All Chapters of จิงซิงอี้ แพทย์จีน 2 ยุค: Chapter 141 - Chapter 150

ในที่สุด จิงซิงอี้ก็ได้รับเงินสนับสนุนจากฮ่องเต้ และยังมีเหล่าแฟนคลับของเขา เช่น เจิ้นจ้วนหวัง และพระธิดา ซึ่งเป็นพระชายาขององค์ชายคนโตของฮ่องเต้ ข้าราชการที่เขาเคยไปรักษาโรคให้ เพื่อนๆ ของเขา และชาวบ้านร้านตลาดที่ช่วยกันบริจาคเงินตอนนี้เขามีเงินมากพอ จนสามารถซื้อที่สร้างโรงพยาบาลใหม่ได้  ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับโรงเรียนแพทย์พอดี ที่นี่เคยเป็นที่นาและสวนของขุนนางคนหนึ่ง จิงซิงอี้ต้องใช้เงินจำนวนมากในการซื้อ เพราะพวกเขารู้ว่า ต่อไปบริเวณนี้จะเจริญขึ้น และยังเห็นคนไข้และนักเรียนที่มาหาจิงซิงอี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาจึงต้องเจรจาต่อรองกันอยู่นาน        แต่จิงซิงอี้รู้ว่า โรงพยาบาลจะสร้างรายได้ให้ในภายหลัง เขาจึงกัดฟันซื้อ เพื่อลงมือสร้างโรงพยาบาลตามแบบที่เขาคิด ถึงเขาจะได้เงินบริจาคมา แต่ค่าใช้จ่ายที่รออยู่นั้นก็มหาศาล เพราะเขาออกแบบและสร้างอุปกรณ์ที่ทันสมัย เท่าที่เขาจะทำได้ เพื่อเป็นรากฐานให้กับหมอรุ่นหลัง เขาหวังเอาไว้ว่า สักวันหนึ่ง จะมีหมอและนักประดิษฐ์ที่สามารถสร้างเครื่องมือที่ดีกว่าในยุคนี้ได้    &nbs

จิงซิงอี้รู้สึกเป็นห่วงจิงเซียวและจิงซีเซียวมาก ช่วงบ่ายเขาจึงส่งเจี่ยหยวนที่ตอนนี้อายุ 18 ปีแล้ว ไปขอนัดพบกงซุนเช่อ เมื่อเลิกงานในตอนเย็น จิงซิงอี้จึงเดินทางไปพบกงซุนเช่อที่บ้านพัก ซึ่งไม่ไกลจากจวนไคเฟิงมากนัก        เมื่อไปถึง เขาพบทั้งกงซุนเช่อและจั่นเจานั่งกินเหล้าและกับแกล้มอยู่ด้วยกัน จิงซิงอี้ทำความเคารพทั้งสอง พร้อมกับนำอาหารที่เขาแวะซื้อระหว่างทาง ส่งให้พ่อบ้านนำไปใส่จานและยกมาให้        เมื่อพูดคุยทักทายสารทุกข์สุขดิบแล้ว จิงซิงอี้จึงถามกงซุนเช่อโดยตรงว่า “ใต้เท้าขอรับ ข้าได้ยินข่าวว่าใต้เท้าจิงเซียวกำลังมีปัญหากับขุนนางชั้นสูงบางคนอยู่หรือ”        ผู้ช่วยทั้งสองคนของเปาเจิงหัวเราะออกมา เขารู้ว่าจิงซิงอี้นับถือจิงเซียวมาก และพวกเขาช่วยเหลือสนับสนุนกันมานาน กงซุนเช่อจึงตอบว่า “ใช่ แต่มันก็มีเบื้องหลังมากกว่านั้น”        จั่นเจาซึ่งป้อนปลาย่างให้กับแมวที่คลอเคลียอยู่โต๊ะก็พูดว่า &ld

หลงจิงหวงรีบวิ่งกลับมา และพยายามอุ้มจิงซีซวนขึ้นมาอย่างยากลำบาก เขาเป็นขุนนางที่ถนัดใช้สติปัญญา การต้องออกแรงอุ้มผู้หญิงที่ตั้งครรภ์จึงเป็นเรื่องที่หนักหนาสำหรับเขา จิงซิงอี้รีบพูดด้วยความกังวลว่า “ใต้เท้า! ถ้าไม่ไหวก็อย่าเสี่ยงเลย ข้ากลัวพวกท่านจะล้มลงทั้งคู่!”        แต่หลงจิงหวงไม่ฟัง เขากัดฟันอุ้มจิงซีซวนที่มีสีหน้าเจ็บปวดและเดินไปจนถึงรถม้าของเขาจนได้ จากนั้นทุกคนก็รีบขึ้นรถและไปที่โรงพยาบาลทันที ตลอดทาง หลงจิงหวงคอยประคองหญิงสาวเอาไว้ ในขณะที่จิงซิงอี้ซึ่งไม่ได้เอาเข็มมาด้วย ใช้การกดจุดด้วยมือเพื่อช่วยลดความเจ็บปวดให้        เมื่อมาถึงหน้าโรงพยาบาล จิงซิงอี้รีบลงจากรถม้าและสั่งให้เจ้าหน้าที่หน้าโรงพยาบาลเอาเตียงผ้ามา พวกเขายกเธอลงนอนบนเตียงผ้าที่เย็บติดกับไม้ขนาดใหญ่สองข้าง โดยมีเจ้าหน้าที่ยกหัวและท้ายและรีบพาไปที่ห้องผ่าตัด        เขาสั่งให้ทุกคนรอข้างนอก ส่วนตัวเขากับผู้ช่วยซึ่งตอนนี้เป็นน้องสาวของจางอิ้ง คือ จางเยว่ และหมออีกหนึ่งคนวิ่

