All Chapters of พลาดรักซ้อนแผนลวง: Chapter 41 - Chapter 50

“ฉัน.....ท้องค่ะ” ราวแก้วบาดทิ่มลงกลางอก คีรินยืนแน่นิ่งน้ำตาคลอ ในหัวเขาเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่ได้พูดออกมา คำถามที่กำลังผลักอกเขาแรงๆ ว่า ‘มันเป็นลูกของใคร’ แต่พอเห็นเธอกอดเขาแน่นเหมือนจะหลุดลอยไป เขากลับกลืนมันลงคอไม่ใช่เพราะเขาไม่สงสัย แต่เพราะเขารักเธอมากพอที่จะไม่ถาม หรือว่าไอ้หมอนั่น ภาพของโซเฟียที่อยู่กับซาเวียร์ผุดขึ้นมาในหัว น้ำตาของเขาคลอเบ้า “ฉันจะทำยังไงดีคะ พี่คีริน” เมื่อเห็นเขาเงียบไปนาน เธอจึงเงยหน้าขึ้นมามองเขา คีรินยังนิ่งเขาดันตัวเธอออกจนหญิงสาวชะงักรู้สึกใจหวิว “พี่ขอถามอะไรหน่อย!มันคือเรื่องจริงใช่ไหม” ประโยคหลังเขาพูดมันเสียงแผ่ว “คะ?” คนฟังใจหวั่นไหวราวหวาดกลัวในคำถาม ของคนที่ก้มหน้าหลบตาอยู่ “เธอรักพี่จริงใช่ไหมโซเฟีย” เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ หญิงสาวยิ้มทั้งน้ำตาแววตาของเธอสายชัดว่าคำที่จะเอ่ยต่อไปนี้เป็นความจริงแท้ “รัก มันไม่ใช่แค่รักแต่ฉันชอบที่ได้อยู่กับพี่ ฉันอยากจะอยู่กับพี่ แบบที่เราอยู่กันทุกวันแบบนี้ได้ตลอด อึก” เธอเอ่ยพลางสะอึกราวกำลังก่ำกลืนอะไรบางอย่างลงคอไป คนฟังก็เหมือนจะเป็นเช่นเดียวกัน คีรินยิ้มรับสิ่งที่เขาตัดสินใจภายในเสี้ยววิและกลืนค

ที่บ้านอีกหลัง วันนี้อนาคินอารมณ์ดีเขาลงจากรถเตรียมเดินเข้าบ้าน เพราะแม่ส่งข้อความตามให้มาทานข้าวพร้อมหน้า แต่ก่อนที่เขาจะก้าวเดินขึ้นบันไดหน้าบ้าน ก็ดันเหลือบไปเห็นน้องสาวคนเดียวที่เดินลงรถอีกคันซึ่งขับตามกันเข้ามาเมื่อครู่ เขาชะงักเล็กน้อยพลางเปลี่ยนทิศทางเดิน “ลลิซ!!” อนาลิน หรือ ลลิซ หันมาจ้องหน้าพี่ชายก่อนรีบหลบหน้ายกกระเป๋าขึ้นปิดเธอพยายามจะเดินหนีไปทางหลังบ้านแต่ก็โดนพี่ชายคว้าแขนเอาไว้ “นี่ไปตีกับใครมาเนี่ย” “พี่คินปล่อยนะ หนูจะขึ้นห้องก่อน” “ไม่ได้มากับพี่เดี๋ยวนี้” อนาคินจับแขนน้องสาวแน่นพลางลากเดินเข้ามาในบ้านด้วยกัน ซึ่งรู้ว่าตอนนี้ทุกคนน่าจะรวมตัวอยู่ที่โถงห้องนั่งเล่น “อ้าว~ พี่ไฟก็มาด้วยเหรอ?นึกว่าต้องเฝ้าเมียที่รีสอร์ท” อนาคินทักเมื่อเจอพี่ชายสุดรักนั่งอยู่ในบ้าน “เห็นหน้าก็กวนตีนเลยนะคิน จะเอาเหรอ” “อ่าๆ พี่น้องคู่นี้” แม่รีบเข้ามาปราม “พี่เขาแค่มาประชุมด่วน เห็นข้อความแม่ว่ามีเรื่องคุยก็เลยแวะมาหา พรุ่งนี้พี่เขาก็ต้องกลับแล้ว” ครีมหอมว่าพลางจ้องหญิงสาวที่มากับอนาคิน “ใคร ลลิซเหรอลูก” หญิงสาวเอาแต่ปิดหน้าจนแม่จำแทบไม่ได้ “ก็ลูกสาวคุณแม่น่ะแหละครับ” อนาคินด

