جميع فصول : الفصل -الفصل 510

นี่คือคำพูดที่เขาใช้เวลาเตรียมใจอยู่นานมากกว่าจะพูดออกมาได้ หัวใจเต้นราวกับจะระเบิด และเขาก็กังวลจนฝ่ามือมีเหงื่อซึมออกมาเขาถึงขั้นต้องซบศีรษะบนไหล่ของเซิ่นหรูซวง เพื่อไม่ให้เธอจับได้ว่าเขากำลังประหม่า และพูดออกมาหลังจากเตรียมใจมาอย่างดีแล้วเขาจริงจังขนาดนี้ คำพูดที่พูดออกมาอย่างจริงจังขนาดนั้น เซิ่นหรูซวงกลับพูดออกมาว่าเขากินยาผิดไป?!สือเหยาหัวเราะออกมาด้วยความโมโหเจือปนอยู่ในนั้น “ฉันพูดเรื่องจริง เธอเชื่อหน่อยสิ”เซิ่นหรูซวงพิมพ์ข้อความในโทรศัพท์ “เดือนนี้นายก็กำลังทำงานให้ฉันอยู่ไม่ใช่หรือไง ยังจะพูดอะไรอีก?”เซิ่นหรูซวง ยัยผู้หญิงสมองทึบเอ้ย ฉันไม่ควรมาพูดอะไรซึ้ง ๆ กับเธอเลยจริง ๆทุ่มเทให้ผิดคน น่าผิดหวังจริง ๆ!สือเหยาคำรามก้องอยู่ในใจสือเหยาโกรธจัดจนลุกขึ้นนั่งตัวตรง หันหน้ามาพูดด้วยท่าทีจริงจังว่า “ฉันพูดจริง ๆ โครงการก๊วนกระต่ายของบริษัท ขาดธีมที่เหมาะสมในการเปิดเซิร์ฟเวอร์ ในเมื่อเฮยไป๋ทู่เอามาใช้ไม่ได้แล้ว แต่ฉันสามารถแนะนำธีมที่เหมาะสมให้ได้”เมื่อได้ยินเรื่องเกี่ยวกับบริษัทและเรื่องงาน ในที่สุดเซิ่นหรูซวงก็ยอมเหลือบตามองเขาให้เป็นบุญตาเสียที“นายแนะนำได้? ไ

ไม่นานนัก มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมาจากห้องสตูดิโอสำหรับออดิชัน เธอพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่วเซิ่นหรูซวงเคยเรียนภาษาอังกฤษอย่างหามรุ่งหามค่ำ แน่นอนว่าเธอจึงฟังเข้าใจ“ผู้กำกับรีโอคะ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเว่ยอวิ่นลู่ และก็เป็นผู้สมัครบทนางเอกนำของภาพยนตร์ในครั้งนี้ วันนี้ฉัน…”เซิ่นหรูซวงถึงกับคิ้วกระตุก พร้อมทั้งหันหน้าไปมองผู้หญิงคนนั้นไม่ได้หันหลังเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว เซิ่นหรูซวงจึงเห็นใบหน้าด้านข้างของเธอแล้วก็คือเว่ยอวิ่นลู่เซิ่นหรูซวงพึมพำ “เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”สือเหยาสบตากับเซิ่นหรูซวงโดยไม่พูดอะไรออกมาเซิ่นหรูซวงผุดความคิดวาบขึ้นมา แล้วรีบทำเวลาทันทีเธอควักโทรศัพท์ออกมาค้นหาข่าวของเว่ยอวิ่นลู่หลายปีที่ผ่านมา เธอให้ความสนใจอยู่กับตัวเองเป็นหลัก จึงไม่ได้ติดตามชีวิตของซิงจือเหยียนและเว่ยอวิ่นลู่มากนัก ก่อนหน้านี้ก็เคยดูแค่ผ่าน ๆ ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดตอนนี้เธอเพิ่งนึกขึ้นมาได้อย่างเลือนรางเซิ่นหรูซวงกวาดสายตามองข่าว และก็เป็นจริงตามที่คาดไว้ เว่ยอวิ่นลู่ได้เปลี่ยนบทบาทไปเป็นนักแสดงตั้งแต่สองปีก่อน โดยมีซิงจือเหยียนเป็นผู้สนับสนุนทางการเงินแต่บทบาท

