جميع فصول : الفصل -الفصل 500

558 فصول

บทที่ 491

“หยวนหยวน!”เนื่องจากซิงฉีหยวนตัวเล็ก จึงวิ่งทะลุผ่านฝูงชนไปได้ง่าย ๆ เว่ยอวิ่นลู่ออกปากห้ามไม่ทัน ได้แต่มองซิงฉีหยวนวิ่งขึ้นบันไดไปประกายดำมืดฉายผ่านแววตาของเธอไปอย่างรวดเร็วพอดีเลย เธอเองก็อยากขึ้นไปดูสถานการณ์บ้างเหมือนกันเธอกระแอมเบา ๆ แล้วพูดขึ้นด้วยความรู้สึกผิด “หยวนหยวนไม่รู้ความเท่าไร ฉันต้องขึ้นไปดูหน่อยแล้ว”ขณะที่เธอกำลังจะก้าวเท้าเดินขึ้นไปข้างบน กลับเห็นสือเหยาเดินนำเธอขึ้นไปก่อนแล้ว ฝีเท้านั้นดูเร่งรีบ ก้าวขึ้นบันไดทีละสามขั้นเว่ยอวิ่นลู่ลอบสงสัยในใจเงียบ ๆ ถึงกระนั้นก็รีบตามขึ้นไปอย่างรวดเร็วคำพูดของเซิ่นหรูซวงขลุกขลักอยู่ในลำคอ เมื่อเบือนหน้าไปมองก็เห็นประตูที่ปิดสนิทถูดเปิงโพลงออก ยังไม่ทันมองให้ชัด ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งก็วิ่งเข้ามาจากด้านนอก“ยัยป้านิสัยไม่ดี ฉันจะตีแกให้ตาย!”ร่างเล็ก ๆ ก้มหน้าลง ก่อนถลาเข้ามาหาเธอทันที พร้อมกับชูกำปั้นเล็ก ๆ ของเขาขึ้นสูงเซิ่นหรูซวงขมวดคิ้ว ดึงชายกระโปรงหลบไปข้าง ๆแต่คาดไม่ถึงว่าชายกระโปรงของเธอจะยาวเกินไป ชายกระโปรงจึงระไปกับพื้น เมื่อร่างเล็ก ๆ ถลาเข้ามาหาเธอ จึงสะดุดชายกระโปรงของเธอทันที เขาล้มลงกับพื้นอย่าง
اقرأ المزيد

บทที่ 492

สือเหยาทำสีหน้าบึ้งตึง ขานรับเสียงแข็ง ก่อนก้มหน้าลงเล็กน้อย ปรายตามองเปียโนด้วยแววตาที่อ่านไม่ออกเซิ่นหรูซวงชะงักไปเล็กน้อย “ทำไมหรือ?”สือเหยาหน้าตาบึ้งตึงไม่ตอบคำถาม เพียงแต่กระชับมือที่โอบไหล่เธอแน่นขึ้น“หยวนหยวน!”เว่ยอวิ่นลู่สวมรองเท้าส้นสูง ต่อให้ร้อนใจเพียงใดก็เร่งฝีเท้าให้เดินไวไม่ได้ เมื่อถูกทิ้งไว้ด้านหลังด้วยความรีบร้อน เธอจึงยกชายกระโปรงแล้วรีบวิ่งเข้ามาเซิ่นหรูซวงที่กำลังจะถอยหลังเปิดทางให้เว่ยอวิ่นลู่พอดี ถูกสือเหยาพาไปหลบด้านหลังเปียโนเซิ่นหรูซวงปรายตามองสือเหยาอีกครั้งเว่ยอวิ่นลู่วิ่งเข้ามา นั่งยองกับพื้น แล้วกอดตัวของซิงฉีหยวนไว้ด้วยความสงสารจับใจ “หยวนหยวน ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ บอกแม่มาสิ ทำไมร้องไห้ล่ะคะ?” เมื่อเห็นว่าเว่ยอวิ่นลู่เข้ามาแล้ว ซิงฉีหยวนก็โผเข้าไปในอ้อมแขนของเว่ยอวิ่นลู่ทันทีด้วยท่าทีน้อยอกน้อยใจ “คุณแม่ ผมเจ็บ...”เซิ่นหรูซวงมองเหตุการณ์ทั้งหมดเงียบ ๆเว่ยอวิ่นลู่โอบกอดตัวของซิงฉีหยวนแน่นด้วยความปวดใจอย่างยิ่งยวด พร้อมกับหันใบหน้าที่ซีดขาวมองซิงจือเหยียน “ทำไมถึงเจ็บล่ะคะ?” สีหน้าของซิงจือเหยียนยังคงเรียบเฉยซิงฉีหยวนพูดเสียงสะอื้น “เป็
اقرأ المزيد

