Semua Bab เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p): Bab 81 - Bab 90

เมื่อฉันขายตัวให้คุณหมอทั้งสาม (5p) [ตอนพิเศษ] แกร๊ก!แกร๊ก!เสียงกดแป้นคีย์บอร์ดสายตาคู่คมจดจ้ออยู่กับงานตรงหน้า ตอนนี้โรมันก็อายุสิบแปดแล้วเขาเรียนชั้นมัธยมปลายเป็นปีสุดท้าย และช่วงนี้ก็ถึงเวลาที่เขาต้องหาที่เรียนในรั้วมหาลัยได้แล้ว และงานที่เขากำลังทำนั่นเป็นงานกลุ่มซึ่งมีน้องชายฝาแฝดของเขาอยู่ด้วย ซึ่งแน่นอนเด็กระดับหัวกะทิของห้องอย่างสองพี่น้องยังไงซะเพื่อนในกลุ่มก็ต้องมาพึ่งพา “ไอมอสมึงไปเลนส์ขวาดิ ไอสัสกูจะตายแล๊ว!มาช่วยกูด้วย!อ๊าก!” ร่างสูงของรันเวย์ที่นอนเล่นเกมอยู่นั้นกลิ้งตกลงมาจากเตียงนอนด้วยฝ่าเท้าบาทาของพี่ชายตัวเอง “ไอสัสเล่นเกมอยู่ได้ งานอ่ะช่วยกูมั้ง มึงด้วยไอมอส ไอกัส!” จบประโยคร่างสูงก็หันกลับไปทำงานต่อ “ไอสัสกูเจ็บ ไอพี่เวร” เสียงสบถด่าก่อนจะหันกลับมาหยิบชีทงานขึ้นมาอ่าน “ยังจะมาปากดีอีกนะ พ่อไม่สั่งสอนรึไง!” เสียงด่าของคนที่นั่งอยู่หน้าคอมเอ่ยขึ้น “พ่อมึงนั้นแหละไม่สั่งสอน” เสียงเข้มเอ่ยสวนกลับด้วยใบหน้ายียวนกวนประสาท “พวกมึงนี่นะด่ากันได้ทุกวัน มานี้มาเมียจ๋าของกัสมานั่งข้างๆ ผัวเร็วครับ” เสียงเอ่ยของกัสเพื่อนชายหน้าตาหล่อเหล่า ก่อนที่เขาจะตบที่นั่งบนพื้

ความรักของพวกคุณเป็นอย่างไรแล้วใครกันเป็นคนกำหนด ชีวิตที่เลิศหรู ครอบครัวที่อบอุ่น หน้าตาในสังคมมันเป็นเรื่องปกติสำหรับฉันเด็กสาวที่ใสซื่อร่าเริง บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่ได้เข้าข้างตัวเองหรอกนะแต่มันคือเรื่องจริง ชีวิตที่แสนสุขของฉันโลกที่สดใส ความใฝ่ฝันที่ฉันมีมันกลับพังทลายลงเพียงเพราะความแค้น แต่ใครจะไปคิดว่าฉันนั้นจะเกิดเป็นความรัก หวั่นไหว สุข และเศร้าในเวลาเดียวและใจของฉันก็ได้มีเขาทั้งคู่อยู่ในนั้นพร้อมกันเมื่อมาเจอกับพวกเขาพี่โซ่และพี่ไนท์สองเพื่อนสนิทที่มีใบหน้าหล่อเหล่าคมเข้ม ฐานะทางบ้านดี เป็นที่ต้องตาต้องใจของเหล่าหญิงสาวในรั้วมหาลัยและนอกมหาลัยมันคงเป็นความฝันของบางคนที่อยากมีแฟนแบบพวกเขา แต่สำหรับฉันพวกเขาคือ...ฝันร้าย"ยิ้มหน่อยซิ! ทำหน้าแบบนี้มันไม่น่ารักเลยนะคะ"เสียงห้าวเข้มกับใบหน้าหล่อแต่มีแววตาที่แสนจะน่ากลัว พี่ไนท์ผู้ชายที่อบอุ่นแสนดีในตอนนั้นมันเป็นเพียงเปลือกนอกของเขา"มึงก็อย่าไปดุนักซิว่ะ ดูหน้าตาที่น่ารักนั้นซิกำลังร้องไห้อยู่มึงควรปลอบน้องเขานะ!"เสียงเข้มของอีกคนที่กำลังก้าวเดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าและรอยยิ้มที่น่ากลัว พี่โซ่ผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อทรงแบดครั้งแรก

