جميع فصول : الفصل -الفصل 520

558 فصول

บทที่ 511

เด็กผู้ชายงั้นหรือ?หัวใจของเซิ่นหรูซวงสะดุดไปหนึ่งจังหวะ พร้อมหันศีรษะไปสบตากับสือเหยาเธอมองไปที่ฝูงชนที่ส่งเสียงดังอึกทึก แล้วถามอย่างระมัดระวังอีกครั้งว่า “เด็กผู้ชายคนนั้นใส่เสื้อผ้าสีอะไรหรือคะ?”บอดี้การ์ดที่กำลังยุ่งอยู่กับการดูแลเด็กหญิงตัวน้อยตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “มองไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ครับ”เซิ่นหรูซวงเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอื้อมมือไปปัดใบไม้ที่ติดอยู่บนผมของเด็กหญิงออกกลุ่มฝูงชนเปี่ยมไปด้วยความโกลาหล เสียงเล็กเสียงน้อยต่าง ๆ มากมายปะปนกันไปหมดเซิ่นหรูซวงมองไม่ค่อยเห็นและได้ยินไม่ชัดเจนมากนักเด็กหญิงตัวน้อยหันมาเหลือบมองเธอ เชิดริมฝีปากขึ้นพลางพูดว่า “หนูยังไม่เห็นแพนด้าเลย น่ารำคาญจัง คุณเห็นหรือยังคะ?”เซิ่นหรูซวงส่ายศีรษะเด็กหญิงตัวน้อยทำหน้าบึ้งตึง “โอเค งั้นหนูรออีกหน่อยก็ได้”เด็กหญิงดึงแขนเสื้อของเซิ่นหรูซวงพร้อมเขย่าเบา ๆ “คุณรอกับหนูก่อนได้ไหมคะ?”เซิ่นหรูซวงเม้มริมฝีปากเตรียมจะพยักหน้า แต่ทันใดนั้นก็เกิดเสียงเอะอะโวยวายยกใหญ่ดังขึ้นมาจากกลุ่มฝูงชน“อย่าผลัก อย่าดันเข้ามา เด็กจะตกลงไปแล้ว!”“ตกลงไปแล้ว! เด็กตกลงไปแล้ว รีบเรียกคนมาเร็วเข้า!”“ห้ะ
اقرأ المزيد

บทที่ 512

ในชั่วพริบตาต่อมา เซิ่นหรูซวงพุ่งตัวหันหลังกลับ หยิบเชือกจากใต้กระถางต้นไม้ แล้วโยนไปให้กลุ่มผู้ใหญ่ที่รวมตัวกันอยู่เหนือซิงฉีหยวนอย่างเด็ดขาด“รับไป” เซิ่นหรูซวงตะโกนเสียงดัง“เชือก เป็นเชือก!”ทันทีที่กลุ่มฝูงชนคว้าเชือกเอาไว้ได้ ดวงตาของพวกเขาก็เปล่งประกาย ในวินาทีนั้นพวกเขาไม่มีเวลาจะมาสนใจหญิงสาวที่โยนเชือกไปให้ ทั้งสองมือรีบผูกปมให้แน่นที่ปลายเชือกแล้วโยนเชือกลงไปด้วยความรวดเร็วทันที“เด็กน้อย คว้าเชือกเอาไว้ พวกเราจะดึงหนูขึ้นมา!”หลังจากโยนเชือกไปให้แล้วเซิ่นหรูซวงก็ยกฝีเท้าเดินจากไปทันทีนั่นคือเรื่องทั้งหมดที่เธอสามารถทำได้ส่วนที่เหลือ เธอจะไม่สนใจอีกเซิ่นหรูซวงนั่งลงใต้ต้นไม้ด้วยสีหน้าเย็นชาและความเงียบงันสือเหยาเดินตามหลังมาติด ๆสือเหยาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าเซิ่นหรูซวงกำลังลังเลเรื่องอะไร แต่เมื่อเห็นเซิ่นหรูซวงค้นดึงเชือกออกมาเขาถึงได้เข้าใจเซิ่นหรูซวงกำลังลังเลว่าจะช่วยซิงฉีหยวนดีหรือไม่ถ้าคนอื่นรู้ว่าเซิ่นหรูซวงไม่อยากช่วย พวกเขาจะต้องประณามและตั้งคำถามต่อเธอจากมุมมองของศีลธรรมอย่างแน่นอนสือเหยาจะไม่ทำ
اقرأ المزيد