บทที่ 493

ซิงจือเหยียนตำหนิเสียงเข้มงวด “ซิงฉีหยวน ลูกมาพูดเอง”ซิงฉีหยวนจึงวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเว่ยอวิ่นลู่ทันที แล้วหดตัวเข้าไปแน่นซิงจือเหยียนแววตาทะมึนลงกว่าเดิม พูดด้วยน้ำเสียงที่คมกริบ “ซิงฉีหยวน ใครเป็นคนสอนลูกให้ทำตัวอันธพาลแบบนี้?”หัวคิ้วเซิ่นหรูซวงขยับเล็กน้อยงั้น ซิงจือเหยียนยืนอยู่ฝั่งเธอหรือ?เว่ยอวิ่นลู่อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น “อาเหยียนคะ...”ซิงจือเหยียนจ้องเด็กน้อยในอ้อมแขนเว่ยอวิ่นลู่เขม็ง พลางพูดเสียงต่ำ “ซิงฉีหยวน พ่อจะเตือนลูกเป็นครั้งสุดท้าย ยังไม่เชื่อฟังอีกหรือ”จู่ ๆ ซิงฉีหยวนก็เปล่งเสียงร้องไห้เสียงดังออกมา “ไม่ ผมไม่ได้ทำ แม่ครับ แม่...”เว่ยอวิ่นลู่เจ็บปวดใจอย่างมาก โอบกอดตัวซิงฉีหยวนไว้แน่น “อาเหยียน หยวนหยวนเป็นแค่เด็กนะคะ อย่าดุแบบนี้สิ หลังจากนี้พวกเราค่อย ๆ สอนเขาก็ได้”มาจนถึงขั้นนี้ ต่อให้เว่ยอวิ่นลู่จะโง่สักแค่ไหนก็เข้าใจทันทีสถานการณ์ไม่เป็นประโยชน์ต่อหยวนหยวนของเธอเลยซิงจือเหยียนแววตาลุ่มลึก “ลู่ลู่ ปล่อยตัวเขา”เว่ยอวิ่นลู่ส่ายหน้า “อาเหยียนคะ หยวนหยวนเขาสำนึกผิดแล้ว เขาร้องไห้แล้วนะคะ”ซิงจือเหยียนพูดเสียงทุ้มต่ำ “เขาร้องไห้เพราะกลัว ไม่ใช่
اقرأ المزيد