"จะ...เจ็บ! อื้อ....ฮือออ! ฮึก! เอาออกได้ไหมคะ หนูเจ็บ!""เดลๆ ฟังพี่นะอย่าเกร็ง ผ่อนคลายนะคะ แล้วมันจะไม่เจ็บ เชื่อพี่นะ พี่จะช่วยให้หนูหายเจ็บเอง"ประโยคที่ทำให้เธอกับร่างที่หายใจถี่รั่วเพราะความกลัวและความเจ็บเริ่มผ่อนลง เธอมองใบหน้าของไนท์อย่างไม่เข้าใจกับคำพูดของเขา เธอเริ่มไม่แน่ใจว่าเขาคิดอย่างไรกันแน่กับเธอ"ชอบคนพูดดีมึงก็อย่าดื้อ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน!"จบประโยคเอวหนาก็อัดกระแทกเข้ามาจนสุดลำท่อนใหญ่ที่ไร้เครื่องป้องกันเขาแช่มันไว้เพื่อให้เธอรู้สึกคุ้นเคยกับมันร่างหนาค่อยๆโน้มไปเพื่อที่จะช่วยปลอบประโลมเธอด้วยรสจูบแต่กลับถูกตัดหน้าจากเพื่อนรักไปเสียก่อน เมื่อเห็นเช่นนั้นเอวหนาของเขาก็เริ่มขยับเข้าออกด้วยแรงที่นุ่มนวลพั่บ! พั่บ! พั่บ!"อ๊ะ! อื้อ..อ๊ะๆๆๆ อื้ม!"เสียงครางหลุดออกมาจากลำคอของร่างเล็ก"อ๊าส์! ซี๊ด! แน่นชิบ..อ๊าส์! กูทนไม่ไหวแล้ว!"จบประโยคของโซ่เอวหนาของเขาก็เพิ่มแรงกระแทกเข้าไปหนักขึ้น ทำให้ร่างเล็กสั่นคลอนตามแรงที่ถูกส่งมา"ไอโซ่เบาๆดิ น้องยังไม่เคยมึงอย่ารุนแรงได้ไหม!"เสียงปรามของไนท์เอ่ยขึ้น"มึงเป็นห่วงมันหรอ? มึงอย่า..ลืมกับสิ่งที่พี่มันทำ!"ประโยคที่ตอ

"อ๊ะๆๆๆๆๆ อ๊อยย! อ๊าส์! "ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปึก!ไม่นานร่างทั้งสองก็กระตุกเกร็งพร้อมกันแขนเล็กกอดรัดมือที่จิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างของเขา น้ำคาวสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยเข้ามาภายในซ้ำอีกรอบ ร่องเล็กตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำกามที่ล้นเอ่อจนเปรอะเนื้อขาและที่นอน ร่างหนาผละตัวออกและลุกขึ้นทันทีเขายืนข้างขอบเตียงก่อนจะเอ่ยขึ้น"ลุกไปอาบน้ำซะจะได้รีบกลับ!" เขาเอ่ยบอกทำให้ร่างเล็กที่ได้ยินค่อยๆหยัดตัวลุกขึ้นอย่างช้าๆ เพราะร่างกายที่ระบมและบอบช้ำ"พี่ช่วยพาหนูไปได้ไหม? หนูลุกไม่ไหว" สายตาที่อ้อนวอนขอร้องทำให้เขารีบเข้ามาอุ้มร่างของเธอเข้าไปอาบน้ำทันทีในระหว่างที่เขากำลังถูสบู่ให้เธอนั้นทำให้เขาเห็นรอยแผลที่ถูกแส้ฟาดตีลงมาที่เนื้อขาอ่อนของเธอ มือหนาค่อยๆเลื่อนไปถูเบาๆแต่กลับทำเอาร่างเล็กสะดุ้ง"หนูเจ็บ!" เสียงร้องบอกทำให้เขารีบอาบน้ำให้เธอจนเสร็จร่างเล็กนอนราบลงบนโซฟาภายในห้องนอนของตัวเองหลังจากที่กลับมา เนื้อตัวที่ถูกปิดมิดชิดของเสื้อผ้าผู้ชาย นัยย์ตาแดงก่ำและหยดน้ำใสๆค่อยๆไหลรินลงมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมากับคำพูดของคนที่เธอรู้สึกดีกับเขามาตลอด"กลับไปก็อย่าลืมกินยาคุมล่ะ ถ้าไ

"เดลมึงไม่ควรพูดและไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้นเพราะมึงมันเป็น!แค่ของเล่นก็เท่านั้น!"ไนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนหมดและเดินไปนั่งลงยังโซฟาตัวโปรด"มาจัดการมันซะ! เร็วๆ"มือเล็กกำเข้าหากันแน่นเมื่อเจอถูกประโยคบังคับ"ดื้อจังเลยนะแบบนี้ต้องโดนตีซะแล้วซิ!" จบประโยคแส้หนังสีดำฟาดลงมาที่เนื้อผ่านผิวเสื้อแขนยาวเต็มแรงเพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!กรี๊ด! อ๊าย! ฮึก! ฮือ!เสียงกรีดร้องดังขึ้นเมื่อผิวหนังถูกฟาดลงมาเต็มแรง ร่างเล็กล้มลงเธออย่างให้พวกเขาเห็นใจเพราะตอนนี้เธอจะไม่ไหวแล้วแต่ไม่ทันได้ปริปากเสื้อผ้าของเธอก็ถูกกระชากรั้งออกจนหมดด้วยน้ำมือของเขาทั้งสอง"มึงอย่ามาเล่นตัวนัก กูเกลียดผู้หญิงแบบมึงที่สุด!"โซ่เอ่ยก่อนจะกดจูบหนักๆลงไปที่ริมฝีปากขาวซีดของเธอลิ้นหนาของเขาตวัดไล่เลียลิ้มรสชาติความหวานจากโพรงปากของเธอด้วยการกระทำที่รุนแรงจนเธอรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วช่องปากอื้อ!เขาขยี้จูบอย่างพอใจก่อนจะถอนออกมามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตาของทั้งสองจ้องมองกันเธอขอความเห็นใจผ่านสายตาแต่เขากลับรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆเมื่อเห็นใบหน้าของเธอ ในความคิดของ