Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

ผลัก! ร่างเล็กล้มลงบนโซฟาตัวยาวในสภาพเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดใดๆ เนินอกขนาดใหญ่ที่ล่อตาล่อใจ ผิวขาวเนียนชวนสัมผัส กลีบอวบอูมที่ไร้ขนหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำกามสีใสจนชุ่มเนื่องจากโดนสัมผัสด้วยปลายลิ้นทั้งสี่มาก่อนหน้านี้ สายตาคมทั้งสี่กวาดมองไปทั่วเรือนร่างก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายขึ้นมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย "อะ...เอ่อ...คือ...เค้าขอโทษเลิกแกล้งกันสักทีนะคะ อย่าทำแบบนี้ซิคะ หนูไม่ไหวแล้ว!"ร่างเล็กบิดเร้าส่งเสียงออดอ้อนอย่างแผ่วเบา พวกเขากำลังทำให้เธอทรมานเพราะตอนนี้ข้างในของเธอมันตอดถี่จนยากจะควบคุม "หึ! แด๊ดเตือนหนูแล้วนะคะ ว่าอย่าท้าทาย อย่าคิดจะลองของ! ไม่ต้องขอร้องค่ะ เพราะยังไงก็ต้องโดน!" เมื่อจบประโยคของเขา ร่างหนาก็ตามลงไปคร่อมบนตัวเล็ก เขาบดจูบลงไปยังริมฝีปากนุ่ม ลิ้นสากของเขาไล่เลียเกี่ยวพันลิ้นเล็กในช่องปากแคบจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบ มือหนาเคล้นบีบเต้าอวบที่มีขนาดล้นมือ ก่อนที่ใบหน้าหล่อของเขาจะเลื่อนลงมาซุกยังซอกคอขาว ปากหนาดูดขบเม้มจนเกิดรอยแดงก่อนจะค่อยๆเลื่อนลงมายังยอดอกสวย เขาใช้ปากครอบครองมันไว้และดูดกินเหมือนเด็กน้อย ร่างอรชรแอ่นอกยกขึ้นรับรสสัมผัส ใบหน้าสวยเหยเกเพราะความเสียว

ในห้องสี่เหลี่ยมสไตล์โมเดิร์นตกแต่งสบายตาของรีสอร์ตติดริมชายหาดในเวลาเที่ยงวัน ร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ในผ้านวมสีขาวผืนหนาก็เริ่มขยับตัว แต่กว่าจะลุกจะขยับเขยื้อนแต่ละที ก็ทำเอาเสียงหวานปนแหบร้องครวญครางออกมาด้วยอาการปวดเมื้อย และเจ็บระบม"ไอผัวบ้า!!! โอ๊ะ! ซี๊ด! ปวดไปหมดเลย เจ็บก็เจ็บแถมแสบอีกต่างหาก อ๊ะ~"ตุ้บ!เท้าเล็กที่ก้าวลงจากเตียงอย่างไม่ทันระวังทำเอาร่างเล็กลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น เนื่องด้วยอาการขาที่สั้นและไม่มีแรง คิดแล้วก็รู้สึกโกรธพวกเขาขึ้นมาดื้อๆ ทำไมถึงได้รุนแรงกับเธอแบบนี้ แต่จะไปว่าพวกเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ถูกในเมื่อเธอเองก็มีความสุขกับเซ็กส์ในครั้งนี้"มิน! หนูเป็นอะไรคะ?" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ ร่างหนารีบสาวเท้าเดินตรงมายังคนตัวเล็กที่แสดงสีหน้าโกรธเคือง"จะอาบน้ำใช่ไหมคะ เดี๋ยวแด๊ดพาไปนะคะ" แขนแกร่งของโรมยื่นไปช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นมาอ้อมแขนของเขา"ทำหน้าแบบนี้แสดงว่าโกรธ! เดี๋ยวแด๊ดพาไปกินกุ้งเผา!" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์ เมียของเขาง้อง่ายมากแค่มีของกินมาล่อเธอก็หายจากอาการนี้เป็นปริดทิ้ง"เอาของกินมาล่อหนูหรอคะ?"เสียงหวานแหบเอ่ยขึ้นก่อนจะเป่าแก้มป่อ

ร่างเล็กเดินไปนั่งรอที่โต๊ะติดกับบ่อเลี้ยงปลา แววตาใสจับจ้องไปยังปลาตัวใหญ่หลากสีที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ ก่อนที่ร่างเล็กจะสะดุ้งเมื่อมือหนาของใครบางคนยื่นมาแตะไหล่บางของเธอ"เจอกันอีกแล้วนะครับคุณมินตรา!" เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยทัก"คุณอนุชิต มาที่นี่ได้ยังไงคะ?" เธอเอ่ยถามเขากลับตามมารยาท"ขับรถมาครับ!" เขาตอบกลับด้วยรอยยิ้มกวนๆ"กวนตีน!" เสียงก่นด่าที่เล็ดลอดออกมาจากไรฟัน ทำเอาคนตัวสูงถึงกับยิ้มแห้งกันทีเดียว"ผมล้อเล่นน่ะครับ ว่าแต่มาคนเดียวหรอครับ แล้ว...สา" ประโยคคำถามยังเอ่ยไม่จบก็ถูกเสียงของใครอีกคนเอ่ยแทรกขึ้นมาทำเอาอนุชิตถึงกลับหันไปมอง"มากับผัว! มองหน้ามีปัญหาหรอ?" เขาเอ่ยด้วยใบหน้านิ่งก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งช้างเธอ"ไม่มีหรอกครับ ผมแค่คิดถึงเมียคุณเลยตามมาน่ะครับ!" อนุชิตเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงและใบหน้ายั่วประสาท หมัดหนากำเข้าหากันแน่นแววตานิ่งที่ดูดุก็เผยออกมาให้เห็น"ถ้ายังอยากมีรีสอร์ตไว้ทำเงินก็กลับไปซะ เพราะกูทำจริง!"โรมเอ่ยออกไปด้วยเสียงเข้ม แต่อนุชิตก็ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติ มือเล็กยื่นไปแตะลงที่แขนแกร่งเชิงปราม เขารีบที่จะปรับอารมณ์ของตัวเองไม่ให้หมดความอดทนกับคนตรงหน้า"