บทที่ 513

นัยน์ตาของเซิ่นหรูซวงฉายแววเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง “นายได้ยินงั้นหรือ?”สือเหยาส่งเสียงตอบรับในลำคอในใจของเซิ่นหรูซวงอัดแน่นไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ลำคอของเธอแห้งผาก “… เธอจากโลกนี้ไปแล้ว”ริมฝีปากของสือเหยาเผยอขึ้น เรียวคิ้วขมวดเข้าหากัน พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “… ฉันขอโทษ”เซิ่นหรูซวงพยายามฝืนดึงริมฝีปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม “ไม่เกี่ยวกับนายหรอก ฉันเป็นคนอยากพูดออกมาเอง”หลังจากนั้น สือเหยาก็ไม่ปริปากพูดอะไรออกมาอีกเพราะเป็นแพนด้าที่มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกอินเทอร์เน็ต ผู้คนจำนวนมากมายต่างหลั่งไหลเข้ามาดู เพื่อรักษาสมดุลย์ของจำนวนคน ทางสวนสัตว์จึงอนุญาตให้ผู้เข้าชมแต่ละกลุ่มชมได้เพียงห้านาทีเท่านั้น พวกเซิ่นหรูซวงจึงใช้เวลามองชมได้ไม่นานก็เดินออกจากจุดชมวิวพวกเขาพักผ่อนอยู่ใต้ศาลาชั่วคราวเด็กหญิงตัวน้อยพลิกดูรูปถ่ายที่บอดี้การ์ดถ่ายไว้ให้ด้วยความตื่นเต้น “อีกเดี๋ยวหนูจะไปดูอีกรอบ น่ารักจัง”สือเหยาบิดเปิดฝาขวดน้ำแร่แล้วยื่นไปให้ถึงมือของเซิ่นหรูซวง “ดื่มน้ำหน่อย ปากของเธอดูแห้งมากเลย”เซิ่นหรูซวงรับน้ำมาจิบ“แด๊ดดี้!”ได้ยินเพียงเสียงของเด็กหญิงตัวน้อยที่ร้องออกมาอย่างมีความส
اقرأ المزيد

บทที่ 514

รีโอเล่าให้เซิ่นหรูซวงฟังคร่าว ๆ ด้วยความกระชับได้ใจความว่าเว่ยอวิ่นลู่พูดอะไรกับเขาบ้างเซิ่นหรูซวงฟังด้วยความเฉยเมย แต่ยิ่งฟังสีหน้าของสือเหยากลับยิ่งบูดบึ้งมากขึ้นเรื่อย ๆเรื่องราวของการแข่งขันเปียโนเย่ว์ไห่แทบจะจางหายไปจากโลกอินเทอร์เน็ต บรรดาโพสต์ที่เคยได้รับความนิยมเหล่านั้นต่างถูกลบไปจนหมด ไม่เหลือร่องรอยใด ๆ ไว้ในโลกอินเทอร์เน็ตเลยแม้แต่น้อยนิดเว่ยอวิ่นลู่โยนความผิดทั้งหมดในครั้งนั้นไปให้เซิ่นหรูซวงเช่นเดิมดังที่เคยเป็นมาตลอดและแน่นอนว่าคนที่ลอกเลียนแบบผลงานก็กลับกลายเป็นตัวเซิ่นหรูซวงเว่ยอวิ่นลู่เป็นภรรยาของซิงจือเหยียน ทั้งยังเป็นนักเปียโนที่มีชื่อเสียงระดับโลก ดังนั้นรีโอจึงเชื่อในสิ่งที่เธอพูดในระดับหนึ่งถึงแม้คิดอยากจะสืบสวนให้ละเอียดแจ่มแจ้ง ก็ต้องเสียทั้งเวลาและแรงกาย รีโอคงไม่คิดทำเช่นนั้นแน่นอนรีโอพูด “ผมชื่นชมในเพลงบรรเลงเปียโนของคุณเป็นอย่างมาก แต่คุณเองก็รู้ดีว่าผมเป็นผู้ประพันธ์ และไม่ค่อยชื่นชอบปัญหาอย่างการลอกเลียนแบบเท่าไหร่นัก ดังนั้นผมจึงไม่เต็มใจที่จะขายลิขสิทธิ์ให้คุณ และหวังว่าคุณจะเข้าใจ”“ผมรู้ว่าวันนี้คุณมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร” รีโอพูด “แต่
اقرأ المزيد