บทที่ 494

ซิงจือเหยียนที่อ้าปากทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง ถูกคุณปู่ซิงถลึงตามอง“เหลนวางใจเถอะ อยู่กับทวด ไม่มีใครมารังแกได้หรอก” คุณปู่ซิงพูดเป็นนัยถึงใครบางคนเว่ยอวิ่นลู่จึงเบาใจลง พร้อมมองซิงจือเหยียนและคุณปู่ซิงพูดคุยกันด้วยใบหน้าภาคภูมิใจซิงฉีหยวนพยักหน้ายิ้ม ๆ พูดเสียงหวาน “ขอบคุณคุณทวดครับ”ถึงแม้ว่าคุณปู่ซิงจะมีร่างกายที่ชราขึ้นเนื่องจากอายุที่เยอะแล้ว แต่ยังคงค้อมเอวลง พูดกับซิงฉีหยวนด้วยความใจเย็นเซิ่นหรูซวงรู้สึกว่าซิงฉีหยวนฉลาดทีเดียวหลังจากที่รู้ว่าคำพูดโกหกของตนเองถูกเปิดโปง ก็เปลี่ยนท่าที บอกว่าจากที่ถูกเธอผลักจนหกล้มมาเป็นตัวเขาเองไม่ทันระวังเลยสะดุดล้มสืบทอดการตีสองหน้าจากเว่ยอวิ่นลู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ“คนที่นี่มันอะไรกัน ก่อนหน้านี้เธออยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้มาหรือ?” สือเหยาก้มหน้าลงมาพูดข้างหูเธอเพราะอยู่ใกล้กันมาก ไอร้อนตอนที่สือเหยาพูดจึงลอยมาปะทะใบหน้าด้านข้างของเธอเซิ่นหรูซวงหัวใจเต้นผิดจังหวะเล็กน้อย ก่อนขยับศีรษะให้ห่างออกไปอีกนิด แล้วพูดขึ้น “เพราะงั้น ทำไมนายถึงอยากมาด้วยล่ะ?”สือเหยาเอ่ยเสียงแข็ง “นี่เธอหมายความว่ายังไง รำคาญฉันหรือ?”
اقرأ المزيد

บทที่ 495

จากนั้นก็ถลึงตาใส่เซิ่นหรูซวง แววตานั้นเจือด้วยความน้อยใจ ขุ่นเคือง อึดอัดใจและกระอักกระอ่วนสือเหยาในเวลาปกตินั้นจะดูเท่ และดูดิบเถื่อน จมูกแทบจะเชิดขึ้นฟ้า เจอเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็จะรู้สึกว่าต้องพูดคำพูดประเภท “ฉันสามารถทำให้บริษัทล้มละลายได้” ออกมาเขาเคยแสดงสีหน้าที่เหมือนกับภรรยาตัวน้อย ๆ ที่ได้รับความไม่เป็นธรรมแบบนี้เมื่อไหร่นะ เอาเป็นว่าเมื่อได้เห็นแบบนี้แล้วในใจเซิ่นหรูซวงเริ่มรู้สึกสั่นไหวขึ้นมาอย่างน่าประหลาด คล้ายกับว่าเธอทำเรื่องที่ผิดต่อสือเหยาไปจริง ๆเซิ่นหรูซวงชะงัก ถามขึ้น “นายได้ยิน?”สือเหยาหน้าบึ้งตึงลงกว่าเดิม แล้วมองเธอย่างคาดคั้น “หมายความว่ายังไง นี่เธอยังคิดจะปิดบังฉันอีกหรือ? เซิ่นหรูซวงเธอยังเป็นคนอยู่ไหม?”ไฟโกรธของสือเหยาและคำถามถาโถมใส่ใบหน้าของเซิ่นหรูซวง จนเซิ่นหรูซวงที่ถูกถามรัวเป็นชุกชะงักไปเล็กน้อย “นายโกรธอะไร?”ฉันโกรธอะไร?เธอถามว่าฉันโกรธอะไร?ฉันโกรธหรือ?ฉันหึงต่างหาก!เมื่อได้เห็นดวงตาที่ไร้เดียงสาและงุนงงของเซิ่นหรูซวงแล้ว ไฟโกรธของสือเหยาพลันสุมค้างอยู่ในอกไปหาทางออกไม่ได้ จนหน้าอกปวดตุบ ๆสือเหยากัดฟันแน่น “เธอกำลังจะทำให้ฉัน
اقرأ المزيد

