All Chapters of ฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก: Chapter 501 - Chapter 510

โจวซือเหย่สวนกลับด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “ฉันทนดูซูอี้ตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้”ในเมื่อรู้เต็มอกว่าเซียวซูอี้ยังมีชีวิตอยู่ เขาจะทำใจให้เย็นชาไร้ความรู้สึกได้อย่างไร? อีกอย่างเขาก็ย้ำไปแล้วไม่ใช่หรือว่าไม่ใช่จะไม่จัดการ เพียงแต่ต้องขอเลื่อนเวลาออกไปก่อน รอให้พายุสงบลงกว่านี้ ใครมีหนี้แค้นก็ไปชำระ ใครมีความแค้นก็ไปสะสางตามแต่สมควรเขาแค่ขอเวลาอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เรื่องที่ควรจะตกลงกันได้ง่าย ๆ แค่นี้ ทำไมเธอต้องดิ้นรนจนมันพังพินาศวายป่วงไปทั้งเมืองขนาดนี้ด้วย?หากไม่ติดว่าการล่วงเกินเจ้านายคือข้อห้ามร้ายแรง หลู่เหยียนก็แทบจะกลั้นใจไม่ให้เหวี่ยงหมัดใส่หัวบอสของตัวเองไม่ไหว เขาอยากจะรู้นักว่าน้ำในสมองน่ะมันเทออกมาหมดหรือยัง ทำไมพอเป็นเรื่องความรัก ผู้ชายที่เคยฉลาดเป็นกรดถึงได้ทำอะไรโง่เง่าราวกับสมองบวมน้ำได้ตลอดเวลาขนาดนี้?พูดไปก็ไร้ค่า ฟังหูซ้ายทะลุหูขวา วนเวียนอยู่กับความเชื่อผิด ๆ ของตัวเองเหมือนถูกผีบังตาไม่มีผิดหลู่เหยียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบที่สุด “สรุปก็คือ คุณเลือกที่จะเสียสละคุณเจียง บีบคั้นเหยื่ออย่างเธอจนแทบเสียสติ เพื่อบ

เห็นได้ชัดว่าเจียงซู่ต้องการลบทุกตัวตนและร่องรอย ไม่ให้หลงเหลือถึงหูโจวซือเหย่แม้เพียงนิดเดียวโจวซือเหย่เม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ตกอยู่ในภวังค์ความเงียบงันที่น่าอึดอัดเขาไม่ได้กังวลหากเธอจะปรากฏตัวออกมาต่อหน้าเพื่อโวยวายหรืออาละวาด แต่เขากังวลว่าเธอจะเร้นกายหายไปตลอดกาลต่างหาก ตราบใดที่เธอไม่อยู่ในสายตาหรือขอบเขตที่เขาสามารถควบคุมได้ เขาก็ไม่อาจมั่นใจได้เลยว่าเธอจะยังมีลมหายใจอยู่อย่างปลอดภัยรถยนต์คันหรูจอดสนิทที่หน้าอาคารผู้โดยสาร ทันทีที่เท้าเหยียบพื้น โจวซือเหย่และคณะก็เตรียมมุ่งหน้าเข้าไปภายในอาคารทว่าเจียงซู่กลับดักรออยู่ที่นี่ก่อนพวกเขานานแล้วท่ามกลางฝูงชน ดวงตาของเธอจ้องเขม็งไปที่เวิงอี๋ซึ่งกำลังก้าวลงจากรถด้วยท่าทางนวยนาด มุมปากของเจียงซู่เหยียดออกเป็นรอยยิ้มที่ชวนขนลุก แววตาฉายรังสีอำมหิตพาดผ่านราวกับเพชฌฆาตที่เจอเหยื่อเจียงซู่สตาร์ทเครื่องยนต์ เสียงท่อไอเสียคำรามลั่นก่อนที่เธอจะเหยียบคันเร่งจนมิด รถยนต์พุ่งทะยานฉีกอากาศตรงดิ่งไปยังเป้าหมายด้วยความเร็วสูงเวิงอี๋ซึ่งเดินตามหลังโจวซือเหย่มาติด ๆ ไม่ทันสังเกตเห็นพาหนะมรณะที่พุ่งเข้ามาหา กว่าจะรู้ตัวระยะห่างก็เห