บทที่ 515

ทุกคำพูดทุกประโยคที่เธอพูดออกมาทำให้สีหน้าของรีโอยิ่งทวีความย่ำแย่มากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ใช่สีหน้าของความโกรธ แต่เป็นสีหน้าของความอับอายและกระอักกระอ่วนเซิ่นหรูซวงรู้จักหลักการของการตบหัวแล้วลูบหลังเป็นอย่างดี“ฉันเชื่อมั่นในนิสัยใจคอของคุณรีโอ และฉันเชื่อว่าคุณรีโอจะไม่ยอมปล่อยให้คำพูดของคนคนหนึ่งมามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจอย่างแน่นอน”รีโอพยักหน้าอย่างหนักแน่น “แน่นอน ผมเข้าใจความหมายของคุณดี”เซิ่นหรูซวงยิ้มบาง “ฉันเข้าใจว่าการปรากฏตัวของฉันที่นี่อาจรบกวนคุณและลูกสาวของคุณ ฉันขอโทษนะคะ ดังนั้นหลังจากที่คุณทำการตรวจสอบทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วฉันจะไม่มารบกวนคุณอีก”หลังจากพูดจบ เธอก็หยิบนามบัตรออกมาจากกระเป๋าด้านข้างแล้วยื่นให้กับรีโอ“นามบัตรนี้มีช่องทางติดต่อส่วนตัวของฉันอยู่ ถ้าคุณตรวจสอบจนทราบผลแล้ว โปรดแจ้งให้ฉันทราบด้วยนะคะ”รีโอรับนามบัตรไปแล้วพยักหน้า “ผมเข้าใจครับ คุณวางใจได้”เซิ่นหรูซวงยิ้มพร้อมผงกศีรษะ เตรียมจะลุกขึ้นจากเก้าอี้“คุณรีโอ หรูซวง พวกคุณก็มาที่นี่ด้วยหรือคะ?”เซิ่นหรูซวงช้อนสายตาขึ้นมองตรงหน้า และเห็นซิงจือเหยียนกำลังอุ้มซิงฉีหยวนอยู่ โดยมีเว่ยอวิ่นลู่เดิน
اقرأ المزيد

บทที่ 516

เซิ่นหรูซวงยังคงไม่ปริปากพูดอะไรออกมาเรียวคิ้วของชายวัยกลางคนขมวดเข้าหากันลึกขึ้นอีกทันที “ทำไม คนเป็นพ่อเป็นแม่อย่างพวกคุณไม่รู้เลยรึไงว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับลูกของตัวเอง ไร้ความรับผิดชอบกันขนาดนี้เลยเชียว?”ในใจของเว่ยอวิ่นลู่เริ่มระอุไปด้วยความโกรธเคือง แต่เธอก็ยังคงพูดอธิบายอย่างสุภาพว่า “เมื่อกี้เด็กคนนี้วิ่งเร็วมากจนเราตามไม่ทัน และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างค่ะ”ชายวัยกลางคนจิ๊ปาก “ถ้าอย่างนั้นพวกคุณก็ควรจะขอบคุณคุณหนูคนนี้มากเข้าไว้ เมื่อกี้ฉันเฝ้าดูอยู่ตลอด ลูกของพวกคุณเกือบจะตกลงไปแล้ว แต่เป็นเพราะคุณหนูคนนี้ที่หาเชือกมาได้ จึงทำให้พวกเราสามารถช่วยลูกของพวกคุณเอาไว้ได้ทัน ถ้าไม่มีเธอ บางทีตอนนี้ลูกของพวกคุณอาจจะนอนร้องไห้อยู่ในโรงพยาบาลแล้วก็ได้ จะมาร้องไห้อยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ถึงตอนนั้น ก็คงไม่ใช่แค่เขาที่ร้องไห้ แม้แต่คนเป็นพ่อเป็นแม่อย่างพวกคุณก็คงร้องไห้อยู่ในโรงพยาบาลด้วยเช่นกัน”เว่ยอวิ่นลู่ฟังด้วยความยากจะเชื่อ “เป็นแบบนั้นจริงหรือ? เป็น เป็นหรูซวงที่ช่วยหยวนหยวนไว้งั้นหรือ?”ซิงฉีหยวนถึงแม้จะยังเด็กแต่ก็ฉลาดเกินวัย เมื่อได้ยินคำพูดของชายวัยกลางคน เสียงร้องไห้
اقرأ المزيد