บทที่ 496

“ผมไม่เอา ผมไม่ทายานะ เจ็บ!” ซิงฉีหยวนปิดขาสองข้าง แล้ววิ่งพล่านไปทั่วห้อง พร้อมกับร้องไห้จนน้ำตาไหลนองหน้าเว่ยอวิ่นลู่ทรุดนั่งลงที่ปลายเตียงอย่างจนปัญญา ตะโกนเรียกชื่อเขาหลายครั้ง แพทย์ประจำตระกูลก็วิ่งไล่ตามหลังซิงฉีหยวนพูดหลอกล่อไม่หยุด แม้กระทั่งคุณปู่ซิงยังยอมทิ้งทิฐิอ่อนข้อลง พูดปลอบโยนเหลนชายคนดีของเขาด้วยเช่นกันซิงฉีหยวนไม่ฟังไม่มอง ขาสั้น ๆ สองข้าวิ่งฉิวอย่างรวดเร็วแพทย์ประจำตระกูลถือยาน้ำไว้ ทำอย่างไรก็จับตัวไม่ได้เว่ยอวิ่นลู่จนปัญญา “หยวนหยวน มาหาแม่มา ใส่ยาไม่เจ็บหรอกนะคะ เด็กดี เดี๋ยวก็หายแล้วค่ะ”เดิมทีเธอไม่ค่อยคาดหวังว่าซิงฉีหยวนจะวิ่งมาหาเธอเท่าไร แต่คาดไม่ถึงว่าซิงฉีหยวนจะวิ่งโถมเข้ามาในอ้อมแขนของเธอจริง ๆ“คุณแม่ พวกเราไปหาคุณพ่อกันดีไหมครับ?”เว่ยอวิ่นลู่แววตาดำทะมึน พูดด้วยเสียงอ่อนโยน “คุณพ่อของลูกกำลังเจรจาธุรกิจกับคุณป้าคนนั้นอยู่ ไว้อีกเดี๋ยวพวกเราค่อยไปหากัน ส่วนพวกเรามาทายากันก่อนดีไหมคะ?”ซิงฉีหยวนมุ่ยปาก “ไม่เอา ผมอยากไปดูตอนนี้ ไปดูกันเถอะ แค่ดูเอง”เขาพูดเสียงออดอ้อน “คุณแม่ ผมเคยดูละคร คุณป้านิสัยไม่ดีคนนั้นจะมาแย่งคุณพ่อไป คุณแม่ต้องจับตาด
اقرأ المزيد

บทที่ 497

“ไม่”ซิงจือเหยียนตอบสั้น ๆ แต่เด็ดขาด “ฉันเคยบอกไปแล้ว่า ไม่มีทางขายลิขสิทธิ์ให้เธอเป็นอันขาด”เมื่อได้รับคำตอบ เว่ยอวิ่นลู่พลันถอนหายใจด้วยความโล่งอก รอยยิ้มยินดีประดับบนใบหน้า“ฉันรู้อยู่แล้วว่าอาเหยียนหวังดีกับฉัน แต่ว่าฉันแค่กังวลนิดหน่อยน่ะ” เธอแสร้งทำเป็นถามด้วยความกังวล “ถ้าหรูซวงรู้ว่าคุณจะไม่ขายให้เธอ แล้วเกิดไม่พอใจขึ้นมา จะทำยังไงดีล่ะคะ? ฉันจำได้ว่าคุณเคยบอกว่า หรูซวงตั้งใจกลับมาเพื่อลิขสิทธิ์โดยเฉพาะ”เสียงของซิงจือเหยียนทุ้มต่ำและลุ่มลึก แต่กลับเจือความห่างเหินและเย็นชาไว้เต็มเปี่ยม “นั่นก็เป็นเรื่องของเซิ่นหรูซวงแล้ว”เว่ยอวิ่นลู่พออกพอใจอย่างยิ่งยวดคนที่พ่ายแพ้เธอเมื่อห้าปีก่อน ห้าปีถัดมาก็ยังพ่ายแพ้เธออยู่เหมือนเดิมเซิ่นหรูซวงไม่ได้อยู่ในห้องนานนัก พูดคุยกับสือเหยาสักพักก็ออกมานั่งรอที่โซฟาในห้องรับแขก รอให้ซิงจือเหยียนลงมาอย่างเงียบ ๆก่อนที่เสียงดังเอะอะโวยวายจากประตูจะเข้ามาใกล้“ฉันได้ยินว่าเซิ่นหรูซวงกลับมาแล้ว?”เซิ่นหรูซวงจึงเงยหน้าขึ้น ส่งยิ้มจาง ๆ ให้กับชายหญิงคู่หนึ่งตรงหน้า “ทั้งสองคน ไม่เจอกันนานเลยนะ”ซิงฝานโหรวแค่นยิ้มเย็นชาให้ ก่อนยกมือจับผ
اقرأ المزيد

