All Chapters of The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart: Chapter 211 - Chapter 220

228 Chapters

Chapter 212 Aftermath Ashes (Adrian POV)

"Ilabas mo ang bawat papel na may kinalaman sa annulment na iyan... sunugin mo sa harap ko... dahil kung hindi... sisiguraduhin kong ang abo ng mga dokumentong iyan ang huling bagay na hahawakan mo bago ka mabulok sa impyernong kinalalagyan mo ngayon."Ang boses ko ay gumaralgal... hindi dahil sa takot kundi dahil sa nag-aalab na poot na nararamdaman ko para kay Bianca. Nakatayo ako sa loob ng interrogation room habang ang bawat salita niya ay parang asidong tumatalsik sa pagitan namin ni Stefanie. Ang Aftermath Ashes... ito na ang yugtong kailangan kong harapin ang bawat dumi ng nakaraan ko para lang hindi tuluyang gumuho ang hinaharap na sinisikap kong itayo kasama ang asawa ko. Tumingin ako kay Stefanie... nakita ko ang panginginig ng kanyang mga balikat habang nakaupo siya sa kanyang wheelchair. Ang bawat lason na lumalabas sa bibig ni Bianca ay tila ba unti-unting pumapatay sa tiwalang kakabuo pa lang namin."Adrian... bakit hindi mo masagot ang asawa mo? Bakit kailangan mo pang

Chapter 213 You Were Worth It (Stefanie POV)

"Ibigay mo sa akin ang susing iyan... Stefanie... kailangang malaman natin kung ano ang itinatago ng kabilang panig bago pa tayo muling masorpresa ng mga aninong hindi natin nakikita."Ang boses ni Adrian ay seryoso habang dahan-dahan niyang kinukuha ang maliit na itim na kahon mula sa aking nanginginig na mga kamay. Ang pamagat ng sandaling ito ay 'You Were Worth It'... dahil sa gitna ng lahat ng gulo... sa gitna ng mga lihim na tila walang katapusan... naramdaman ko ang higpit ng hawak niya na tila ba sinasabing handa siyang harapin ang kahit anong bagong panganib para sa akin. Nakatingin ako sa susing iyon... ang susi na tila ba nag-uugnay sa aking nakaraan bilang isang hamak na nurse at sa aking kasalukuyan bilang isang tagapagmana ng imperyo. Ang bawat kanto ng ospital na ito ay saksi sa aming pagkakaayos... pero ang susing ito ay tila ba isang babala na ang kapayapaan ay isang mahal na luho na kailangan naming ipaglaban."Adrian... ang logo na ito... nakita ko na ito dati. Hindi

Chapter 214 Learning to Breathe Again (Stefanie POV)

"Kahit gaano pa kalalim ang hukay na kailangang galugarin... sasamahan kita... dahil hindi ko hahayaang mag-isa kang lulubog sa mga sikretong pwedeng sumira sa atin."Ito ang mga salitang binitawan ko habang nakakapit ako sa laylayan ng suot niyang puting polo. Ang Learning to Breathe Again ay hindi lang tungkol sa paggaling ng mga sugat ko sa katawan... kundi ang dahan-dahang pagbabalik ng tiwala sa lalakeng muntik ko nang isuko. Sa loob ng ancestral house ni Doña Beatriz... ang hangin ay tila mas mabigat kaysa sa ospital. Bawat sulok ng mansyong ito ay may dalang alaala ng mga laro... ng mga pananakit... at ng mga pagpapanggap. Pero ngayon... habang nakaupo kami sa gilid ng malawak na kama... pakiramdam ko ay dahan-dahang bumabalik ang hangin sa aking mga baga. Ang 'Learning to Breathe Again' ay ang proseso ng pagtanggap na ang aming buhay ay hinding-hindi na magiging normal... pero hangga't magkahawak-kamay kami... sapat na iyon."Stef... kailangan mong magpahinga muna. Masyado nan

chapter 215 No More Lies (Adrian POV)