บทที่ 517

รอยยิ้มของเว่ยอวิ่นลู่จางหายไปในทันที“ฉันก็แค่อยากถามว่าคุณนายซิงสามารถแสดงหลักฐานการลอกเลียนแบบของฉันออกมาได้ไหมคะ? ถ้าไม่ได้ ฉันก็คงสามารถพูดได้ว่าคุณนายซิงกำลังใส่ร้ายป้ายสีฉันใช่หรือเปล่า?”ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมาจากปากของเซิ่นหรูซวง บรรยากาศในศาลาก็ชะงักค้างไปในทันทีเซิ่นหรูซวงมองตรงไปที่รีโอ และใช้ภาษาอังกฤษพูดอย่างคล่องแคล่วว่า “คุณรีโอคะ ฉันช่วยคุณขอหลักฐานการลอกเลียนแบบจากคุณหนูเว่ยมาก่อนแบบนี้ คุณคงไม่ถือสาใช่ไหมคะ?”รีโอพูด “ไม่เป็นไร ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันพอดีว่าจะมีหลักฐานบ้างไหม”“ใช่ค่ะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะมีหลักฐานไหม” เซิ่นหรูซวงพูดอย่างช้า ๆ พลางมองไปที่เว่ยอวิ่นลู่ริมฝีปากของเว่ยอวิ่นลู่เผยอขึ้นเล็กน้อย “ฉัน…”เซิ่นหรูซวงมองไปที่ซิงจือเหยียน “ประธานซิง ฉันรู้ว่าคุณได้ยินสิ่งที่ฉันพูดไปทั้งหมดเมื่อกี้นี้ แต่ตอนนี้ฉันมีธุระที่ต้องจัดการและจำเป็นต้องขอตัวออกไปก่อน คงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ ดังนั้นฉันเลยอยากถามว่า ประธานซิงจะช่วยขอหลักฐานการลอกเลียนแบบผลงานของฉันจากคุณนายซิงแทนฉันได้ไหมคะ?”ซิงจือเหยียนกดหัวคิ้วลง มองตรงไปที่เว่ยอวิ่นลู่แล้วพูดด้วยเ
اقرأ المزيد

บทที่ 518

ทุกอย่างเป็นไปตามที่เซิ่นหรูซวงคาดไว้ อีกสองวันต่อมาเว่ยอวิ่นลู่ได้ส่งหลักฐานการลอกเลียนแบบของเธอได้จริง ๆในขณะที่รีโอส่งมาให้นั้น เซิ่นหรูซวงได้ตรวจสอบหลักฐานอย่างละเอียดไปหนึ่งรอบหลักฐานนั้นมีทั้งตรรกะชัดเจนและความสมเหตุสมผลเว่ยอวิ่นลู่ส่งรายละเอียดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ใกล้ชิดในอดีตของเซิ่นหรูซวงกับเคอซานเหมยมาให้รีโอเป็นอันดับแรกณ จุดนี้ เซิ่นหรูซวงจำเป็นต้องชื่นชมความสามารถของตระกูลซิงเป็นอย่างมาก ภายในเวลาสั้น ๆ เพียงแค่สองวัน พวกเขาก็สามารถเลื่อนวันวางจำหน่ายเพลงความรักของเว่ยอวิ่นลู่ที่ลอกเลียนแบบเพลงความปรารถนาให้ไปอยู่ก่อนวันวางจำหน่ายเพลงความปรารถนาของเคอซานเหมยได้สำเร็จเซิ่นหรูซวงลงชื่อเข้าแพลตฟอร์มเพลงไปดูและพบว่าเพลงความรักของเว่ยอวิ่นลู่ออกวางจำหน่ายก่อนเพลงความปรารถนาของเคอซานเหมยหลายปี วางจำหน่ายมานานหลายปีก่อนที่เคอซานเหมยจะประพันธ์เพลงความปรารถนาเสียอีกดังนั้น บทบาทของผู้เลียนแบบและผู้ถูกลอกเลียนแบบจึงสลับกันโดยสิ้นเชิงและด้วยเหตุนี้ การแสดงเพลงความปรารถนาของเธอในรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันเปียโนเย่ว์ไห่ จึงกลายเป็นหลักฐานของการลอกเลียนแบบที่ชัดเจนที่สุด
اقرأ المزيد

