Pag-uwi nila mula sa ospital, tahimik ang bahay. Ang mga ilaw sa sala ay dim, nag-iiwan ng malambot na liwanag mula sa table lamp. Nakaupo si Samantha sa sofa, nakayakap ang mga tuhod, habang si Trevor ay nakatayo sa tabi, tinitingnan ang labas sa pamamagitan ng bintana.“Trevor…” mahina niyang tawag, pilit hinawakan ang braso niya. “Hindi mo na kailangan isipin si Benedict. Nandito tayo. Ligtas.”Huminga si Trevor at bumalik sa sofa, umupo sa tabi niya. Hinawakan niya ang kamay ni Samantha at pinisil nang mahigpit. “Sam… bawat araw, pipiliin kitang muli. Kahit anong mangyari.”Ngumiti si Samantha, humarap sa kanya, at hinawakan ang pisngi niya. “At araw-araw, hihintayin kitang bumalik. Kahit mahirap, kahit may panganib… basta nandiyan ka.”Napahagod si Trevor, at dahan-dahan ay inilapag ang ulo niya sa balikat ni Samantha. Ramdam niya ang tibok ng puso niya—ang tibok na nagbibigay ng ginhawa sa kabila ng lahat ng tensyon at pangamba.“Trevor…” bulong ni Samantha, dahan-dahan hinaplos
Última actualización : 2026-02-24 Leer más