เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p) のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

กางเกงขาสั้นถูกถอดออกพร้อมกับชั้นในสีขาว เผยให้เห็นกลีบงามแดงที่ขมิบรัว ก่อนที่มือหนาจะคว้ายกร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของเขา ใบหน้าเล็กหลบหนีเพราะความเขินอาย มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางออกและเปิดมันเพียงให้เห็นเนื้ออกแน่น บราเซียถูกดึงล้นลงมาไว้ใต้ราวนม นิ้วร้ายเขี่ยเล่นกับยอดประทุมสีหวาน ใบหน้าหล่อซุกลงที่ซอกคอขาว กลิ่นหอมอ่อนๆของแป้งเด็กผสมกับโลชั่นอ่อนๆ ลิ้นสากไล่เลีย ริมฝีปากหนาก็ดูดขบเม้มจนเนื้อขาวเกิดรอยแดงเป็นจ้ำ มือหนาเค้นบีบสะโพกกลม ริมฝีปากหยักครอบงำยอดประทุมทั้งสองไม่หยุดหย่อน ลิ้นหนาไล่เลียตวัดชกชิมความหวานจากเต้าอวบก่อนจะปล่อยปากออก ใบหน้าหล่อผละขึ้นมาฉกชิมรสจูบที่กลีบปากเล็กอีกครั้ง มือหนาประคองลูบใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน อื้มส์~ จุ๊บ!มือหนาชัดรูดลำใหญ่สองสามครั้งก่อนจะไปจ่อหัวหยักที่รูแคบ แท่งเอ็นที่ผงาดค่อยๆหายเข้าไปช้าๆในร่องเล็กแคบที่ขมิบตอดไม่หยุด"อื้อ~ จะ...จุกค่ะ อ๊ะ!" เสียงหวานครางออกมาก่อนจะซุกใบหนาเล็กลงที่ไหล่กว้าง จมูกคมกดลงมายังแก้มนวลเบาๆ"ขยับหน่อยค่ะ ถ้าพี่ทำหนูจุกนะ" เสียงแหบพร่าของร่างสูงเอ่ยกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงแผ่ว ไม่มีเสียงตอบกลับมามีเพียงศ

"ทำอะไรของกูอยู่ว่ะ กูต้องไม่รู้สึกแบบนี้ดิ แม่งเอ้ย!" ประโยคคำพูดกับความรู้สึกที่ตีกันจนวุ่นวายอยู่ภายในใจมันทำให้เขาเครียดร่างเล็กค่อยๆเดินแหวกกลุ่มคนเข้าไปด้านในห้องส่วนตัวที่จัดไว้สำหรับคนในครอบครัว มือเล็กเปิดประตูเข้าไปในห้องก็พบกับสายตาทั้งสี่คู่ที่จ้องมองมาที่เธอ"ทำไมมาช้าจังเลยคะ?"เสียงหวานของมินตราผู้เป็นแม่เอ่ยถามก่อนจะเดินไปจับมือลูกสาวเดินเข้ามา"เอ่อ...คือ...หนูไปเข้าห้องน้ำมาน่ะค่ะ"จบประโยครอยยิ้มก็เผยขึ้นบนใบหน้าหวาน"พ่อเป็นห่วงแทบแย่ หนูน่าจะโทรมาหาเฮียเขานะ จะได้ให้เฮียเขาไปรับ"เสียงเข้มคิมของชายวัยกลางคนเอ่ยบอกลูกสาวถึงจะไม่ใช่ลูกแท้ๆแต่เขาก็รักเหมือนลูกของตัวเอง"หนูขอโทษค่ะพ่อคิม วันหลังจะโทรบอกก่อนนะคะ" จบประโยคร่างเล็กก็ตรงเข้าไปกอดออดอ้อนร่างสูงของคิมทันทีมือหนากอดตอบให้กับความขี้อ้อนของเด็กสาว เขารักและเป็นห่วงเธอไม่น้อยไปกว่าใคร ความสดใสของเธอคือทุกสิ่งของทุกคนในครอบครัว เด็กน้อยที่เป็นมิตรกับทุกสิ่ง ดื้อนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้น่าตี"ร้อนหรอลูก เหงื่อออกเยอะเชียว"คิมเอ่ยถามเมื่อมือของเขาสัมผัสโดนเหงื่อที่ชุ่มปลายผมร่างเล็กผละตัวออกก่อนจะตอบกลับเหมือนไม่มีอะไ

"จะรีบไปไหนขนาดนั้นคะ แล้วทำไมวันนี้แต่งตัวแปลกๆ มันโป๊ไปมั้ยลูก!"รามเอ่ยถามก่อนจะสังเกตชุดที่ลูกสาวใส่ เขาว่ามันแปลก แปลกมากไปด้วย"คือวันนี้หนูมีนัดกับยูริค่ะป๊าราม แต่ไม่ต้องห่วงนะคะหนูจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุดค่ะ!" เธอตอบกลับก่อนจะให้คำมั่นกับเขา รามเห็นคนตัวเล็กที่เริ่มโตเขาก็เริ่มเข้าใจ เขาเข้าไปกอดหอมร่างเล็กด้วยรักและเอ็นดู"โอเคค่ะ แต่หนูต้องห้ามกลับดึกมากรู้มั้ยคะ ถ้าเมาจริงๆหรือไม่ไหวให้โทรหาใครก็ได้ไปรับกลับบ้าน จำไว้นะลูกอย่าเชื่อใจใคร อย่าไปที่อับและเปลี่ยว คนสมัยนี้มันไว้ใจไม่ค่อยได้ หนูเพิ่งเริ่มเปิดโลกกว้าง ไปได้แล้วค่ะป่านนี้เพื่อนรอแล้ว" จบประโยคที่เขาสอนร่างหนาก็ผละกอดออกจากลูกสาวร่างบางในชุดเดรสสีฟ้าที่พึ่งลงจากรถของเพื่อนสาวคนสนิท เธอกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณมันคือที่ที่เธอไม่เคยมา นี้เป็นครั้งแรกของเธอ ทุกคำบอกและสอนเธอจำมันได้ดี ร่างเล็กในชุดเดรสขาวเปิดโชว์เนื้อหนังกับลุคและสไตล์การแต่งตัวของเธอมันโดดเด่นซะเหลือเกิน ใบหน้าสวยน่ารักจิ้มลิ้ม แต่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่ที่เต็มเปี่ยม"วันนี้แกโคตรแซ่บเลยเดล ต่างจากลุคปกติมากเลยไปกัน!" เสียงหวานของยูริเอ่ยก่อนจะคล้องแขนเล