บทที่ 519

ก่อนที่จะพูดจบ ชายคนนั้นก็ถูกเตะเข้าที่ท้องเต็มแรงพร้อมกับเสียงที่กดดันอัดอั้นไปด้วยความโกรธดังขึ้น “ไปให้พ้น!”ชายคนนั้นส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด พร้อมถูกถีบกระเด็นไปไกลราวสองสามเมตรเดิมทีลำคอด้านหลังของเซิ่นหรูซวงก็ถูกบีบอยู่ด้วยมือของชายหนุ่ม ศีรษะของเธอมึนงงพลางเอนตัวไปยังทิศทางของชายคนนั้นตามแรงดึงที่ชายคนนั้นพาไปไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งคว้าเอวของเธอเอาไว้ ใช้ท่าทีแข็งกร้าวดึงเธอขึ้นมาอย่างแรงภาพตรงหน้าของเซิ่นหรูซวงหมุนวน จนทำให้เธอต้องหลับตาลงแน่นขณะที่เธอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ทุกอย่างตรงหน้าก็มืดมิดมันคือ… ชุดสูทสีดำของซิงจือเหยียนเซิ่นหรูซวงสะบัดศีรษะ ยกตัวโซเซไปมาขณะยกมือขึ้นคว้าผ้าตรงหน้าเอาไว้“เซิ่นหรูซวง”มีคนเรียกชื่อของเธอเซิ่นหรูซวงช้อนสายขึ้น เปลือกตาของเธอดึงรั้งหลุบต่ำลง ดวงตาเปิดขึ้นเพียงครึ่งหนึ่งขณะมองไปยังคนที่อยู่ตรงหน้า “… คุณเป็นใคร พาฉันกลับไปด้วยได้ไหมคะ?”เธอพุ่งโพเข้ากอดคนที่อยู่ตรงหน้า แขนทั้งสองข้างเกาะชายหนุ่มเอาไว้แน่นราวกับหนวดปลาหมึกพร้อมแนบแก้มลงไป“พาฉันออกไปที ฉันเวียนหัวมากเลย”น้ำเสียงของซิงจือเหยียนเจือไปด้
اقرأ المزيد

บทที่ 520

“ถ้าประธานซิงไม่ถือสา ค่าใช้จ่ายของประธานซิงในคืนนี้ทางบาร์จะจ่ายให้ท่านเองครับ นับว่าเป็นเรื่องที่ทางบาร์ชดเชยให้แก่ท่าน ท่านคิดว่าโอเคไหมครับ?”เซิ่นหรูซวงพยายามเงยหน้าขึ้นมองคน แต่เธอเพิ่งเงยขึ้นมาได้นิดเดียวก็ถูกกดลงไปอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ได้ยินเพียงเสียงตอบรับเบา ๆเว่ยอวิ่นลู่ตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนชะงักอยู่ที่เดิม เธอมองซิงจือเหยียนเตะชายคนนั้นถึงสองครั้งก่อนจะเดินตามเข้าไป เมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของซิงจือเหยียน ตัวของเธอก็แข็งทื่อในทันที“อาเหยียน หรูซวงมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกันคะ?”กู้เหยียนหลี่หัวเราะพูดคุยกับหญิงสาวข้างกายสองสามประโยค แล้วจึงเดินตามมาอย่างไม่ใส่ใจ“นิสัยอัศวินช่วยหญิงงามของประธานซิงกลับมาอีกแล้วสินะครับ?”ขณะที่เขาพูด ก็เหลือบมองหญิงสาวในอ้อมแขนของซิงจือเหยียน แล้วหยุดชะงักด้วยความตกตะลึงไปพักหนึ่งพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น“ซิงจือเหยียน คุณหมายความว่าอะไรกัน?”ซิงจือเหยียนก้มหน้าลง ดวงตาสีเข้มที่ไม่อาจบรรยายความรู้สึกออกมาได้มองตรงไปยังเซิ่นหรูซวง“ส่งเซิ่นหรูซวงกลับไปก่อน”รอยยิ้มของเว่ยอวิ่นลู่ชะงักค้าง “…ก็ได้ค่ะ แต่ว่า——”กู้เหยียน
اقرأ المزيد
السابق
1
...
5051525354
...
56
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status