จุดจบของเวิงอี๋เป็นไปตามที่เจียงซู่ปรารถนาทุกประการเธอถูกตัดขาทั้งสองข้างและกลายเป็นคนพิการ เวิงอี๋ที่รับความจริงไม่ได้จึงเอาแต่กรีดร้องโวยวายอยู่ในห้องพักผู้ป่วย ท่าทางคลุ้มคลั่งนั้นดูเหมือนคนเสียสติยิ่งกว่าเจียงซู่ที่เป็นโรคประสาทจริง ๆ เสียอีก“ใคร เป็นฝีมือใคร? ฉันจะไปฆ่ามัน!”หลังจากที่โจวซือเหย่รู้ว่าเวิงอี๋พ้นขีดอันตรายแล้ว เขาก็ไม่ได้เฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลอีก จนกระทั่งเธอฟื้นจากอาการหมดสติ เขาจึงปรากฏตัวที่โรงพยาบาลอีกครั้งณ ห้องพักผู้ป่วยทันทีที่เห็นโจวซือเหย่ เวิงอี๋ก็ออกอาการตื่นเต้นยิ่งกว่าเห็นแม่แท้ ๆ ของตัวเองเสียอีก เธอหวังจะให้เขาเป็นที่พึ่งและทวงความยุติธรรมให้เวิงอี๋ร่ำไห้โวยวาย “พี่ซือเหย่ ขาฉันหายไปแล้ว ฉันกลายเป็นคนพิการไปแล้ว...”เธอรับไม่ได้ที่ตัวเองต้องกลายมาเป็นคนพิกลพิการเช่นนี้ดวงตาของเวิงอี๋แดงก่ำ เธอขบเคี้ยวเขี้ยวฟันด้วยความโกรธแค้น “ฉันจะให้ไอ้คนขับรถนั่นมันชดใช้ด้วยขาของมัน!”โจวซือเหย่เหลือบมองไปยังความว่างเปล่าภายใต้ผ้าห่มผืนนั้น เขาไม่ได้เอ่ยรับคำในสิ่งที่เธอร้องขอ แต่กลับบอกจุดประสงค์ที่เขามาในวันนี้ “เธอรักษาตัวให้ดี ส่วนเรื่องหมอไม่ต้องก

ชดใช้เงินงั้นเหรอ?ไม่มีให้หรอก!งั้นจะเอาชีวิตเหรอ?เหอะ ถ้าแน่จริงก็มาเอาไปสิ!เจียงซู่ตั้งใจจะทำให้เวิงอี๋เห็นหน้าเธอแล้วรู้สึกขัดหูขัดตา แต่กลับทำอะไรเธอไม่ได้จนต้องอกแตกตายไปเอง!ใครทำอะไร ฟ้าดินย่อมเห็น ทว่าหากสวรรค์ไม่ลงมาจัดการนังคนนี้เสียที เธอนี่แหละจะลงมือส่งมันลงนรกด้วยตัวเอง!เจียงซู่ไม่ได้ให้เธอชดใช้ด้วยชีวิตก็ถือว่าเมตตามากแค่ไหนแล้วเวิงอี๋ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางโจวซือเหย่ หวังจะให้เขาออกหน้าแทน ถึงขั้นขุดเรื่องเซียวซูอี้ขึ้นมาข่มขู่เขา ทว่าโจวซือเหย่กลับทำราวกับไม่ได้ยิน สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่เจียงซู่เพียงคนเดียวเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา เจียงซู่ขมวดคิ้วด้วยความไม่สบอารมณ์ ความรู้สึกอึดอัดถาโถมเข้าใส่เธอทันที เวิงอี๋ที่ตกอยู่ในสภาพไร้ที่พึ่ง เพลิงโทสะจากความแค้นส่งผลให้ความดันพุ่งปรี๊ด เครื่องวัดสัญญาณชีพจรข้างเตียงส่งเสียงร้องเตือนดังระงมตำรวจเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเรียกหมอมาดูอาการ สุดท้ายเวิงอี๋ก็ถูกเข็นกลับเข้าห้องผ่าตัดไปอีกรอบหนึ่ง กู้หวยอวิ๋นเปรยขึ้น “คงไม่ใช่ว่าโกรธจนตายไปแล้วหรอกนะ?”ดูใบหน้านั่นสิ เขียวคล้ำจนม่วงไปหมด เหมือนพร้อมจะ

ยัยคนนี้นับวันยิ่งขวัญกล้าเทียมฟ้า!ไต้ซานเหอแทบไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนจะบ้าบิ่นถึงขั้นกล้าเอาชีวิตเข้าแลก ทำเรื่องคอขาดบาดตายเพียงเพื่อจะลากเวิงอี๋ลงนรกไปพร้อมกัน!เจียงซู่ลูบแขนตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “เจ็บนะ”ไต้ซานเหอกัดฟันกรอดด้วยความโมโห “ทำไมไม่เจ็บให้ตายไปเลยล่ะ?”เจียงซู่ตอบกลับหน้าตาเฉย “ตอนนี้ฉันเป็นคนเสียสติอยู่นะ ฆ่าคนยังไม่ผิดกฎหมายเลยด้วยซ้ำ”คำตอบนั้นทำเอาไต้ซานเหอรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก ความรู้สึกหลากหลายประดังกองขึ้นมาจนปวดหนึบไปทั้งหัวใจ แต่กระนั้น เธอยังพยายามปั้นสีหน้าให้ดูปกติ “เป็นบ้าแล้วยังจะมีหน้ามาทำเป็นภูมิใจอีกหรือไง?”เจียงซู่เออออตามน้ำ “ก็ไม่ถึงกับภูมิใจหรอก แค่รู้สึกว่าโรคนี้มันก็มีข้อดีเหมือนกัน อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันยืนอยู่เหนือกฎหมายได้”พูดจบเธอก็แสร้งกระเซ้าด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “วันหลังถ้าแกขัดสนเรื่องเงินก็บอกฉันนะ เดี๋ยวฉันไปปล้นร้านทองให้ แล้วเราค่อยมาแบ่งกันคนละครึ่ง เห็นไหมว่าฉันใจกว้างกับแกขนาดไหน”ไต้ซานเหอ “...”เธอได้แต่สูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางหลับตาลงนิ่งครู่หนึ่ง เธอสับสนจนแยกไม่ออกแล้วว่า ควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ให้แก่