บทที่ 498

ความคิดมากมายวาบผ่านขึ้นมาในสมองภายในช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่กี่วินาที ขณะที่เซิ่นหรูซวงกำลังครุ่นคิด สือเหยาที่อยู่ข้าง ๆ ผุดลุกขึ้นยืนทันที“เธอพูดบ้าอะไร?”เซิ่นหรูซวงชะงักทันใดนั้น มือของสือเหยาพลันยื่นมาตรงหน้าเธอ คว้าข้อมือของเธอขึ้น แล้วดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา พร้อมทั้งล็อคเอวของเธอด้วยท่าทีแข็งกร้าวเซิ่นหรูซวงยังไม่ทันได้ถอนสายตากลับมามอง ก็ได้ยินเสียงของสือเหยาลอยเข้าหูเธอทันที“เลิกใส่ร้ายภรรยาของฉันให้มันน้อย ๆ หน่อย”เซิ่นหรูซวงชะงักไปทันควันภรรยา?ใครเป็นภรรยาของเขานะ?ซิงฝานโหรวพูดเสียงสูง “นายพูดอะไรน่ะ? นายเป็นใคร? เซิ่นหรูซวงเป็นภรรยาของนายหรือ?”เซิ่นหรูซวงสัมผัสได้ว่ามือที่เกาะที่เอวของตนเองโอบแน่นขึ้น จนใบหน้าของเธอแทบจะซุกเข้าไปในแผ่นอกของสือเหยาอยู่รอมร่อน้ำเสียงของสือเหยาแข็งกระด้าง และเย็นชา “ดูไม่ออกหรือ? หรูซวงมีฉันอยู่ทั้งคน ยังจะไปชอบผู้ชายคนอื่นได้ยังไง? ฉันยังหนุ่มยังแน่น หรูซวงคงจะตาบอดไปแล้วล่ะถ้าปล่อยฉันไปแล้วไปชอบผู้ชายแก่ ๆ น่ะ”ซิงฝานโหรวขมวดคิ้ว “ผู้ชายแก่ นายพูดถึงใคร?”สือเหยายิ้มหยัน “เธอคิดว่าใครก็เป็นคนนั้นแหละ ฉันจะแนะนำอะไรให้น
اقرأ المزيد

