Lahat ng Kabanata ng ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Kabanata 211 - Kabanata 220

แรงดึงดูดของคนเรานั้น เพียงแค่ยืนอยู่ด้วยกันก็สัมผัสได้แล้วว่าใครไม่ถูกชะตากับใคร ไต้ซานเหอรู้สึกได้ทันทีว่าไม่ชอบหน้าคนที่ชื่อเฉียวฉีคนนี้เลยแม้แต่น้อยคนที่สนิทสนมกับเวิงอี๋ได้ จะเป็นคนดีไปได้อย่างไร?เฉียวฉีเห็นรอยฝ่ามือบนหน้าเวิงอี๋ ก็อุทานออกมาทันที “เสี่ยวอี๋! ใครตบหน้าเธอ?”“เจียงซู่ เธอใช่ไหม!”ไต้ซานเหอออกแรงเบา ๆ “ลิงที่ไหนมาปีนป่ายกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงนี้”เฉียวฉีโกรธจัด “แกว่าใครเป็นลิง?”ไต้ซานเหอ “ใครรับก็คนนั้นแหละ”เฉียวฉีชี้นิ้วมาที่เธอ ดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์อย่างหนาเบิกกว้าง “แกพูดอีกทีสิ!”เธอเป็นคนใจดี ในเมื่อนี่คือความปรารถนาของอีกฝ่าย งั้นเธอก็จะสนองให้“เธอเป็นลิง เป็นลิงตัวใหญ่”“แกแกแก—“เฉียวฉีถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความโกรธ“ทำไมแกถึงว่าฉันอย่างนั้น!”ไต้ซานเหอ: “...”เจียงซู่: “...”พวกเธอไม่คาดคิดเลยว่าภาพเหตุการณ์จะเปลี่ยนไปรวดเร็วและประหลาดขนาดนี้ไต้ซานเหอหันข้างไปมองเจียงซู่ ทั้งสองมองตากันอย่างรู้ใจ‘เพื่อนร่วมงานแกคนนี้ สติไม่ค่อยดีหรือเปล่า?’แค่นี้ก็ร้องไห้แล้วเหรอ?เจียงซู่: ‘ดูเหมือนจะใช่’ก่อนหน้านี้เธอก็รู้สึกว่าเฉียวฉีน่าจะมีป

พวกเขาทั้งคู่ราวกับเดินมาถึงทางตัน วนเวียนอยู่กับปัญหาเดิม ๆเจียงซู่: “ฉันมีรูปถ่ายคุณกับเวิงอี๋ไปเปิดห้องที่โรงแรม ถ้าคุณไม่กลัวว่าตระกูลโจวจะได้รับผลกระทบ เราก็มาดูกันว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน”โจวซือเหย่ยังคงมีสีหน้าเฉยเมย ราวกับกำลังมองดูเธอเล่นเรื่องตลกเมื่อเจียงซู่เห็นเขาไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ก็เย้ยหยันในใจว่า เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าเธอจะไม่มีหลักฐาน?เจียงซู่หยิบโทรศัพท์ออกมาต่อหน้าเขา เปิดรูปถ่ายของเขากับเวิงอี๋ แล้วชูไว้ตรงหน้าเขาเมื่อสายตาหันไปจับจ้องที่หน้าจอโทรศัพท์ สีหน้าที่เดิมเฉยเมยของโจวซือเหย่ ในที่สุดก็เกิดความเปลี่ยนแปลง มีความตกตะลึงวาบผ่านดวงตา“นอกจากรูปถ่ายแล้ว ฉันยังมีวิดีโออีกด้วย” ดวงตาของเจียงซู่ฉายแววเจ็บปวดออกมา ซึ่งเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งที่เห็นสิ่งเหล่านี้“คุณไม่ต้องสงสัยว่าเป็นของจริงหรือไม่ เพราะทั้งหมดนี้ เวิงอี๋ น้องสาวคนดีของคุณเป็นคนส่งมาให้ฉันเอง!”เธอจะส่งรูปถ่ายมาอวดทุกครั้งที่พวกเขาพลอดรักกัน เจียงซู่ผ่านความเจ็บปวดรวดร้าวตั้งแต่แรกเริ่ม จนถึงความรู้สึกชาชิน มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่ากระบวนการนี้มันทรมานเพียงใด“ถ้าคุณไม่ย