บริษัท ศิลาทรัพย์ ช่วงเวลาที่พนักงานเริ่มทยอยกลับเพราะเป็นเวลาเลิกงานของบริษัทแล้ว ในขณะเดียวกันห้องทำงานของรองประธานบริษัทกลับปิดสนิทพร้อมติดป้ายด้วยตัวหนังสือตัวโตๆ ว่า ห้ามรบกวน เนื่องจากด้านในเจ้าของห้องกำลังให้คุณเลขาคนสวยนั่งตัก เพื่อสกินชีพกันอยู่ “พี่คิน พี่คีรินจะแต่งงานจริงๆเหรอคะ” เจย่าเอ่ยถามพร้อมกับใช้ส้อมป้อนแอปเปิ้ลให้กับเขา อนาคินรับแอบเปิ้ลของเธอเข้าปากไป พร้อมสองแขนกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น “เห็นคุณพ่อบอกว่าอย่างนั้นนะ ทำไมเหรอ เจอยากแต่งบ้างเหรอครับ” เขาเอาหน้าแนบแก้มของเธอ “ไม่เอาหรอก” “อ้าว~ ทำไมไม่ล่ะ” ชายหนุ่มขมวดคิ้วยุ่ง เจย่ากัดแอปเปิ้ล ไม่ได้หันไปสนใจเขา “เจ เจไม่อยากแต่งงานกับพี่บ้างเหรอ” เขาอ้อน เธอจึงหลุดยิ้มพลางวางจานแอปเปิ้ลในมือลง แล้วหันหน้าไปจ้องเขา “พี่อยากแต่งงานกับเจเหรอคะ” เขายักคิ้ว หอมเบาๆ ที่ซอกคอ “อยากแต่งสิ อยากแต่งมากๆ ไม่อยากทำเป็นหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้แล้วน่ะ” เสียงเขาดูงอแงพร้อมกับสูดดมซอกคอของคนตรงหน้าแรงขึ้น ก่อนจะขยับลงมาเรื่อยๆ ตามเสื้อคอเหลี่ยมของเธอ พลันจูบเข้าที่เนินอก จนเจ้าของร่างดันเขาออก “อยากแต่งหรืออยากมีอะไรด้วยกันแน่ เห็นมา

ไม่นานเจย่าก็งัวเงียได้สติตื่นขึ้น เธอเห็นว่าเขานั่งไขว่ห่างอยู่ข้างๆ “พี่คิน ทำไมไม่ปลุกเจ นี่มันกี่โมงแล้วนะ!” เธอดีดตัวลุกมองด้วยสีหน้าไม่ค่อยโอเคนัก “เป็นอะไรหรือเปล่า ปวดท้องเหรอ” เขาพุ่งตัวเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง เธอมองค้อนเขาเล็กน้อย “ช่างมันเถอะ เจต้องกลับบ้านแล้ว เดี๋ยวพ่อจะว่าเอา” หญิงสาวพยายามจะลุกแต่ก็ถูกเขาห้ามเอาไว้ “ไม่ต้องกลับตอนนี้ก็ได้ พี่โทรไปบอกลุงเจตว่าเจต้องไปทานข้าวกับลูกค้าเป็นเพื่อนพี่น่ะ” อนาคินมองเธอยิ้มๆ พลางหลับตาปริบๆ “พ่อเจเชื่อพี่ด้วยเหรอ?” เธอจ้องหน้าเขาอย่างสงสัย อนาคินก็ยิ้มกวนส่งมาให้ “ตอนแรกพ่อเจก็ไม่เชื่อพี่หรอก แต่พี่บอกว่าเป็นลูกค้าคนสำคัญ พี่กับเจที่อยู่เคลียร์งานในบริษัทกับพนักงานคนอื่นๆ ก็พึ่งรู้” ชายหนุ่มเล่าอย่างออกรสออกชาติ “แล้วพี่ก็บ่นถึงลูกค้าปลอมๆ คนนั้นให้เขาฟัง สงสัยเขาคงรำคาญเลยบอกพี่มาว่า” เขาทำเป็นเลียนแบบเสียงคนที่พูดถึง “เอ้อ จะไปก็ไปแต่อย่าพาน้องไปเถลไถลที่ไหนเชียวนะไม่งั้นล่ะก็ พ่อนายคงจะเคยบอกนะ ว่าถ้าทำยุ่มย่ามกับลูกสาวฉันนายจะโดนอะไร ปัง!” คำสุดท้ายเขาเพิ่มแต่งขึ้นมาเอง เจย่ายกฝ่ามือฟาดดังแปะที่อกเขา “พี่ล้อเลียน

ในห้องทำงานของหัวหน้าองค์กรลาวาเลนเต้ ที่มืดสนิทไร้ซึ่งแสงไฟมีเงาดำตระคุ่มๆ กำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น “เจอแล้ว” เสียงของคนผู้นั้นดังขึ้นเป็นเหตุให้คนด้านนอกมองมา เขาเหลือบเห็นจึงรีบเผ่นหนี ด้วยความไวและชำนาญของเขาทำให้ เลย์หนีออกมายังจุดที่ปลอดภัยได้ทันเวลา “เฮ้อ~ แกไม่รอดแน่ไอ้กาเบรียล” เลย์รีบยกหูโทรหาหุ้นส่วนของเขาในทันทีก่อนที่จะคิดส่งข้อมูลให้ตำรวจ เพราะความจริงเลย์ถูกตำรวจจับไปรอบหนึ่งแล้วแต่ข้อหาของเขาไม่ได้หนักมาก ซาเวียร์จึงเสนอให้เขาขอช่วยตำรวจแลกกับอิสระของเขาจากคุก และน้องสาวจากพ่อไร้หัวใจ “เฮ้ย ฉันได้หลักฐานมาแล้ว แกว่าฉันควรส่งให้ตำรวจเลยดีไหม”เขาบอกปลายสายด้วยความตื่นเต้นและเหนื่อยหอบ แต่ทว่าทางนั้นกลับตอบมาด้วยความใจเย็น [“รอก่อนสิ”] “ต้องรออะไรอีกวะ” เลย์เท้าเอวขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ [“รอโซเฟีย~”] ผับ× เสียงดนตรีกำลังบรรเลงอย่างสนุกสนานแสงสีเสียงจากบรรยากาศรอบข้างทำให้เหล่าสาวๆ นั่งตัวโยกไปโยกมา “เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ” วาเนียที่ตอนนี้เมามากแล้วลุกยืนเอามือชี้เพดานโยกย้ายส่ายสะโพกมากกว่าเพื่อนจนเพื่อนมองหน้า แต่เธอก็หาได้แคร์ไม่ “ยัยนี่ยังเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย”