All Chapters of The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart: Chapter 181 - Chapter 190

"Tomorrow isn't about saving the airline or the legacy, Stefanie. Tomorrow is about burning the bridge that leads back to our past. If you're going to watch the empire fall, make sure you're holding the torch with me... are you ready to witness the end of the Zubiri name?"Ang tanong na iyon ni Adrian ang nananatiling nakatatak sa utak ko habang nakatitig ako sa malawak na view ng skyline mula sa penthouse suite. Ang boses niya ay hindi na ang mapagmataas na boses ng lalaking nakilala ko noong una. Wala na ang arrogancya... wala na ang lamig. Ang natira ay ang boses ng isang mandirigma na pagod na sa pakikipaglaban sa mga multo ng sarili niyang pamilya. Hinawakan ko ang malamig na salamin ng bintana. Ang repleksyon ko ay hindi na ang hamak na nurse na pumasok sa mansyon ng mga Zubiri na puno ng takot. Ngayon... nakikita ko ang isang babaeng may apoy sa mga mata. Isang babaeng handang pumatay o mamatay para sa hustisya ng kanyang ama."Handa na ako, Adrian. Dahil sa dulo ng lahat ng ap

“Bakit mo pa ako tinatawag dito kung wala namang importante?”Tanong ko habang papasok sa private lounge ng penthouse office nina Adrian. Matagal na kaming hindi nagkakasama nang ganito, buwan na ang lumipas simula nang maging sobrang lamig ang lahat sa pagitan namin. Cold distance, walang usapan maliban sa kailangan lang para sa kompanya. Ngayon bigla siyang nagpadala ng message na kailangan daw naming mag-usap privately tungkol sa upcoming deal. Pero pagpasok ko pa lang, ramdam ko na agad ang hangin na parang may kuryente.Nakatayo si Adrian sa harap ng malaking glass window, nakatitig sa city lights ng Makati. Suot niya yung dark gray button down na medyo nakabukas ang unang dalawang butones, sleeves rolled up, exposing yung veins sa forearms niya. Mukha siyang pagod pero parang lalong nagiging dangerous ang appeal niya. Noong una, inisip ko na lang siyang arrogant jerk na ginamit lang ako para sa will ni Doña Beatriz. Ngayon... iba na ang tingin ko, pero ayaw kong aminin.He turne

"Ipasok mo ang lahat ng data mula sa European tech firm partnership at siguraduhin mong hindi ito makikita sa main server ng Zubiri Airlines... gusto ko sa private cloud lang natin ito accessible dahil hindi tayo pwedeng magtiwala kahit sa sarili nating IT department habang nandito pa si Julian."Ibinaba ko ang folder sa mahogany desk ni Adrian habang ang mga mata ko ay pagod na pagod na sa pagbabasa ng mga legal documents. Maghahatinggabi na pero nandito pa rin kami sa loob ng opisina niya... ang tanging liwanag ay mula sa desk lamp at sa naglalakihang monitors na puno ng graphs at spreadsheets. Ang aircon ay humuhuni na parang pagod na rin sa haba ng oras ng trabaho namin. Napahilot ako sa sentido ko... ramdam ang pressure ng paparating na board meeting kung saan kailangang ma-finalize ang lahat."Relax, Stefanie. Na-upload na ni Marcus ang lahat sa secure server. Walang makakapasok doon nang walang biometric scan nating dalawa. You're doing too much... kailangan mo ring magpahinga

"Tumigil ka na... please... hindi ko na alam kung saan kukunin ang lakas para labanan ka pa, Adrian. Pagod na pagod na ako sa kakahabol sa hustisya habang kailangan ko ring protektahan ang sarili ko mula sa nararamdaman ko para sa iyo."Humihikbi ako habang nakasandal ang likod ko sa malamig na pader ng opisina niya. Ang dilim ay tila ba nagbibigay ng lisensya sa amin na ilabas ang lahat ng dumi at sakit na matagal na naming itinago. Ang bawat salita niya kanina... ang pag-iyak niya sa balikat ko... lahat iyon ay tumatagos sa mga harang na itinayo ko. Akala ko ay sapat na ang pagiging matigas... akala ko ay wala na akong pakialam sa kanya. Pero sa gitna ng kadilimang ito... ramdam na ramdam ko ang bawat pintig ng puso niya na sumasabay sa akin."Huwag kang lumaban... huwag mo nang labanan ang nararamdaman nating dalawa, Stefanie. Hayaan mo naman na ako ang sumalo sa iyo sa pagkakataong ito. Hayaan mo naman na ako ang masaktan para sa ating dalawa," bulong niya.Ang boses niya ay nagin

"Siguraduhin mong walang makakalabas na balita tungkol sa ginawa nating pag-pull out ng shares sa Southern Alliance hangga't hindi ko naibibigay ang go-signal... gusto kong mabulag sila sa sarili nilang kumpiyansa bago natin bitawan ang huling bomba sa media."Ibinaba ko ang telepono at muling tumitig sa malawak na tanawin ng Makati skyline mula sa bintana ng aking bagong opisina. Ang sikat ng hapon ay tumatama sa mga mamahaling muwebles na pinili ko para sumimbolo sa aking kapangyarihan. Wala na ang Stefanie na sunod-sunuran... wala na ang nurse na nakatali sa utang na loob. Sa bawat desisyon na ginagawa ko... ramdam ko ang bigat ng korona na iniwan ni Doña Beatriz. Isang korona na kailangan kong protektahan kahit na ang kapalit ay ang huling piraso ng aking puso.Narinig ko ang mahinang pagbukas ng pinto. Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino ang pumasok. Ang bango niya pa lang... ang amoy ng mamahaling leather at woodsy cologne na humahalo sa hangin... ay sapat na