All Chapters of บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): Chapter 251 - Chapter 260

รินลณียิ้มกับมือถือก่อนจะขยับตัวเข้ากอดระพีพัฒน์ที่หลับไม่รู้เรื่องราว เพราะเมื่อคืนเขาโดนภรรยาตัวน้อยจับกินตับไตไส้พุงจนหมดแรง ยังนอนไม่ได้สติ ใครจะคิดว่าคนอย่างเธอจะไม่เมาง่าย ๆ ยิ่งดื่มมากยิ่งคึก เมื่อก่อนตอนดื่มหนัก เธอจะเต้นไม่หยุดเพราะความคึก ใครจะคิดว่าตอนนี้พอเธอดื่มหนัก กลับกลายเป็นเธอคึกหนัก โดยเฉพาะตอนที่อยู่บนตัวเขาเสียงร้องครางของเขายิ่งทำให้เธอคึกราวกับได้ขี่ม้าอยู่บนหุบเขาที่ท้าทายและตื่นเต้นระพีพัฒน์ถึงกับครางต่ำว่าห้ามเธอไปกินเหล้าที่ไหนโดยไม่มีเขาไปด้วยเป็นอันขาด ผัวรักผัวหลงของจริงก็งานนี้แหละ ปกติก็รักก็หลงอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งหลงหนักเข้าไปใหญ่อดขำอีพี่วินไม่ได้ เมื่อคืนพอเมาพับก็โดนพวกพี่เชอร์รี่ลากกลับไป ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง คิดจะมาแอ้มผัวของรินณีเหรอ ฝันไปเถอะซิส เรายังห่างกันอีกหลายขุมหลายวันผ่านไป ณ ลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ทั้งสามคนกำลังนั่งมองหน้ารินลณีและส่งกำลังใจให้เพื่อนสาวทำภารกิจหนีสามีเที่ยวตามแบบฉบับของแม่บ้านใจกล้า จะสำเร็จไหมต้องมาลุ้นกัน ปาร์ตี้วันเกิดพี่รหัสของรินลณีจะจัดขึ้นที่บ้านย่านชานเมือง ปัญหาของเธอคือจะขอคุณหมอพัฒน์ไปร่วม

“โคตรไม่ได้ช่วยอะไรเลย” เอกภพบ่นออกมาแบบระอาใจกับเพื่อนผู้หลงเมีย “ไอ้เอกมันหมายถึงของที่น้องรินณีชอบ” พายุช่วยเอกภพตีความหมาย เผื่อระพีพัฒน์จะเข้าใจขึ้นมาบ้าง “มึงลองนึกดูว่าอะไรที่เขาชอบใส่ อะไรที่เขาสะสม อะไรที่เขาอยากได้แต่ยังไม่มี อะไรแบบนี้” ภีมช่วยเพื่อนคิด เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าควรซื้ออะไรให้ผู้หญิงของเขาเหมือนกัน “ดอกไม้ไหม ปกติผู้หญิงชอบดอกไม้” พายุเอ่ยขึ้น “ไอ้ยุ ดอกไม้น่ะมันต้องมีอยู่แล้วมึง แต่เราต้องมีอีกอย่างที่ไม่เหี่ยวไปกับดอกไม้” เอกภพเอ่ยขึ้นอย่างผู้มากประสบการณ์“กูคิดออกแล้วว่าน้องชอบอะไร” จู่ ๆ ระพีพัฒน์ก็พูดขึ้น“อะไรวะ” เพื่อนอดถามไม่ได้ว่าอะไรคือสิ่งที่น้องรินลณีชอบ“พวกมึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อย”เพียงไม่นานทั้งหมดก็มาหยุดอยู่ที่ศูนย์รถยนต์หรู Porsche Centre Bangkok“เฮ้ย ไอ้พัฒน์ มึงมาทำไมที่นี่ อย่าบอกนะว่าจะซื้อรถให้เมีย” เอกภพถามขึ้น“อ้าว ก็เมียกูชอบความเร็ว กูว่าน้องต้องชอบรถแน่เลย”“โอ๊ย! ไอ้พัฒน์ ไม่ต้องชอบความเร็วก็ได้ ถ้าเป็นปอร์เช่แม่งคงชอบกันทุกคน” เอกภพกล่าวอย่างเหนื่อยใจ“กูอยากเป็นเมียไอ้พัฒน์แล้วว่ะ แม่งซื้อ

ลานเกียร์หน้าคณะวิศวะ “โอย...น้ำตาลขึ้นโต๊ะหมดแล้วจ้าใบบัวใบเฟิร์น” พอลลี่มาถึงก็รีบปรี่เข้ามาแซวรินลณีที่วันนี้เจอแฮชแท็กหวานแต่เช้า“พี่หมอพัฒน์โรแมนติกเน้อ ให้ดอกไม้ด้วย” ใบเฟิร์นพูดแล้วก็ตาเป็นประกาย“พ่อบุญทุ่มแบบพี่พัฒน์ ปกติน่าจะเว่อร์กว่านี้ วาเลนไทน์แรกเลยนะโว้ย” พอลลี่วิเคราะห์ เพราะแค่จ่ายเงินเดือนเมียเดือนละแสนนี่ก็ทุ่มจนไม่รู้จะทุ่มยังไงแล้ว“รินณี แกได้อะไรอีกบ้างนอกจากดอกไม้” ใบบัวถามต่อ รินลณีชี้ไปทางที่รถคันสีขาวจอดอยู่“รถ จอดอยู่โน่น”“เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าปอร์เช่ไทคานคันนั้น” พอลลี่เอ่ยถามขึ้นอย่างตื่นเต้น“เออ คันนั้นแหละ พวกแกจะกรี๊ดทำไมเนี่ย อายเขา” เสียงกรี๊ดของสามสาวทำให้คนที่อยู่ตรงนั้นหันมามองทางโต๊ะพวกเธอกันเป็นตาเดียว“แก จะไม่กรี๊ดได้ไง นั่นมันปอร์เช่นะ ไม่ใช่สามล้อพ่วง แกรู้ไหมว่าคันนั้นเท่าไหร่” พอลลี่ยังตื่นเต้นไม่หาย“รู้สิ รุ่นนี้ตั้งสิบสองล้าน”“ผัวแกสุดยอดอะรินณี สายเปย์ฉิบหาย” พอลลี่เอ่ยขึ้นมา แต่ตายังจ้องอยู่ที่รถ“ไปดูรถกันพวกแก” ใบบัวชวนเพื่อน ๆ ไปดูรถของรินลณี ทั้งสี่คนก็เดินไปชื่นชมความงามของรถ“แล้วแกให้อะไรพี่หมอพัฒน์” ใบบัวเอ่ยถามเพราะไม่

