บททั้งหมดของ I AM PREGNANT BUT HE'S NOT THE FATHER: บทที่ 81 - บทที่ 90

"Dito lang, Renzo."Mando ko sa kanya habang sa daan ang tingin ko. Nang itinigil nya ang sasakyan, saka ko sya nilingon. Kunot ang noo nya nang lingunin ako, siguro dahil nagtataka sya kung bakit dito sa may kanto ko ipinatigil ang sasakyan, at hindi sa tapat mismo ng bahay namin. "Labas lang ako. Dito ka lang," dagdag ko. Hindi naman sya umangal kaya lumabas na ako ng sasakyan. Kahit nasa labas na ako, ramdam ko ang pagsunod ng nagtataka nyang tingin. It was as if he wasn't sure if he should let me go or follow. Pero hindi ako tumigil at nagpatuloy na sa paglalakad palapit sa bahay namin. Tumigil lang ako sa isa sa kapitbahay namin, kung saan tanaw ko ang aming munting tindahan. Mabuti na lang at walang katao-tao sa paligid. Nagmistula kasi akong magnanakaw kung makasilip sa tanaw ko na ngayong si Mama. Kilala pa naman ako dito. Nakatayo lang sa katabi ng counter si Mama, kausap si Aling Kanata, kapitbahay din namin. Napangiti ako nang makitang nakangiti rin si Mama habang nag-u

Nakatitig lang sya sa akin. At dahil nailang ako ng kaunti, sinubukan kong i-distract ang sarili sa pagkuha ng isang piraso ng balut, ngunit bago ko pa iyon maabot ay inunahan na nya ako. Kaysa naman makipag-unahan pa sa kanya, hinayaan ko na lang sya na kunin ito at balatan ang balut para sa akin. Saka nya lang sa akin inabot ito nang nangalahati ang nabalatan nya, at tapos nang lagyan ng asin at kaunting suka. Muntik pa nya ito sa akin isubo bilang pagsisilbi sa akin, ngunit pinigilan ko na. "How was it?" Mula sa nasimulan ko ng kainin na balut, nilingon ko sya upang sagutin. Kaso medyo natigilan ako nang makita kong nilalantakan na rin nya ang balut na para sa kanya. May kasama pang pagsipsip sa sabaw nito. Napakabalahura nyang kumain, sa totoo lang, pero hindi ko maitatanggi sa sarili na gwapo pa rin sya kahit na ganoon. "Kamusta pagsilip mo kay Tita?"Muntik na akong masamid nang bigla nya akong nilingon. Mabuti na lang at mukhang hindi naman nya nahuli na nakatitig ako sa

“Ah... Renzo.” Tawag ko sa kanya. Kailangan ko na talagang pahintuin 'to bago pa lumala. "Hm?"Nakailang mura na naman ako sa sarili nang lingunin nya ako'y awtomatik na lumanding ang mata ko sa sumilip na naman nyang abs. Ugh!Nag-iwas saglit ako ng tingin sa kanya at napainom ng wala sa oras sa nilapag nya kaninang baso ng tubig sa harap ko. Lumunok pa ako ng paulit ulit para ikalma ang wala na sa ayos kong mata, bago nagpatuloy sa sasabihin. “C-Can you at least wear a shirt?” I mumbled. “M-Masakit kasi sa lalamunan... I mean, sa mata.”What the heck! Anong lalamunan, Scar?!Uminom ulit ako sa baso dahil sa kahihiyan sa nasabi. Halos ipasok ko na ang aking ulo sa loob ng baso nang makita ang pagbaba ng mata nya sa kanyang katawan, lalo na nung marahan syang tumawa pagkatapos. "Nabasa ko kasi sa internet kagabi na kailangan bigyan ng magandang view ang mga babaeng buntis tuwing umaga para laging mabuti ang mood nila," he said, like he was simply sharing a weather update.Tiningn

Unang bungad sa wall nya, humigpit na ang hawak ko sa aking cellphone. Paano, e, nang akala ko'y matitigil na sa pagkakasala ang mga mata ko, bumungad sa akin ay ang uploaded nyang video kung saan sya'y nag-wo-workout, topless. Ilang beses kong pinagsabihan ang sarili na huwag pindutin ang video pero wala. Natalo ako ng traydor kong daliri. Pinindot iyon at talagang nakisama pa ang mata ko dahil pinanood pa hanggang matapos. Parang nakalimutan ko nang huminga habang tutok na tutok ang mata ko sa abs nyang pinagpapawisan na. May pagkakataon pa na parang gusto ko nang pasukin ang screen sa inis ko sa anggulo ng camera. Gusto ko kasi doon lang nakatutok sa abs nya kaso hindi lagi.Nang matapos ang isang video, nag-scroll pa ako at pinindot ulit ang isa pa nyang video. Kung tutuusin, nakadalawang video na ako. Series kasi iyon ng kanyang pag-wo-workout. Para akong nalulunod sa sariling laway nang paulit ulit kong itinitigil sa part na kita ang kanyang abs. Iyon nga lang at parang naku

"Malapit na ang enrollment,” ani Renzo. “Samahan kita mag-enroll?”Tapos na kami kumain, pinapanood ko lang syang maghugas ng pinggan sa may lababo. Nasa gilid lang nya ako, nakaupo, ilang hakbang ang layo sa kanya. Sinabi ko kanina na ako na ang maghuhugas ng pinagkainan namin pero hindi sya pumayag. Biniro pa ako na baka raw magdabog ako, katulad ng naikwento sa kanya ni Mama noon. Totoo naman talaga na ganoon ako minsan sa bahay tuwing nagkataon na ako ang pinapahugas ng pinggan kaso iba dito, e. Alam kong hindi ko ugaling makonsensya at mahiya pero iyon ang nararamdaman ko ngayon dito. Masyado na akong buhay prinsesa dito. Nakakahiya na masyado. Kaso iyon nga, hindi rin naman nya ako pinayagan kaya hinayaan ko na. "Pag-iisipan ko pa kung mag-aaral pa ako. Malapit na lumubo tyan ko. Nakakahiya."He paused at the sink, glancing at me with that unreadable look of his.“Do you want us to get married before the enrollment?”Saktong pag-inom ko, sa nakalapag ng baso ng tubig ko, nang