกเด็ก ๆ ในตระกูลซิงก็คิดถึงเธอมากทีเดียว”เซิ่นหรูซวงยิ้มบาง ๆ “ได้ค่ะ ฉันจะไปถึงที่นั่นตรงเวลา”เซิ่นหรูซวงหมุนตัวกลับ เดินออกจากห้องน้ำไปอย่างสง่างามและเด็ดเดี่ยวเซิ่นหรูซวงเพิ่งจะเผชิญหน้ากับเว่ยอวิ่นลู่และได้สู้รบทางฝีปากกัน รู้สึกแค่ว่ามันเป็นเรื

นั่นคือศีรษะของสือเหยาระยะห่างค่อนข้างใกล้เกินไปแล้วเซิ่นหรูซวงเอนหลังหนีเล็กน้อย “นายทำอะไร?”ดวงตาของสือเหยาในตอนกลางวันจะมีสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ แต่พอตกกลางคืนเซิ่นหรูซวงสามารถมองเห็นสีฟ้าจาง ๆ ได้จากในดวงตาของเขาสือเหยายิ้มให้เธอทันทีเซิ่นหรูซวงตะลึงไปเล็กน้อยห้าปีมานี้คนที่เติบโตขึ้นไม่ได้มีแค่เธอเท่านั้น สือเหยาก็เช่นกันใบหน้าของสือเหยาคมชัดและมีชีวิตชีวามากกว่าเมื่อห้าปีก่อนมาก มีพลังดึงดูดและน่าทึ่งมากกว่าเดิม เรียกได้ว่า ด้วยส่วนสูง รูปร่าง และรูปลักษณ์ภายนอกของเขา สามารถก้าวไปเป็นนายแบบระดับโลกที่โด่งดังและยอดเยี่ยมที่สุดได้เลยทีเดียวไม่ใช่แค่วงการนายแบบที่จะโด่งดังช่วงข้ามคืนเท่านั้น แต่ก็จะมีเหล่าบรรดาเศรษฐีนีจำนวนมากที่ต้องการเลี้ยงดูเขาด้วยเซิ่นหรูซวงคิดอย่างซุกซนในใจว่า ถ้าสือเหยาเป็นนายแบบจริง ๆ เธอก็มีเงินเลี้ยงดูเขาได้ถ้าสือเหยาต้องการหาคนอุปถัมภ์จริง ๆ เธอจะไม่ยอมปล่อยให้เขาไปหาคนอื่น ถึงตอนนั้นไม่ว่าเธอจะสั่งให้สือเหยาทำอะไร สือเหยาก็จะต้องทำตามนั้น“เซิ่นหรูซวง เธอกำลังคิดอะไรอยู่น่ะ?”เซิ่นหรูซวงได้สติคืนมา เธอมองจ้องดวงตาของสือเหยาอย่างเหม่อลอย

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ลานบ้านก็ตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าขนลุกมุมปากของเฉินเจินที่โค้งขึ้นด้วยความเยาะเย้ยเมื่อก่อนหน้านี้ดูแข็งค้างทันที เขาเบิกตาเล็กน้อย คอของเขาหันไปอย่างติดขัดราวกับเครื่องจักรที่ขึ้นสนิม “…เธอว่าอะไรนะ?”บรรยากาศที่เงียบงันและผู้คนแข็งทื่อถูกทำลายลงด้วยเสียงของคนอื่น ๆ“เหออวี้? บริษัทเหออวี้จากเมืองหลวงนั้นหรือ? นั่นคือเหออวี้เชียวนะ เธออย่าบ้าดูผิดไปล่ะ”“คนชื่อซ้ำกันไหม เธอดูผิดไปหรือเปล่า ชื่อเซิ่นหรูซวงอาจจะไม่ใช่เซิ่นหรูซวงนี้ก็ได้”ตลอดห้าปีนี้ ชื่อเสียงของเหออวี้นั้นโด่งดังเป็นที่รู้จักอย่างมาก ซอฟต์แวร์วิดีโอสั้นที่กำลังเป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงสองปีที่ผ่านมาก็เป็นของบริษัทเหออวี้ และนับตั้งแต่ที่มันได้รับความนิยมอย่างถล่มทลาย มันก็ได้กวาดเงินอย่างบ้าคลั่ง ทำให้มูลค่าของบริษัทเหออวี้และผู้ก่อตั้งบริษัทสูงขึ้นตามไปด้วยพูดได้ว่า ในวงการอินเทอร์เน็ต ไม่มีใครที่ไม่รู้จักชื่อเสียงยิ่งใหญ่ของเหออวี้แต่เห็นได้ชัดว่า กลุ่มคนที่อยู่ในลานบ้านนี้ไม่ค่อยรู้เรื่องนี้กันเท่าไหร่นักคนจำนวนมากในลานบ้านล้วนเกิดในตระกูลร่ำรวย ถูกเลี้ยงดูตามใจมาตั้งแต่เด็ก เคยชิน