All Chapters of I AM PREGNANT BUT HE'S NOT THE FATHER: Chapter 101 - Chapter 106

"G-Ganun ba 'yun?" I laughed awkwardly, scratching the back of my head. "Uhm... akala ko kasi bilin din ni Mama na magtabi tayo. Alam mo na... um, well, sige... ihahanda ko na ang pangtulog ko. 'Yung gatas ko, 'wag mong kalimutan, ha?"Umalis na ako sa harap nya at nagkukumahog na lumapit sa cabinet. Sa sobrang kahihiyang natamo ko, napapikit na lang akong humarap sa cabinet, sabay kagat ng matindi sa labi. Nakakahiya talaga, oh my God!"Pero maliligo pa rin ako kahit hindi tayo tabi matulog. 'Yung pantalon lang ang kaya kong suutin ulit. Ayos lang ba sa'yo na wala akong suot na t-shirt?"Halos iumpog ko na ang ulo ko sa kaharap na cabinet dahil sa tanong nya. Bakit may pagano'n? Kailangan talaga itanong pa iyon?"A-Ayos lang naman, ano ka ba!" Nanginginig kong sagot, sa cabinet pa rin ang tingin. "P-Parang bahay mo na rin naman 'to."Pasimple akong napabuga ng hangin nang mairaos ko ng mabuti ang panginginig ng aking labi. Hindi agad sya nagsalita kaya nagpanggap na lang akong may hi

Tumagal ng ilang minuto bago sya sa akin sumunod sa hapag. Hindi ko ginalaw ang hinanda nyang almusal para sa'kin hangga't hindi sya nakaupo sa tabi ko. Nakakahiya naman kung mauna ako. Sya pa naman ang nagprito. Isa pa, nakasanayan na namin sa bahay nya na magsabay sa pagkain. We started eating in silence. At sa totoo lang, medyo awkward na ang katahimikan sa pagitan namin. Kung tutuusin, kanina pa awkward. Mas lalo lang lumalala kada lipas ng segundong katahimikan. I wanted to say something, anything, to break it. Lalo na ngayon na hindi na talaga sya nagsalita pagkatapos ng eksena namin kanina. Hindi ako sanay na ganito sya katahimik. Usually, kapag nasa hapag kami, ang dami nyang bilin tungkol sa pagkain ko. "Are we good?" I asked casually, or at least I tried to sound that way. Nagkunwari pa akong kumagat sa hotdog na para sa akin, para hindi ipahalata ang pagkailang na nararamdaman ko. Saglit akong napatingin sa kanya nang iangat nya sa akin ang mata. It took him a few sec

Mas lalo lang ako napahikbi nang sa pag-angat ko ng tingin kay Mama ay nakitang tumutulo na pala ang luha nya."M-Ma..." halos pabulong ko ng tawag sa kanya. "Ikaw ang mas nakakatanda sa kanya, Renzo," dugtong pa nya. Kalmado na ang boses ngunit nabasag naman ito. Napayuko ulit ako nang hindi ko na nakayanang tingnan ang halos paiyak na nyang ekspresyon. "Sana nagpigil ka. Nagkamali ako sa'yo. Nagkamali ako na ipinagkatiwala ko sa'yo ang anak ko. May pa-scholar scholar ka pang nalalaman d'yan. Iyon pala, mamanyakin mo lang sya. Ang layo mo sa pinsan mong si Riel—""'Ma!" I stood up abruptly.She fell silent, shocked at my sudden outburst. Kahit ako ay nagulat sa sariling ginawa. Pero hindi ko hahayaan na maging masama si Renzo sa paningin nya. I was panting, tears still falling, but I had to speak."Hindi po ganyan si Renzo, Mama... Sobrang bait nya po katulad ni Kuya Riel. H-Huwag nyo naman po sya pagsalitaan ng masama."I quickly wiped my tears, trying to continue, but my throat