จิงซีซวนกลับไปอยู่ไฟและเลี้ยงลูกที่บ้านของจิงเซียว เธอก็ไม่ได้พาลูกกลับไปเยี่ยมปู่กับย่าด้วย เธอรู้ว่าพ่อสามีกำลังโจมตีพ่อของเธออยู่ แล้วจะให้เธอตีหน้าไร้เดียงสากลับไปได้อย่างไร        ซึ่งก็ทำให้บ้านสามี ไม่พอใจเธอมากขึ้น ประกอบกับฮูหยินรองที่คอยใส่ไฟ ทำให้คนบ้านนั้น ไม่สนใจเธอกับลูกชายอีกต่อไป จิงซีซวนถูกปล่อยข่าวลือมากมาย ทั้งเป็นลูกสะใภ้ที่ไม่เคารพต่อพ่อแม่สามี จงใจเอาลูกมาต่อรองกับสามี และทำตัวเป็นคุณหนูที่อาศัยอำนาจของพ่อ เพื่อทำตามใจตนเอง ทั้งหมดนี้ทำให้ผู้คนในวงสังคมชั้นสูงมองเธอด้วยสายตาที่ไม่ดีแต่น่าเสียดาย ที่พวกเขาไม่มีโอกาสได้เห็นจิงซีซวนเจ็บปวดอย่างที่หวัง เพราะเธออยู่บ้านเลี้ยงลูก และไม่ออกไปสังสรรค์พบปะกับคนเหล่านั้นแต่อย่างใดแต่น่าแปลกใจที่หลงจิงหวงยังคงแวะมาเยี่ยมเธออยู่เสมอ เขารู้สึกว่า การได้พูดคุยกับเธอและหยอกล้อกับลูกชาย ทำให้ความเครียดของเขาหายไป แต่เมื่อกลับบ้าน ก็ต้องปวดหัวกับพ่อที่คอยสั่งให้เขาเอาใจเสนาบดีกรมยุติธรรมที่เป็นพ่อตา และต้องมาทนฟังฮูหยินรองใส่ไฟและเหน็บแนมจิงซีซวนและลูกของเธอ ถึงแม้จะพยา

        วันหนึ่ง จิงซีซวนแม่ของหลงซิงเหยียน ที่แวะมารับลูกที่โรงหมอก็บอกกับจิงซิงอี้ว่า ปู่กับย่าของเด็กน้อยจะมีพิธีไหว้บรรพบุรุษที่บ้านเกิด และอยากจะให้หลงซิงเหยียนไปร่วมพิธีด้วย เธอต้องไปด้วยและคงจะใช้เวลาสองเดือนจึงจะกลับมาที่ไคเฟิง        หลงจิงหวงมารับจิงซีซวนและหลงซิงเหยียนเพื่อกลับไปเยี่ยมบรรพบุรุษที่อยู่อีกเมืองหนึ่ง พวกเขาเดินทางไปที่บ้านของใต้เท้าหลงจั่วเฉิง รัฐมนตรีกระทรวงการคลัง จากนั้นก็ออกเดินทางไปด้วยกันเป็นขบวนใหญ่        บ้านเกิดของใต้เท้าหลงจั่วเฉิง คือ เมืองฉือเหมิน (ชื่อปัจจุบัน คือ ฉือเจียจวง) ในมณฑลเหอเป่ย ที่ตั้งอยู่ทางเหนือขึ้นไป ปีนี้เป็นปีที่ตระกูลของหลงจั่วเฉิงทำพิธีบูชาบรรพบุรุษ และจะจารึกชื่อของลูกหลานรุ่นใหม่เข้าไปในรายชื่อของคนในตระกูล หลงซิงเหยียนซึ่งเป็นลูกชายของหลงจิงหวง ลูกชายคนโต กับจิงซีซวน ซึ่งเป็นฮูหยินใหญ่จึงต้องเดินทางไปด้วย รวมไปถึงฮูหยินรองกับลูกชายคนโต พร้อมกับลูกสาวคนเล็กอีกคนที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่เดือน &nbs