“พี่ซือเหย่ พี่ลืมพี่สาวของฉันไปแล้วจริง ๆ เหรอคะ? พวกพี่รักกันมากขนาดนั้น...”เธอยังไม่ทันที่จะพูดจบ โจวซือเหย่ก็ขัดขึ้น “พี่สาวเธอไม่อยู่แล้ว คนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องเดินหน้าต่อไป”เสียงนั้นทำให้คำพูดที่เหลือติดอยู่ในลำคอ เวิงอี๋จึงพูดไม่ออกไปชั่วขณะทว่าไม่นานเธอก็ปรับอารมณ์ได้ ฝืนยิ้มออกมา “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปฉันจะไม่ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้อีก”เวิงอี๋กล่าวเสริมขึ้นอีกประโยค ราวกับต้องการแสดงให้เห็นถึงความมีสติและความเข้าใจของตัวเองว่า “ฉันต้องขอโทษพี่เจียงและอธิบายว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องจริงไหมคะ?”โจวซือเหย่กล่าว “ครั้งนี้เธอทำเกินไปจริง ๆ ควรไปขอโทษดี ๆ”สีหน้าของเวิงอี๋แข็งค้างในทันใด เธอแค่พูดไปตามมารยาทเท่านั้น เธอคิดว่าเขาจะปล่อยผ่านไปเหมือนเคย“ได้ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะไปขอโทษ และอธิบายให้พี่เจียงฟังอย่างชัดเจน”เวิงอี๋: “ดึกแล้ว ข้างนอกยังฝนตกอยู่เลย ฉันจะจัดห้องรับแขกให้พี่นอนนะคะ”โจวซือเหย่ลุกขึ้นยืนขึ้น และกล่วปฏิเสธทันที “ไม่ต้อง ฉันจะไม่ค้างที่นี่”เขาก้มสายตาลง มองไปยังด้านหน้าของเวิงอี๋อย่างมีนัยบางอย่างแฝงอยู่ “ต่อไป สิ่งที่เธอต้องทำคือดูแลสุขภาพตัวเ

“แล้วเธอรู้ไหมว่า ทำไมพี่ซือเหย่ถึงรู้ว่าฉันแอบทำเรื่องไม่ดีลับหลัง แต่ก็ยังไม่ยอมจากฉันไป?”ใบหน้าของเวิงอี๋เผยความร้ายกาจออกมาเจียงซู่รู้สึกอยากรู้มากจริง ๆเท่าที่เธอรู้มา โจวซือเหย่เกลียดการถูกผู้อื่นวางแผนใส่เป็นที่สุด และการกระทำของเวิงอี๋ก็เข้าข่ายอย่างชัดเจนเวิงอี๋ลูบหน้าอกตัวเอง พลางกล่าวอย่างมีนัยยะ “ก็เพราะหัวใจของฉันไงล่ะ”“เธอน่ารู้ว่าฉันเคยผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจมาก่อนใช่ไหม? แล้วเธอรู้ไหมว่าหัวใจดวงนี้เป็นของใคร?”เจียงซู่มีความคาดเดาบางอย่างอยู่ในใจอยู่แล้ว และคำพูดต่อมาของเวิงอี๋ก็ยืนยันในสิ่งที่เธอคาดเดาไว้“เป็นของพี่สาวฉันเอง”“พี่ซือเหย่ไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด คนที่เขารักคือพี่สาวของฉัน พอพี่สาวฉันจากไป เขาก็จะปกป้องสิ่งสุดท้ายที่พี่สาวฉันทิ้งไว้ในโลกใบนี้”เวิงอี๋ยังคงลูบหน้าอกตัวเองและกล่าวต่อ “ตราบใดที่หัวใจดวงนี้ยังเต้นอยู่ ระหว่างฉันกับเธอ พี่ซือเหย่ก็จะเลือกฉันตลอดไป”เจียงซู่พยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมอารมณ์ ทว่าใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดอย่างควบคุมไม่ได้เวิงอี๋พอใจกับการเปลี่ยนแปลงของเธอมาก อย่างน้อยก็ทำให้เธอต้องรู้สึกอับอายอยู่คนเดียว!ที่แท้ เธอกำลังต

เมื่อเลขาหลู่เห็นเจียงซู่ถูกบีบคอจนเขียวช้ำและแทบหายใจไม่ออกก็ยิ่งปวดหัวหนักเข้าไปอีก และเมื่อเห็นว่าเจ้านายของตนควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาก็กลัวว่าจะเกิดการฆ่าคนตายจริง ๆ“บอสครับ ปล่อยมือเถอะครับ คุณผู้หญิงหายใจไม่ออกแล้ว”เลขาหลู่ยอมเสี่ยงโดนทำร้าย ฝืนความกดดันเข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์โจวซือเหย่สะบัดร่างเธอออกไปราวกับทิ้งขยะ เจียงซู่ทรุดลงไปกองกับพื้นเหมือนว่าวที่สายป่านขาด เลขาหลู่แค่มองก็รู้สึกเจ็บแทนแล้วเจียงซู่นอนคว่ำอยู่กับพื้น และไออย่างแรง ลำคอแดงก่ำ ขณธที่เธอยกศีรษะขึ้น ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม “คุณไม่อยากรู้เหรอว่าทำไมฉันถึงรู้เรื่องที่นี่?”ขณะที่พูด เธอก็เหลือบมองไปทางเวิงอี๋ ซึ่งทำให้หัวใจของอีกฝ่ายบีบแน่นขึ้นมาทันทีเจียงซู่ถามเองตอบเอง “ต้องขอบคุณน้องสาวคนดีของคุณ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันก็คงไม่รู้ว่าคุณมีฐานลับแบบนี้ และฉันก็คงมาที่นี่ไม่ได้สำเร็จ”สิ้นคำพูด เจียงซู่ก็มองเวิงอี๋อีกครั้งด้วยสีหน้าขอบคุณ “คุณเวิงคะ ขอบคุณสำหรับความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ของคุณนะคะ”เธอเข้าใจความคิดของเวิงอี๋เป็นอย่างดีไม่มีอะไรมากไปกว่าการใช้มือเธอเพื่อกำจัดเสี้ยนหนามที่ขวางหูขวางตา เมื่อ