"Ilabas niyo ang lahat ng records ng flight maintenance mula noong taon na namatay si Papa... pati ang personal logs ni Lola Beatriz sa ancestral house... huwag kayong magtitira kahit isang pirasong papel dahil kung may naitago pa kayong hindi ko alam... sisiguraduhin kong kayo ang susunod na mabubulok sa kulungan kasama nina Gabriel."Ang boses ko ay umaalingawngaw sa loob ng ops center ng Zubiri International Airlines. Ang No More Lies ay hindi lang isang utos... ito ay isang desperadong panawagan para sa sarili kong kaligtasan. Habang tinitignan ko ang mga tauhan ko na nagkukumahog sa pagsunod... naramdaman ko ang panginginig ng sarili kong mga kamay. Kagabi lang... nakuha si Stefanie sa mismong harap ko. Ang kabanatang 'No More Lies' ay nagsimula sa pinakamasakit na paraan... ang pagkawala ng asawa ko dahil sa mga multo ng nakaraan na pilit kong kinalimutan. Galit ako. Nagngangalit ang bawat himaymay ng laman ko dahil sa bawat segundo na lumilipas... mas lalong lumalayo ang distan

Chapter 216 Stay (Stefanie POV)

"Ibigay mo sa akin ang diary na iyan, Stefanie... huwag mo nang ituloy ang pagbabasa kung ang bawat salitang nakasulat diyan ay lason na unti-unting papatay sa natitirang tiwala mo sa pamilyang ito."Ang boses ni Adrian ay gumaralgal habang pilit niyang inaabot ang lumang kwaderno mula sa aking nanginginig na mga kamay. Pero huli na. Ang kabanatang pinamagatang Stay ay hindi lamang tungkol sa pananatili ko sa tabi niya kundi ang pananatili ko sa gitna ng isang madugong katotohanan. Nakatingin ako sa kanya... sa lalakeng pinili kong mahalin sa kabila ng lahat... habang ang mga luha ko ay pumapatak sa mga pahinang nagbubunyag ng kasalanan ng kanyang sariling dugo. Ang Stay ay naging isang mabigat na sumpa. Paano ako mananatili kung ang bawat hininga ko sa mansyong ito ay ninanakaw ng mga sikretong pilit nilang ibinaon?"Buhay siya, Adrian... ang taong pumatay sa nanay ko... ang taong pumaslang sa sarili mong ama para lamang sa posisyon sa Zubiri International... buhay siya at nandidito

Chapter 216 Labor (Stefanie POV)

"Huwag kang bibitiw... Stefanie... please... hindi ko kakayanin kung mawawala ka ulit sa akin sa gitna ng lahat ng ito... huminga ka... sumabay ka sa akin..."Ang boses ni Adrian ay nanginginig habang mahigpit niyang hinahawakan ang aking kamay sa loob ng humaharurot na SUV. Ang kabanatang pinamagatang Labor ay hindi lang tungkol sa pisikal na sakit ng panganganak... kundi ang matinding paghilab ng tadhana na tila gustong bawiin ang kaligayahang kabubuo pa lang namin. Nakatingin ako sa labas ng bintana habang ang ulan ay malakas na humahampas sa salamin... tila ba nakikiramay sa bagsik ng nararamdaman ko. Ang Labor ay naging isang madugong labanan sa pagitan ng buhay at kamatayan. Habang nararamdaman ko ang bawat sipa at bawat contraction na tila ba hihila sa kaluluwa ko palabas... ang tanging anchor ko ay ang mga mata ni Adrian na puno ng takot at determinasyon."Adrian... ang sakit... hindi ko na kaya... ang baby... kailangan nating makarating sa ospital..." bulong ko habang ang aki

Chapter 218 Our Miracle (Adrian POV)

"Ilabas niyo ang babaeng iyan at siguraduhin niyo na hindi siya makakaapak sa floor na ito kung ayaw niyo na ipasara ko ang ospital na ito sa loob ng limang minuto."Ang boses ko ay hindi lang basta utos... ito ay isang babala na may kasamang bagsik ng isang lalakeng handang pumatay para sa katahimikan ng kanyang asawa at bagong silang na anak. Ang Our Miracle ay hindi dapat mabahiran ng kahit anong dumi mula sa nakaraan. Nakatayo ako sa harap ng glass window ng maternity ward habang nakatingin kay Mateo... ang aming himala. Pero ang balita ng nurse tungkol sa isang babaeng nagpapanggap na asawa ko ay tila ba isang lason na pilit sumisira sa perpektong sandaling ito. Ang 'Our Miracle' ay isang titulong pinaglaban namin sa gitna ng mga bala at pagsabog... at hinding-hindi ko hahayaan na isang baliw na babae lang ang kukuha nito sa amin."Sir... ang babae po ay ayaw talagang umalis... sinasabi niya na may dokumento siya na nagpapatunay na kasal kayo sa ibang bansa... at ang batang dala

