บททั้งหมดของ เมื่อเธอหลุดเข้ามาในนิยายรัก แต่ดันเป็นนางร้าย: บทที่ 41 - บทที่ 50

หรือเยว่ซินมีนัดกับผู้อื่นกัน? "อืม...เช่นนั้นก็ได้" ฟาหยางไม่ได้ถาม เขาคิดว่าคุณหนูเยว่อาจจะมีนัดกับผู้หญิงตระกูลจางที่เป็นเพื่อนเธอหรือไม่ก็คงเป็นนัดกับผู้จัดการ ภายในเวลาไม่นานบนถนนยามเย็นของปักกิ่งนั้น อาโปพาเจ้านายตัวเองและแขกคนสำคัญมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหยาง เยว่ซินยังคงยิ้มทักทายเหล่าแม่บ้านใ

ริมฝีปากเผยรอยยิ้มร้ายกาจชั่วครู่ก่อนที่ฟาหยางจะจูบซับลงไปที่นิ้วติดคราบเลอะนั้น เยว่ซินสะดุ้งแล้วจะดึงมือกลับแต่ไม่เป็นผลเมื่อฟาหยางไม่ปล่อย เขาเน้นจูบลงไปอีกครั้งก่อนจะลากยาวมาถึงฝ่ามือของคนตัวเล็ก เยว่ซินอ้ำอึ้งแล้วก้มหน้าหงุดหนีความรู้สึกร้อนผ่าวที่แก้ม "ขอบคุณครับ" เสียงทุ้มที่เอ่ยพูดให้กัน

มือเรียวยกขึ้นยีผมตัวเองจนยุ่งเหยิง เยว่ซินไม่รู้เลยว่าเมื่อคืนเผลอทำอะไรลงไปบ้าง รู้เพียงแค่ก่อนเธอจะนอนนั้นเห็นฟาหยางกระซิบลงที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงติดขบขันว่าให้เธอฝันดี "ตายล่ะ...เผลอพูดอะไรไม่ดีไปหรือเปล่านะ" ริมฝีปากสวยพูดบ่นกับตนเอง เยว่ซินลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาแล้วลงไปชั้นล่าง พบกับซูเม่ยแล

"เลขาหลิงเลิกงานหรือยังคะ" เสียงหวานกรอกไปตามสายส่วนอีกฝั่งนั้นก็ทักทายเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามเรื่องวันหยุดพักผ่อนที่ผ่านมา "สนุกดีค่ะ วันนี้ก็มาถ่ายงานแก้เล็กน้อยแล้วก็กลับไปเป็นวันหยุดอีกเหมือนเดิมน่ะค่ะ" เพราะคราวที่แล้วที่วุ่นวายเรื่องสารพิษในอาหารที่ซูเม่ยได้ทานงานครั้งนั้นจึงยังไม่เสร็จดี

"อาผิงคิดว่าชุดนี้สวยไหม" อาจูหันกลับมาให้ผู้จัดการตัวเองดู ผิงผิงพยักหน้าก่อนจะช่วยจัดโบว์ตรงต้นแขนของเธอให้เล็กน้อย "พี่ฟาจะมาหรือยังนะ" ร่างบางพูดพึมพำกับตัวเอง เธอภาวนาให้วันนี้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ขอให้ฟาหยางกลับมาเปลี่ยนใจอีกครั้ง... ด้านฟาหยางที่เพิ่งเตรียมตัวเสร็จ เขาไม่ได้กระตือรือ