บทที่ 499

เซิ่นหรูซวงแทบจะหลุดหัวเราะออกมาดีกับเธอ?ซิงจือเหยียนดีกับเธอ?ดีตรงไหน?ดีตรงที่ทั้ง ๆ ที่สามารถสืบได้ว่าเว่ยอวิ่นลู่เป็นคนวางยาเธอ แต่กลับเลือกที่จะปิดบังแทนเว่ยอวิ่นลู่? ดีตรงที่ทั้ง ๆ ที่รู้ความจริงแต่กลับไปยืนอยู่ฝั่งเว่ยอวิ่นลู่ แล้วมองเธอถูกเว่ยอวิ่นลู่ทำลายชื่อเสียงจนป่นปี้ไม่มีชิ้นดี ถูกชาวเน็ตโจมตีด่าทอน่ะหรือ?หรือว่าดีตรงที่ชาติที่แล้วได้ไล่เธอออกจากตระกูลซิงตอนที่เธอกำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน และยังสั่งให้ร้านค้า และบริษัททุกแห่งในเมืองไม่ให้รับเธอเข้าทำงาน ปล่อยให้เธอคลอดลูกสาวระหว่างที่ยังขัดสนน่ะหรือ? หรือว่าดีตรงตอนที่ลูกสาวของเธอมีอันตรายถึงชีวิต แต่กลับเลือกที่จะไปช่วยซิงฉีหยวนที่แค่หัวเข่าถลอกเพียงเล็กน้อย?ถ้านี่นับว่าดีงั้นโลกนี้ก็ไม่มีคนเลวแล้วเซิ่นหรูซวงแค่นหัวเราะด้วยความเย้ยหยันเบา ๆ แล้วซิงฝานโหรวพร้อมกับยิ้ม ๆ “สือเหยาไม่ได้ระบุชื่อสักหน่อย เธอดูเธอสิ เอาตัวมารับเองอีกแล้วใช่ไหม?”ซิงฝานโหรวโมโห “เธอ——”เซิ่นหรูซวงเดินออกมาจากอ้อมแขนของสือเหยา น้ำเสียงราบเรียบมาก “ซิงฝานโหรว คนที่อยู่ข้าง ๆ ฉันคนนี้ไม่ใช่คนที่นิสัยดีเท่าไรนะ ถ้าเธอทำให้เขาโ
اقرأ المزيد

บทที่ 500

เหตุการณ์ทั้งหมดกำลังฉายขึ้นมาซ้ำ ๆตำแหน่งแผลที่เข่าของซิงฉีหยวน อยู่ตำแหน่งเดียวกับแผลในชาติที่แล้วเซิ่นหรูซวงราวกับกลับเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์คราวนั้นจริง ๆ คล้ายกับกำลังตกเข้าไปอยู่ในโพรงน้ำแข็งเวิ่ยอวิ่นลู่คล้ายกับตะโกนเรียกเธอ “หรูซวง?”เซิ่นหรูซวงจึงถอนสายตากลับมาช้า ๆ ความเจ็บปวดจากการที่เล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือทำให้เธอได้สติกลับคืนมาเล็กน้อยเธอได้ยินเสียงเย็นชา เฉียบขาด ไร้ซึ่งอารมณ์แอบแฝง และราบเรียบของตนเองดังขึ้น“ประธานซิง ตกลงว่าคุณจะยอมขายลิขสิทธิ์เกมของเฮยไป๋ทู่ให้กับเหออวี้ไหมคะ?”เซิ่นหรูซวงเหลือบตาขึ้นมองไปยังซิงจือเหยียนเธอเอ่ย “ประธานซิง ฉันต้องการคำตอบที่แน่ชัดค่ะ”ซิงจือเหยียนแววตาเย็นชา ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน หลุบเปลือกตาลงเล็กน้อยมองเธอบรรดาคนที่อยู่ในห้องรับแขกต่างมายืนออกันอยู่ที่เชิงบันไดเพื่อดูเหตุการณ์สนุก ๆ ทั้งหมดเงียบ ๆ ด้วยความตื่นเต้นเมื่อซิงฉีหยวนที่อยู่ในอ้อมแขนของซิงจือเหยียนเห็นเซิ่นหรูซวง ก็มุ่ยปากทำเสียงฮึด้วยความไม่พอใจ ก่อนซุกใบหน้าลงที่ไหล่ของซิงจือเหยียน แขนสองข้างโอบรอบคอของซิงจือเหยียนไว้แน่น แล้วพูดด้วยเสียงออดอ้อน“คุณพ่
اقرأ المزيد
السابق
1
...
4849505152
...
56
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status