Chapter 219 Rebuilding the Throne (Adrian POV)

"Bitawan mo ang anak ko o sisiguraduhin kong bago ka pa makahinga ng susunod... ay nakabaon na ang bawat buto mo sa ilalim ng ospital na ito."Ang boses ko ay hindi na nanggagaling sa lalamunan... kundi sa kaibuturan ng isang amang handang pumatay. Nakatayo ako sa gitna ng private suite... ang mga kamao ko ay nanginginig hindi sa takot kundi sa nag-aalab na poot. Sa harap ko... ang lalakeng akala ko ay tapos na... si Gabriel. Ang Rebuilding the Throne ay hindi nagsisimula sa korona... nagsisimula ito sa pagprotekta sa pundasyon ng buhay ko. Ang 'Rebuilding the Throne' ay isang kabanata kung saan ang bawat laryo ay selyado ng dugo at panunumpa. Nakatitig ako sa syringe na hawak niya... ang lason na balak niyang iturok sa himala namin ni Stefanie. Hindi ito basta corporate war... ito ay personal na pag-atake sa kaluluwa ko."Akala mo ba ay ganoon lang kadaling maging hari, Adrian? Nakalimutan mo yata na sa bawat trono... may nakatagong patalim sa likuran," panunuya ni Gabriel habang dah

Chapter 220 The New Zubiri Era (Stefanie POV)

"Itapon mo ang sapatos na iyan, Adrian... huwag mong hayaang ang takot ang maghari sa loob ng sasakyang ito dahil alam nating dalawa na buhay ang anak natin at ligtas siya sa loob ng mansyon."Ang boses ko ay matatag pero ang totoo ay nanginginig ang buong pagkatao ko habang nakatingin sa maliit na sapatos ni Mateo na may bahid ng dugo. Ang kabanatang pinamagatang The New Zubiri Era ay hindi dapat magsimula sa ganitong uri ng pananakot... pero tila ba ang tadhana ay may ibang plano para sa amin. Ang 'The New Zubiri Era' ay isang yugto kung saan kailangang mas matigas kami kaysa sa bakal at mas matalas kaysa sa kahit anong patalim. Habang ang sasakyan ay mabilis na humaharurot pauwi... ang bawat segundo ay tila isang oras na pagpaparusa. Alam kong sinusubok lang kami ni Bianca... alam kong gusto niyang makita kaming magmakaawa... pero hindi niya kilala ang bagong Stefanie Rivera-Zubiri."Stef... paano kung nagkamali si Carlos? Paano kung nakapasok sila sa nursery nang hindi namamalayan

Chapter 221 Power Couple (Adrian POV)

"Ipakita mo sa akin ang bawat lamat ng gusaling ito... dahil kung kailangang gibain ko ang buong hotel na ito gamit ang sarili kong mga kamay para lang mahanap ang lalakeng bumaril sa asawa ko... gagawin ko nang walang pag-aalinlangan."Ang boses ko ay hindi na tunog tao... ito ay ungol ng isang sugatang hayop na nawalan ng kontrol sa sarili. Nakatayo ako sa gitna ng nagkakagulong lobby ng hotel habang ang aking mga kamay ay punong-puno ng dugo ni Stefanie. Ang Power Couple na ipinagmalaki namin kanina lang sa harap ng media ay tila ba naging isang trahedya sa loob ng isang iglap. Ang kabanatang pinamagatang Power Couple ay hindi tungkol sa kinang ng mga camera o sa taas ng stock market... ito ay tungkol sa lakas ng pundasyon namin sa ilalim ng pinakamatinding pagsubok. Ang bawat patak ng dugo sa puting polo ko ay sumisigaw ng paghihiganti."Sir... ang ambulance ay nandiyan na... kailangan na nating itakbo si Ma'am Stefanie sa emergency room... huwag po kayong magpadalos-dalos... si J

...

18 19 20 21 22 23

SCAN CODE TO READ ON APP