"ทำไมพี่ถึงใจร้ายกับเดลนัก พี่รักเดลบ้างมั้ย พี่เกลียดอะไรเดลนักหนา ฮื้อ~"เธอร่ายประโยคที่ทำให้เขารู้สึกผิดและโกรธตัวเองเป็นอย่างมากเขากอดปลอบเธอจนร่างเล็กเงียบทั้งคู่ก็ผละตัวออกจากกัน สายตาทั้งสองสบประสานกันเขาอยากจะพูดอะไรออกมาสักอย่างแต่มันกลับพูดไม่ออก ใบหน้าหล่อค่อยๆโน้มเข้าไปใกล้ใบหน้าหวาน ทุกคนตรงนั้นคือธาตุอากาศ แต่ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะแตะลงไปที่กลีบปากเล็ก ร่างหนาได้ถูกกระชากก่อนจะถูกหมัดหนักๆอัดใส่เต็มแรงตูบ! ผั๊วะ! อัก!"เฮียรันคะ พอก่อนค่ะ หยุดก่อน เฮียคะ!" ร่างสูงของรันเวย์หยุดนิ่งก่อนจะควบคุมสติตัวเอง"มึงคิดจะทำอะไรเห็นคนเมาแล้วจะทำเหี้ยๆหรอว่ะ ไอสัส!" เสียงด่าที่จะทำให้คนตัวเล็กตกใจเธอรีบจับมือพี่ชายและลูบเบาๆ เธอไม่เคยเห็นเขาในมุมนี้เลยสักครั้ง เขาน่ากลัวมากๆ"เฮียคะ เขาไม่ได้จะทำอะไรน้อง เรารู้จักกันค่ะ เขาเห็นน้องจะล้มเลยมาช่วย เฮียใจเย็นไปนะคะ" เธอเอ่ยบอกเพื่อให้เขาใจเย็น"เฮียไม่ได้โง่นะ น้องสาวกูอย่าแตะ มึงจำคำพูดกูไว้นะ!" จบประโยคแขนแกร่งของพี่ชายก็โอบน้องสาวเดินออกไปทันทีโดยมียูริเดินตามหลังไปติดๆ"เหอะ! อย่าแตะงั้นหรอ? น่าสนุกดี สัสเจ็บ!" เสียงเข้มเอ่ยอย่างค

"ใจเย็นๆแกไม่ได้นอนท่าน่าเกลียดเลย นี้แกกลัวขนาดนั้นเลยหรอ?" เธออธิบายก่อนจะถามกลับไป"ก็เออดิ แกก็รู้ว่าฉันชอบเฮียมาตั้งนานแล้ว ไปแล้วล้างหน้าไปหาแม่สามีกับพ่อสามีในอนาคตดีกว่า" ร่างบางของยูริก้าวลงจากเตียงด้วยใบหน้าที่ยิ้มแป้นทำเอาคนที่นั่งอยู่บนเตียงได้แต่ทำหน้างงกับเพื่อนสาวของตัวเองหลังจากมาถึงมหาลัยร่างบางก็รีบก้าวเข้าไปยังคลาสเรียนของตัวเองทันที การเรียนของเธอดำเนินไปอย่างปกติซึ่งมันแน่นอนเพราะถึงจะมีเรื่องมากวนใจแต่เรื่องเรียนก็ไม่เป็นปัญหา เธอตั้งใจไว้ว่าจบตรีเมื่อไหร่เธอจะย้ายไปอเมริกาทันทีเพื่อจบเรื่องทุกอย่าง หลังเลิกคลาสช่วงเย็นเดลต้องการคุยกับพวกเขาในให้เข้าใจและอยากรู้เรื่องทั้งหมดจากปากของพวกเขาก่อนที่จะไปคุยกับพี่ชายของตัวเอง มือเล็กกดส่งข้อความไปหาทั้งสองคนเพื่อนัดคุยกัน ก่อนที่เธอจะตรงไปยังคอนโดของไนท์ทันที เมื่อมาถึงมือเล็กก็ยื่นไปกดออดหน้าทันทีไม่นานนักประตูก็เปิดออกคนหน้าประตูคือไนท์ ตาคมหลี่มองเธออย่างไม่เข้าใจ"เข้ามาสิจะยื่นรอให้ปูพรมแดงก่อนหรอ?" เขาเอ่ยขึ้นทำให้ร่างเล็กรีบแทรกตัวเขาไปในห้องทันที เขามองตามแผ่นหลังเล็กที่เดินเข้าไปก่อนจะปิดประตูและเดินตามเธอเข