Все главы ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Глава 191 - Глава 200

เรื่องการเอาใจผู้สูงอายุ โจวซือเหย่เชี่ยวชาญเป็นพิเศษภายใต้การปลอบโยนของเขา อารมณ์ของคุณย่าก็ดีขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด จนเกือบลืมไปเลยว่า ท่านเพิ่งผ่านการผ่าตัดมาคำกล่าวที่ว่า ผู้ชายปากหวานปานน้ำผึ้ง นี้ ไม่ได้เกิดขึ้นมาอย่างเลื่อนลอยจริง ๆ เนื่องจากเพิ่งออกมาจากห้องผ่าตัดได้ไม่นาน ช่วงเวลาที่ท่านรู้สึกตัวจึงเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงเท่านั้น หลังจากนั้นไม่นาน คุณย่าก็กลับเข้าสู่ภาวะหลับใหลไปอีกครั้งการเฝ้าไข้ในค่ำคืนนี้ เป็นหน้าที่ของเจียงซู่แต่เพียงผู้เดียว ด้วยเหตุนี้ เธอจึงไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำที่บ้านพักเก่าแม้ทิวทัศน์ภายนอกจะขาวโพลนไปด้วยด้วยหิมะสีขาวที่ปกคลุมอยู่ทั่วอาณาบริเวณ ทว่า ภายในห้องพักผู้ป่วยกลับอบอุ่นราวกับผิงไฟ เมื่อมองใบหน้าที่กำลังหลับใหลอย่างสงบของคุณย่าที่อยู่บนเตียงคนไข้ เพียงแค่ได้กุมมือของท่านไว้ เจียงซู่ก็รู้สึกสงบในใจเธอเผลอฟุบหลับไปข้างมือคุณย่าโดยไม่รู้ตัวเนื่องจากท่าหลับที่ไม่สบายมากนัก ทำให้เธอหลับได้ไม่สนิท ทันทีใดนั้น ร่างกายเธอถูกยกลอยขึ้นกลางอากาศอย่างฉับพลัน เจียงซู่ก็เบิกตาขึ้นทันที พลางยึดคอเสื้อของอีกฝ่ายไว้ เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอก

ป้าเฉินจ้องมองเจียงซู่ที่หมกตัวอยู่ในห้องฟิตเนสและออกกำลังกายอย่างบ้าคลั่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล การหักโหมออกกำลังกายที่ทำลายสุขภาพเช่นนี้ บ่งบอกถึงความผิดปกติเจียงซู่หาได้กำลังออกกำลังกาย แต่เธอแค่กำลังปลดปล่อยความบ้าคลั่งที่สั่งสมในใจออกมาต่างหากเธอไม่อยากหยุด เพราะทันทีที่เธอหยุด ภาพบาดตาในรูปถ่ายนั้นก็จะถาโถมพุ่งเข้ามาในสมองของเธออย่างไม่ขาดสายเขาบอกว่า เขากับเวิงอี๋ไม่มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวใด ๆ เลย เขาบอกว่า เขาคิดกับเวิงอี๋เป็นเพียงแค่น้องสาวแต่สิ่งที่เขาพูดทั้งหมดกลับถูกทำลายด้วยสิ่งที่เขาทำไม่มีความสัมพันธ์ชู้สาว แล้วจะไปเที่ยวพักผ่อนกับเวิงอี๋ตามลำพังได้อย่างไร?น้องสาวแบบไหนกันที่มีค่ามากพอให้เขาปฏิเสธคำเชิญของภรรยาในช่วงวันปีใหม่เพื่อไปใช้เวลาอยู่กับอีกฝ่าย?ล้วนเป็นคำโกหกทั้งนั้น!ตึง! เสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน ป้าเฉินซึ่งอยู่ภายนอกห้องฟิตเนสได้ยินเสียงที่ดังสนั่นลั่นออกมา ก็รีบผลักประตูเข้าไปด้วยความตื่นตระหนก“คุณผู้หญิง”เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในห้องคือ เจียงซู่ตกลงมาจากลู่วิ่งไฟฟ้า ทั้งร่างของเธอคว่ำกองอยู่บนพื้น ขณะที่สายพานของลู่วิ่งยังคงทำงา