ฟู่ว! ฮึบ! อือ!"หายใจเข้าลึกๆนะคะ พร้อมแล้วเบ่งค่ะ!"ร่างเล็กที่กำลังเกร็งตัวจากการเบ่งคลอด หมออยากให้เธอผ่าแต่ความดื้อดึงดันจะคลอดเองของเธอทำเอาคนเป็นสามีถึงกลับเครียดด้วยความเป็นห่วง มือหนาของเขากอบกุมมือเล็กเอาไว้ตลอดเวลาที่อยู่ในห้องคลอด อู้แว้! อู้แว้! อู้แว้! เสียงของเด็กทารกเพศหญิงที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกันทั้งสามส่งเสียงร้องออกมาทำเอาคนเป็นพ่อถึงกลับปล่อยโฮออกมา "ฮึก! ขอบคุณนะครับ แด๊ดรักพวกหนูนะคะเหล่าเจ้าหญิงตัวน้อยของแด๊ด แด๊ดก็รักหนูนะคะที่รัก!" จบประโยคใบหน้าหล่อของเขาก็ก้มลงไปพรมจูบที่หน้าผากเล็กของทารกน้อยทั้งสามก่อนจะเลื่อนมาที่ใบหน้าหวานที่ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา "หลานสาวอีกแล้ว เรยาเธอได้หลานทีเดียวตั้งสามคนเลยนะ ดุซิหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิด จมูกหน่อย เหมือนแม่เลย มีหลานสาวกับเขาทั้งทียกกันมาทีเดียวเลยนะ แม่ขอให้หนูแข็งแรงนะลูก เจ้าแฝดนี่ก็ด้วย" รัชนีย์เอ่ยด้วยใบหน้าและประโยคที่ยินดี ลูกของโรมก็คือหลานของเขาเหมือนกัน ไม่ว่าจะลูกของใครก็คือหลานของคนเป็นย่าทุกคน "ขอบคุณค่ะคุณแม่"เสียงหวานแหบเอ่ยขอบคุณก่อนจะผ่ายยิ้มให้ "เป็นย่าเต็มตัวกับเขาแล้วซินะ ขอบคุณนะลูกที่มีหลานให้แ

"ตอนนี้อายุครรภ์ประมาณสามสัปดาห์ค่ะ "ท้องนี้ไม่แฝดนะคะคุณแม่ แต่สิ่งที่จะเน้นย้ำคือเรื่องน้ำหนักของคุณแม่อย่าให้เกินเกณฑ์ที่กำหนดนะคะ ทานของบำรุงให้มากๆ ทานให้ครบห้าหมู่ พักผ่อนให้เพียงพอ ออกกำลังกายอย่างพอเหมาะ อย่าเครียดมากจนเกินไปนะคะ!"ประโยคร่ายยาวของคุณหมอคนเดิมเอ่ยบอกร่างเล็กที่นั่งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าเปื้อนยิ้มของคู่สามีภรรยาที่คนเป็นหมอจำหญิงสาวได้แม่นยำ เธอมาฝากท้องตรวจครรภ์กับเหล่าสามีไม่ซ้ำหน้า ความรักของพวกเขามันเป็นแบบไหนกันนะ ห้างสรรพสินค้าฟู่ว! ฟู่ว!"หื้ม! อร่อยทำไมมันถึงได้ฟินขนาดนี้น่ะ ปะป๋าลองชิมดูสิคะ! อ้า....อั้ม!"มือเล็กคีบหมูหมักจุ่มลงไปในน้ำซุปร้อนเพื่อลวกก่อนจะยกขึ้นมาจิ้มกับน้ำจิ้มรสเด็ดของทางร้านและยื่นไปยังปากหนาตรงหน้าที่อ้ารับ"อร่อยไหมคะ? อร่อยล่ะซิ หนูบอกแล้วว่าอร่อย!" เธอเอ่ยก่อนจะหันไปคีบเนื้อชิ้นต่อไปเข้าปาก ท่าทางการกระทำของเธออยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลามันช่างน่าเอ็นดูเสียจริง"กินค่อยๆก็ได้ค่ะ เดี๋ยวติดคอเอานะ!" เสียงเข้มเอ่ยบอกด้วยความเป็นห่วง "จริงสิคะ คือว่า...ปะป๋าโอเครึเปล่าคะที่หนูมีลูกให้คนเดียว?" มือเล็กวางตะเกียบลงก่อนจะเอ่ยถามด้วยใบหน้