All Chapters of The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart: Chapter 201 - Chapter 210

"Safe na tayo... Stef... please... buksan mo ang mga mata mo at tumingin ka sa akin dahil nandito na tayo sa safehouse at wala nang makakasakit sa inyo."Narinig ko ang pamilyar na baritono ng boses ni Adrian na humahaplos sa pandinig ko kasabay ng marahang pagyugyog sa balikat ko. Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata at ang unang tumambad sa akin ay ang mukha niyang punong-puno ng alalahanin. Pawisan siya at may bahid ng dugo ang kanyang puting polo shirt... bakas ng naging engkwentro sa labas ng klinika kanina. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng buong katawan ko habang inaalalayan niya akong bumaba sa sasakyan. Ang 'Maybe This Time' ay isang bulong sa isip ko na pilit kong nilalabanan... dahil ang takot na muling mawalan ay mas matindi kaysa sa pag-asang muling magkaroon."Adrian... ang bata... kailangan nating masiguro kung okay lang siya pagkatapos ng lahat ng stress na ito," bulong ko habang hawak-hawak ko ang aking tiyan. Ang kaba sa dibdib ko ay hindi pa rin kumakalma.

"Ipakita mo sa akin ang bawat anggulo ng bawat CCTV camera na malapit sa pinangyarihan dahil kung hindi... sisiguraduhin kong wala nang matitirang kumpanya na pagmamay-ari niyo bago matapos ang gabing ito."Ang boses ko ay hindi na galing sa isang tao... ito ay galing sa isang halimaw na nagising mula sa kailaliman ng impiyerno. Nakatayo ako sa gitna ng aking surveillance room... ang mga kamao ko ay nakakuyom nang mahigpit hanggang sa pumuti ang aking mga buko. Ang bawat monitor sa harap ko ay nagpapakita ng kaguluhan sa labas ng klinika... ang usok... ang mga nagtatakbuhang tao... at ang sandali kung kailan kinuha ang buhay ko. Ang 'Break Him' ay hindi lang pamagat ng kabanatang ito... ito ang misyon ng mga kaaway ko. Gusto nilang durugin ang katinuan ko. Gusto nilang makita akong lumuluhod at nagmamakaawa. At sa puntong ito... malapit na silang magtagumpay."Sir... nakuha na po namin ang plate number ng van na ginamit nina Bianca at Gabriel... papunta po sila sa direksyon ng lumang

"Gawin mo na ang lahat ng gusto mong gawin... saktan mo na ako hangga't gusto mo... pero hinding-hindi ko pipirmahan ang kamatayan ng dangal ng pamilya Zubiri."Mariin ang bawat salitang binitawan ko habang nakatingala ako kay Bianca. Ang boses ko... kahit nanginginig dahil sa hapdi ng mga sugat sa aking katawan... ay hindi nagpapakita ng pagsuko. Ang 'Her Strength' na pinanghahawakan ko ngayon ay hindi nanggagaling sa pisikal na lakas... kundi sa dugong nananalaytay sa sinapupunan ko. Ramdam ko ang malapot na likido sa aking binti... ang bawat kurot ng sakit sa aking puson ay tila ba isang babala... pero mas nangingibabaw ang poot ko sa babaeng nasa harap ko."Matapang ka pa rin? Stefanie... tignan mo ang sarili mo. Nakatali ka... duguan... at iniwan ng asawa mong abala sa pagliligtas ng kanyang pera. Akala mo ba ay darating si Adrian? Sa oras na ito... baka pumipirma na iyon ng waiver para sa mga shares niya dahil mas mahalaga sa kanya ang posisyon kaysa sa iyo," panunuya ni Bianca

"Ibigay niyo sa akin ang lahat ng dokumentong kailangan para sa pormal na turnover ng bawat shares... bawat ari-arian... at bawat karapatan ko sa pangalang Zubiri dahil wala akong ititira sa sarili ko makuha ko lang ang asawa ko nang buhay."Ang boses ko ay bumasag sa loob ng madilim at abandonadong opisina ng pantalan. Nakatayo ako sa harap ni Gabriel at Bianca... ang dalawang taong nagpabagsak sa akin hindi sa pamamagitan ng talino kundi sa pamamagitan ng karahasan. Ang pamagat ng gabi na ito ay 'The Exchange'... ang palitan na hinding-hindi ko naisip na gagawin ko. Noong una... ang ambisyon ko ay maging pinakamataas... ang maging hari ng himpapawid. Pero ngayon... habang nakikita ko si Stefanie na nakatali sa isang silya sa gitna ng mga container... napagtanto ko na ang langit ay walang kwenta kung wala ang babaeng nagturo sa akin kung paano lumipad nang hindi gumagamit ng mga pakpak ng eroplano."Adrian... honey... sigurado ka na ba? Once you sign these papers... you are nothing.

"Gising na siya... Doc, gising na ang asawa ko!"Naririnig ko ang boses ni Adrian na parang nanggagaling sa ilalim ng tubig... malabo pero punong-puno ng desperasyon at saya. Iminulat ko ang aking mga mata at sinalubong ako ng nakakasilaw na liwanag ng puting kisame ng ospital. Masakit ang aking katawan... parang bawat himaymay ng aking kalamnan ay binayo ng bagyo... pero ang mas matinding kaba ay nasa aking puson. Ang huling naaalala ko ay ang madilim na warehouse... ang malupit na mukha ni Bianca... at ang pagsabog ng sakit habang bini-biyahe ako patungo rito. Ang 'Fall of the Enemy' ay hindi lamang tungkol sa pagkatalo nina Bianca at Gabriel... kundi ang pagbagsak ng lahat ng pader na naghihiwalay sa amin ni Adrian."Stef... hey, baby... look at me. I'm right here. Nandito na ako. Safe ka na. Safe na kayo," bulong ni Adrian habang hinahawakan ang kamay ko nang napakahigpit... tila ba takot siyang maglaho ako kapag bumitaw siya."Ang... ang baby, Adrian? Kamusta ang anak natin?" pil