เมื่อเธอหลุดเข้ามาในนิยายรัก แต่ดันเป็นนางร้าย

ถึงจะบอกว่าอยากใช้ชีวิตใหม่แต่มันก็ยากสำหรับเยว่ซินที่แสนร้ายกาจคนนี้เหลือเกิน หญิงสาวนั่งคอตก มือเรียวประสานกันไว้แล้วนับ1-10ในใจซ้ำไปซ้ำมา ก็ดูสายตาเหล่านั้นที่กำลังมองมาสิ! มันมีแต่ความเกลียดชังจริงๆ "นะ...น้ำส้มค่ะคุณหนูเยว่" พนักงานตัวบางเอ่ยพูดแล้ววางแก้วน้ำทรงสูงด้วยมือไม้ที่สั่นๆ เยว่ซินมอ

ข่าวเช้าวันต่อมาทำเอาเยว่ซินปวดหัวไม่น้อย เมื่อทุกสื่อข่าวดันเอารูปภาพของเธอไปเล่นข่าวกันทุกสำนัก! เป็นเพราะจางลี่ที่อนุญาตนั่นแหละ! เยว่ซินกลับจากคฤหาสน์หยางแล้ว ตอนนี้เธอกำลังติดต่อจางลี่ให้มาพบกันที่ร้านกาแฟแต่ไม่มีท่าทีว่าอีกฝ่ายจะรับสายเลย จะขี้เมาไปถึงไหนนะ... เยว่ซินโดนวิพากษ์วิจารณ์ห

ฟาหยางปรายตามองคนที่อยู่ต่ำกว่า ใบหน้าเย็นชาและดวงตาแข็งกร้าวทำเอาคนใต้เท้าสั่นผวา เขาในเวลานี้พร้อมจะปลิดชีพทุกคนที่ทำให้ไม่พอใจ "มึงลองพูดอีกครั้งสิ" สรุเสียงนั้นก้องไปทั่วโกดัง เหล่าลูกน้องได้แต่กลืนน้ำลายไว้อาลัยให้กับผู้โชคร้ายคนนั้น ที่นี่คือฮ่องกง ฟาหยางบินมาเพื่อจัดการคนทรยศที่กล้าหักหล

ซูเม่ย คือชื่อของผู้หญิงร่างสูงที่นัยน์ตาสีดำสนิท ผมยาวโดนรวบตึงเป็นหางม้าซึ่งตอนนี้เธออยู่ในชุดสีดำทั้งเสื้อและกางเกง เธอนั่งตรงและแทบจะไม่ยกชาขึ้นจิบเลยสักนิดทั้งๆที่นั่งมาได้จะสิบนาทีแล้ว... "ขอโทษที่ช้านะคะ" เสียงหวานของใครบางคนดังขึ้นทางด้านหลัง ก่อนจะได้เห็นตัวกลับได้กลิ่นหอมอ่อนๆออกมาเสียก่

หลี่ เยว่ซินรู้ตัวอีกทีก็นอนอยู่ในห้องเสียแล้ว เธอนั้นค่อยๆจะเริ่มชินกับเตียงในห้องของคฤหาสน์ตระกูลหยางขึ้นทุกวัน ร่างบางลุกขึ้นก่อนจะชูแขนไปมาเพื่อไล่ความง่วง เธอจำได้ว่าดูหนังอยู่กับฟาหยางไม่ใช่หรือ? อีกอย่างคนที่ผล็อยหลับไปก่อนหน้าเธอมันก็คือเจ้าของบ้านแต่หากทำไมเธอถึงกลายเป็นคนที่มานอนหลับอยู่บน