เซิ่นหรูซวงเข้าใจหลักการรุกและถอยเป็นอย่างดี เธอจึงพยักหน้าให้พนักงานคนอื่น ๆ เป็นการบอกลา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปทันทีไม่ได้สังเกตเห็นว่าหลังจากที่เธอเดินออกจากประตูไปแล้ว น้ำเสียงของเว่ยอวิ่นลู่ก็เปลี่ยนไปในทันที โดยเป็นการพูดอย่างรู้สึกผิดว่า“ขอโทษนะคะ ผู้กำกับรีโอ เป็นความผิดของน้องสาวฉันเองที่ไม่มีมารยาทและเข้ามารบกวนคุณโดยพลการ ฉันขอโทษคุณแทนเธอด้วยนะคะ” เธอพูดด้วยความรู้สึกผิด “ช่วงนี้น้องสาวฉันกำลังโกรธฉันกับสามีอยู่ เมื่อครู่เธอยังไม่ได้ทักทายฉันเลยด้วยซ้ำ ฉันเองก็ปวดหัวกับเรื่องนี้มากค่ะ”ผู้กำกับรีโอขมวดคิ้วเล็กน้อย “น่าเสียดายจริง ๆ ก่อนที่ผมจะรู้ว่าเธอเป็นใคร ผมคิดว่าเธอเป็นต้นกล้าที่น่าจับตามองคนหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้”เว่ยอวิ่นลู่ถอนหายใจ ใบหน้าแสดงออกถึงความจนใจและการให้อภัยแบบที่พี่สาวมีต่อน้องสาวที่ซุกซนเกเร“ทางบ้านสามีละเลยการอบรมสั่งสอนเธอมาตั้งแต่เด็ก เธอจึงเติบโตมาเป็นแบบนี้ค่ะ พวกเราก็คาดเดาอยู่แล้วว่าเธอจะมาหาคุณ จึงได้มาเตือนคุณเป็นพิเศษ หวังว่าคุณจะไม่ถือสานะคะ”ผู้กำกับรีโอมีความลังเลเล็กน้อย “คุณเซิ่น เธอเคยทำเรื่องพวกนั้นจริงหรือ?”เว่

“หรูซวง ฉันรู้ว่าทำไมเธอถึงมาที่นี่ เธอมาเพื่อลิขสิทธิ์เกมสร้างเมืองใช่ไหม?” เว่ยอวิ่นลู่พูดอย่างห่วงใย “ฉันขอแนะนำเธอว่า อย่าเสียเวลาเปล่าเลย เพราะความประทับใจที่ผู้กำกับรีโอมีต่อเธอนั้น...ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ เขาไม่มีทางขายลิขสิทธิ์ให้กับเธอเลย”เซิ่นหรูซวงหัวเราะเบา ๆ “ถ้าคุณนายซิงมีเวลาว่างนัก ก็ควรกลับไปดูตระกูลเว่ยก่อน ทางฉันยังสบายดีอยู่ แต่ทางพี่น้องบางคนในตระกูลเว่ยกำลังจะเข้าคุกอยู่รอมร่อ คุณก็รีบกลับบ้านไปดูหน่อยเถอะ ช่วงนี้มีการตรวจสอบอย่างเข้มงวด บอกให้พวกเขาระมัดระวังหน่อย อย่าเพิ่งเปิดร้านไนต์คลับจะดีกว่า”คนที่เธอพูดถึงคือคนในตระกูลเว่ยที่เคยจับมัดเจียงเสี่ยวชุนไว้ในไนต์คลับเมื่อห้าปีก่อนนี่อาจเป็นเพราะกฎแห่งกรรม แม้ตระกูลเว่ยจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลซิงแล้ว ก็ยากที่จะปกปิดแนวโน้มความเสื่อมถอยได้กำไรสุทธิของธุรกิจครอบครัวลดลงทุกปี ทั้งยังสูญเสียลูกค้าไปหลายรายเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา กลุ่มคนในตระกูลเว่ยได้เปิดไนต์คลับหลายแห่งที่ดำเนินกิจการเกือบจะเรียกว่าผิดกฎหมายอย่างเอิกเกริก ร้านดังกล่าวได้ถูกตรวจสอบในปีนี้และถูกปิดตัวลงแล้ว ผู้ก่อตั้งไนต์คลับก็ต่างถูก

เธอก้มหน้ามองเข็มกลัด และเผลอใจลอยนานทีเดียวเข็มกลัดนั้นยังคงเป็นสินค้าของที่ระลึกที่ผลิตโดยสวนสัตว์แห่งนี้ เป็นรูปการ์ตูนหมีแพนด้ากำลังกอดและแทะไผ่สีเขียวสดที่เด็กสาวต่างชื่นชอบ ทั้งน่ารักและไร้เดียงสา“กำลังคิดอะไรอยู่?” สือเหยาก้มหน้าไปถามข้างหูของเธอโดยไม่ทันตั้งตัวเซิ่นหรูซวงกำเข็มกลัดไว้แน่น เกิดความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน“ฉัน…”เธอหยุดอย่างกะทันหันสือเหยาถาม “ฉันอะไร?”เซิ่นหรูซวงลังเลอยู่สักพักแล้วก็ส่ายหน้า ตอบเสียงต่ำว่า “ไม่มีอะไร”เซิ่นหรูซวงเข้าใจดีว่า เรื่องราวการเกิดใหม่ของเธอมันแปลกประหลาดเกินไปสำหรับคนปกติทั่วไป ถ้าเธอบอกเรื่องนี้ออกไป เกรงว่าเธอจะถูกมองว่าเป็นคนป่วยทางจิตแน่นอน และคงจะไม่มีใครเชื่อเธอศีรษะของเซิ่นหรูซวงถูกใครบางคนขยี้อย่างแรงในขณะที่เธอกำลังนิ่งเงียบอยู่สือเหยากล่าวอย่างยั่วเย้าว่า “ประธานเซิ่นของเรากลายเป็นคนไม่เด็ดขาดตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ถึงขนาดแค่จะพูดไม่กี่คำก็ยังพูดไม่ออกแล้ว”เซิ่นหรูซวงขมวดคิ้วถลึงตาใส่เขาสือเหยาชักมือลงก่อนที่เซิ่นหรูซวงจะยกมือขึ้นมาตีเขา แล้วสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ พร้อมกล่าวอย่าง