ระพีพัฒน์มองหน้าภรรยาตัวน้อยที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวไม่ยอมพูดยอมจาเหมือนเธอไปทำอะไรผิดมา “น้อง” เขาเรียกด้วยสายตาจ้องจับผิด “คะ” รินลณีเลิกคิ้ว“หน้าตาน้องดูมีพิรุธมากเลยค่ะ”“ไม่มี้ ไม่มี” ยิ่งเธอปฏิเสธก็ยิ่งน่าสงสัยมากกว่าเดิม“นั่นมีพิรุธกว่าเดิมอีก ถ้าไม่มีก็มองหน้าเฮียค่ะ”คนร้อนตัวยิ่งไม่กล้าสบตาเฮีย ก็เธอโกหกไม่เคยเนียน ทำยังไงดี หน้าตาเลิ่กลั่ก สายตาที่มองทั้งเพดานทั้งพื้น แต่กลับไม่ยอมสบตาชายหนุ่ม ยิ่งทำให้เขากระวนกระวายใจมากขึ้น“น้อง!” ระพีพัฒน์เสียงเข้ม ตอนแรกก็ไม่ได้อยากรู้มากเท่าไร แต่ตอนนี้เริ่มอยากรู้หนักกว่าเดิม อะไรที่เธอคิดจะปิดบังเขา อย่าบอกนะว่า...แอบมีกิ๊ก“เฮีย อะไรเล่า ไม่มีอะไร น้องอิ่มแล้ว จะไปอาบน้ำละ” รินลณีลุกขึ้นจากเก้าอี้ หาทางหนีทีไล่“น้องเดี๋ยว! คุยกับเฮียก่อน ท่าทางน้องไม่ปกติ น้องมีอะไรแน่ ๆ เลย”“ไม่มี้ ไม่มีจริง ๆ” รินลณีใช้จังหวะนี้ดิ้นหลุดจากฝ่ามือหนาของเขา เธอตรงไปยังห้องนอน คนที่ไม่ยอมแพ้ก็เดินตามมาทันที“น้อง เดี๋ยว ๆ คุยกันให้รู้เรื่องก่อน”“ว้ายเฮีย ไม่นะไม่” เธอร้อง“น้องจะบอกเฮียดี ๆ หรืออยากโดนทำโทษ”“น้องบอกเฮียแล้วว่าไม่มีอะไร ไม่มีจริ

“ไอ้หมาพัฒน์ แกมีเจ้าของแล้วเหรอวะ” เอกภพทักทายทันทีเมื่อเห็นเพื่อนสวมแหวนบนนิ้วนางข้างซ้าย แหวนวงนี้คงทำให้พยาบาลสาวน้อยสาวใหญ่ หรือคุณหมอสาวคุณหมอหนุ่มอกหักกันเป็นแถว ก็เพื่อนของเขานั้นหล่อน่าฟาดมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัยมาครองหรอก“กูก็มีตั้งนานแล้วไหม แล้วนี่หมอ ไม่ใช่หมา” ระพีพัฒน์กล่าวอย่างภาคภูมิ พร้อมทั้งยักคิ้วให้เพื่อนไปทีหนึ่ง แต่ก็ต้องแก้สรรพนามให้ถูกเสียก่อน ยังไม่อยากเป็นหมาแทนหมอ “เมื่อก่อนก็ได้ยินหมาบางตัวบอกว่าตัวเองเป็นผัวเก็บ ตอนนี้ได้เลื่อนขั้นแล้วเหรอวะ”“ไอ้ภีม มึงไม่พูดก็ไม่มีใครว่ามึงเป็นใบ้หรอก ไม่เสือกสักเรื่องจะได้ไหมครับ”“หมอพัฒน์ใจร้าย ทำร้ายจิตใจภีม” ภีมทำท่าเจ็บปวดเมื่อโดนเพื่อนว่า และหันไปซบเอกภพที่นั่งข้าง ๆ ระพีพัฒน์มองแล้วก็อดส่ายหน้าระอากับท่าทีเพื่อนทั้งสองไม่ได้ ก็เป็นซะอย่างนี้ ถึงได้ไม่มีแฟนสักที คนคงคิดว่ามันสองคนเป็นเกย์“ไอ้เอก ช่วยเอาเมียมึงไปเก็บหน่อย” ระพีพัฒน์หันไปทางเอกภพพร้อมทั้งบุ้ยใบ้ไปทางภีม“มึงช่วยมองหนังหน้ามันด้วย คนหน้าตาดีแบบกูต้องดาวมหา’ลัยเท่านั้นโว้ย คนบ้าแบบไอ้ภีมกูไม่เอาหรอก”“หนังหน้าม