บททั้งหมดของ เมื่อเธอหลุดเข้ามาในนิยายรัก แต่ดันเป็นนางร้าย: บทที่ 11 - บทที่ 20

หลี่ เยว่ซินได้คุยกับหยวน อี้แล้ว อีกฝ่ายก็ดูกลัดกลุ้มอยู่ไม่น้อยแต่เพียงแค่ไม่แสดงออกมาให้เธอได้เห็นมากนัก หญิงสาวรู้ดีว่าหากให้เทียบกันแล้วตระกูลหยวนนั้นเป็นรองให้กับฟาหยางอยู่มากโข "ถ้าคุณหนูเยว่รับงานทั้งหมดที่ติดต่อมาตอนนี้ คิวยาวไปถึงปีหน้าแน่ๆค่ะ" เสียงของซูเม่ยที่เอ่ยอย่างร้อนรนเป็นผลให้เย

หวง ต้าเฟิงในสายตาเยว่ซินที่ได้เจอกันครั้งแรกนั้นดูเป็นลมแรงสมชื่อ เขามีรูปร่างสูงโปร่งตามสไตล์ของนายแบบ ไม่ได้มีมัดกล้ามใหญ่โตหวือหวาแต่ก็ไม่ได้ผอมแห้ง ทั้งคู่เจอกันที่สนามบินก่อนด้วยความบังเอิญ เยว่ซินเห็นอีกคนในตอนที่เขากำลังโดนรุมหน้ารุมหลังจากแฟนคลับ เส้นผมสีฟ้าออกหม่นๆเทานั้นดูเป็นจุดสังเกตง่า

หลี่ เยว่ซินคิดหนักมากจริงๆที่จู่ๆซูเม่ยนั้นมาบอกว่าพ่อเธอต้องการขอพบ ไม่สิ...ต้องบอกว่าพ่อของคุณหนูเยว่ซินในนิยายต่างหาก หลี่ เลี่ยงหรง คือนามของประมุขตระกูลหลี่คนปัจจุบัน เรื่องราวของเขาไม่ได้มีในนิยายให้เยว่ซินได้อ่าน หากแต่ในสมองกลับมีความทรงจำต่างๆราวกับเกิดขึ้นกับเธอเสียเอง เลี่ยงหรงคือช

"ก็บอกว่าฉันยังไม่อนุญาต!" เลี่ยงหรงตวาดลั่นแต่เยว่ซินไม่ได้หยุดฟัง เธอทำท่าจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นโทรหาซูเม่ยแต่กลับโดนกระชากกลับมาเสียก่อน "แกคิดจะเอาแต่ใจไปจนตายเลยใช่ไหม! คิดหรือว่าถ้าฉันไม่คุ้มกะลาหัวแกแล้วแกจะมีหน้าทำงานได้อย่างทุกวันนี้" เยว่ซินไม่เข้าใจ ที่ผ่านมาเลี่ยงหรงไม่เคยโผล่มาให้เธอเห็นห

"ไปกันลับๆก็ได้ค่ะ ไม่ต้องบอกให้ใครรู้" "แต่ว่าคุณ..." "ให้อาฟารู้สักคนไม่ได้หรือ" บทสนทนาหยุดชะงักยามที่มีเสียงของใครบางคนแทรกขึ้นมา เยว่ซินหันไปมองและพบว่าเป็นฟาหยางที่ยังอยู่ในชุดทำงาน เขาทอดมองคุณหนูเยว่ซินครู่นึงราวกับกำลังพิจารณา ซูเม่ยลุกขึ้นค้อมศีรษะให้เล็กน้อย "คุณหยางมาได้อย่างไรคะ