เว่ยชิงหางที่วิ่งวุ่นจัดการเรื่องต่าง ๆ ได้กลับมาพร้อมกับโจ๊กที่ซื้อเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยเว่ยชิงหางกล่าวอย่างอ่อนโยน “กินอะไรหน่อยนะ จะได้มีแรง”เมื่อมองเจียงซู่ที่มีสีหน้าซึมเซา พร้อมทั้งหันไปมองเว่ยชิงหางที่อ่อนโยนและใส่ใจ ป้าเฉินก็รู้สึกสับสนเล็กน้อยแม้ว่าคนที่จ่ายเงินเดือนให้เธอคือโจวซือเหย่ และเธอไม่ควรนินทาเจ้านาย แต่เมื่อเทียบกับคุณเว่ยแล้ว ในบทบาทหน้าที่สามี โจซือเหย่ทำหน้าที่ได้ไม่ดีเลยจริง ๆราวกับเว่ยชิงหางหยังรู้ได้ เจียงซู่รู้สึกหิวจริง ๆ “คุณมาหาฉัน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”“การแข่งขันบุคลากรใหม่ของซินไค่ในปีนี้จะจัดขึ้นที่เขตย่า คุณสนใจไหม?”ดวงตาของเจียงซู่เปล่งประกายออกมา “เมื่อไหร่?”เว่ยชิงหางตอบกลับทันที “ลงทะเบียนได้ตลอดเดือนนี้เลย”สำหรับคนที่ทำงานในสายอาชีพนี้ ความสามารถที่แท้จริงเป็นสิ่งจำเป็น แต่ชื่อเสียงก็เป็นความสำคัญไม่แพ้กันการแข่งขันนี้เป็นโอกาสที่ดี เธอไม่สามารถละทิ้งโอกาสทองนี้ไปอย่างแน่นอนป้าเฉินมองภาพการสนทนาที่สนุกสนาน และมีการปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องการแข่งขันเป็นครั้งคราว ภาพที่เข้ากันได้อย่างกลมกลืนและเป็นมิตรเช่นนั้น ทำให้เธอรู้ส

ในสายตาของโจวซือเหย่ การระบายอารมณ์ของเธอ ราวกับการแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยวที่ไร้พลังโจวซือเหย่ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ และพูดอย่างสงบว่า “คุยกับคุณตอนนี้ไปก็เปล่าประโยชน์ รอจนกว่าคุณจะใจเย็นลงแล้วค่อยมาคุยกัน”เมื่อพูดจบ เขาก็เดินออกจากห้องนอนไปโดยไม่หันกลับมามองท่าทีอันแสนเย็นชาของโจวซือเหย่จุดชนวนให้เจียงซู่ระเบิดอารมณ์ ร่างกายหลั่งอะดรีนาลีนออกมาอีกครั้ง ความโกรธในใจของเธอกำลังพุ่งพล่านราวกับไฟที่ลุกโชน“ฉันใจเย็นแล้ว! ใจเย็นกว่าครั้งไหน ๆ ที่เคยมีมาก่อน! ฉันอยู่กับคุณต่อไปไม่ไหวแล้ว!”เจียงซู่กระชากสร้อยข้อมือออกอย่างรุนแรงจนบริเวณข้อมือของเธอขึ้นสีแดงเป็นรอย ก่อนจะขว้างใส่ทิศทางของโจวซือเหย่ด้วยความเดือดดาลสร้อยข้อมือที่ทำจากวัสดุ หลิวหลี ซึ่งมีความใสราวกับแก้ว เมื่อกระทบกับพื้นแข็ง จึงแตกกระจายในทันที เศษซากเครื่องประดับที่แหลกละเอียดกลิ้งอยู่ใต้เท้าของโจวซือเหย่ เขาก้าวชะงักเล็กน้อย แล้วเดินตรงไปยังประตูต่อไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง“โจวซือเหย่”เสียงเรียกของเจียงซู่ ได้รับเพียงความเพิกเฉยอย่างเย็นชาจากอีกฝ่ายเท่านั้นเธอคว้าข้อตกลงการหย่าวิ่งตามเขาไปอย่างรวดเร็ว แต่ด้วย

คำรับประกันของโจวซือเหย่ไม่ต่างอะไรกับการให้ทานเมื่อฟังจบ เจียงซู่เอ่ยสรุปคำพูดขอเขา “คุณกำลังบอกว่า ถ้าฉันเชื่อฟังและไม่หยุดจับผิดเรื่องของเวิงอี๋ เราก็จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขใช่ไหม? คุณจะไม่แต่งงานกับเวิงอี๋ แต่คุณก็จะดูแลเธอตลอดไป”โจวซือเหย่ตอบกลับ “คุณถือว่าเธอเป็นน้องสาวคนหนึ่งได้ไหม หรือถ้าคุณไม่ทำไม่ได้ ผมจะไม่ให้เธอปรากฏตัวต่อหน้าคุณอีก”เจียงซู่กระตุกมุมปาก เผยรอยยิ้มเย้ยหยัน “การปิดบังความจริงไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาหรอกนะ”มันจะง่ายดายอย่างที่พูดขนาดนั้นเลยหรือ?โจวซือเหย่อธิบายต่อ “เพราะการจากไปของครอบครัว ทำให้เธอเสียใจอย่างหนัก สภาพจิตใจของเธอจึงไม่ค่อยดีนัก...”ยังไม่ทันที่คำพูดสุดท้ายของโจวซือเหย่จะจบลง เจียงซู่ก็พูดตัดสินใจแทนเขา “ฉันรู้ดีว่าสภาพจิตใจของเธอไม่ดี ฉันก็เลยคืนคุณให้เธอไง”ความไม่พอใจเล็กน้อยปรากฏขึ้นภายใต้ใบหน้าที่นิ่งสงบของโจวซือเหย่ “ผมดูแลเธอ ในฐานะน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวอย่างที่คุณคิด”เจียงซู่กล่าวต่ออย่างแดกดัน “น้องสาวร่วมสายเลือดของคุณมีแค่โจวหว่านซิน คุณยังดูแลน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเองไม่ได้ จนปล่อยให้เธอเลือกทางผิ