All Chapters of บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+): Chapter 251 - Chapter 260

“ก็ดี ไปหาอะไรดื่มกันแล้วค่อยกลับ” คุณหมอหนุ่มก็คล้อยตามเมียสาว เพราะเวลานี้เป็นช่วงพักผ่อน เขาอยากจะพักผ่อนจริง ๆ ก่อนที่จะลุยงานหนักในอีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า ตลาดนัดกลางคืน หรือที่เรียกว่าไนท์บาซาร์ มีของขายมากมาย ไม่ว่าจะเป็นของฝากหรืออาหารพื้นบ้านต่าง ๆ รินลณีกับระพีพัฒน์ได้เสื้อผ้าฝ้ายกันคนละสองตัว กางเกงใส่เล่นกันอีกคนละสองตัว จริง ๆ มีของที่อยากซื้อฝากเพื่อนกันเยอะเลย แต่คิดว่าวันใกล้จะกลับค่อยมาซื้อดีกว่าห้องแชต สี่สาวแซ่บของดีวิศวะรินณีโยธา : สวยไหม อยากได้ไหม (แนบรูป เสื้อผ้าพื้นเมือง)สวยใสขยี้ใจ : อยากได้มาก แกไปเชียงใหม่เหรอรินณีโยธา : ใช่ มาบ้านย่าเฮีย สวยใสขยี้ใจ : ไม่ชวนฉันเลย รินณีโยธา : พอลลี่มาเที่ยวเชียงใหม่ไหมสวยใสขยี้ใจ : อีด*ก...มาชวนอะไรตอนนี้ รินณีโยธา : อ้าว แล้วให้ชวนตอนไหน เดี๋ยวพรุ่งนี้มาชวนใหม่นะ ไปก่อน ผัวเรียก สวยใสขยี้ใจ : ส่งสติกเกอร์มองบน ผ่านไป 30นาทีพี่ใบเฟิร์น : สวย อยากได้ จะไปเชียงใหม่กันเหรอ น้องใบบัว : สวย อยากได้ ยังทันอยู่ไหม พี่ใบเฟิร์น : @น้องใบบัว เรามาช้า ตลาดวายหมดแล้ว ปะ ไปนอนกันหลังจากเดินเที่ยวที่ตลาดไนท์บาซาร์

“สวยมาก” ใบบัวพูดเหมือนละเมอเมื่อลงจากรถ“สวยจริง ๆ” พอลลี่ก็พูดเหมือนละเมออีกคน ส่วนหนุ่ม ๆ ไม่ว่าจะเป็นเอกภพ พายุ ภีม และรณภพ ก็ยิ้มให้วิวตรงหน้า ถึงการมาครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ความงามของที่นี่ก็สร้างความประทับใจให้ทุกครั้งเช่าเต็นท์ทั้งหมดแปดเต็นท์ด้วยกัน ใบเฟิร์นรับอาสานอนเป็นเพื่อนพอลลี่เองเพราะนางค่อนข้างกลัวผี ไม่กล้านอนคนเดียว ส่วนภัคณิกาก็นอนกับใบบัว เอกภพ พายุ ภีม และรณภพ นอนคนละเต็นท์เพราะต้องการความเป็นส่วนตัว และอีกเต็นท์สำหรับพี่คนขับรถสองคนอากาศข้างบนตอนเย็นกำลังดี และเมนูยอดฮิตก็คงไม่พ้นหมูกระทะ การได้กินหมูกระทะตอนอากาศหนาว ๆ เนี่ย มันสุดยอดของสุดยอด!“อร่อยมากเลย” รินลณีหลับตาพริ้มดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้าพร้อมหมูกระทะและเบียร์“นี่มันสวรรค์ชัด ๆ เลยเฮีย” พูดไปก็ชบไหล่สามีไปด้วย สร้างความหมั่นไส้ให้เพื่อนผู้นั่งเหงาไร้คู่ แต่เดี๋ยวนะ ดูเหมือนคนที่ไร้คู่จะเป็นหล่อนคนเดียว...พอลลี่หันไปมองรอบตัว หมอภีมกำลังคีบหมูเป่าและป้อนให้ใบบัว ป้อนเลยนะนั่น...ป้อนนะป้อน“ใบเฟิร์น...” กำลังจะหันไปหาเพื่อนอีกข้าง ใบเฟิร์นก็กำลังคุยหัวเราะคิกคักกับหมอพายุ นั่นมีส่งมือถือให้กันดู

“ดีจัง” รินลณียิ้มให้กับเรื่องราวที่ได้ยิน เธอไม่แปลกใจเลยที่ทำไมระพีพัฒน์ถึงได้เป็นคนดีและน่ารักขนาดนี้ ก็เพราะรอบตัวเขามีแต่คนดีแบบนี้นี่เองกรุงเทพมหานคร หลังจากทำงานค่ายอาสากันเต็มสัปดาห์ ทุกคนก็กลับมายังกรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร ความโหยหาแสงสีกำลังกัดกินพวกเขา สี่สาวแซ่บแห่งวิศวะเลยนัดกันว่าวันนี้ต้องไปดื่มด่ำกับบรรยากาศแสงสีเมืองกรุงสักหน่อย“ถึงไหนกันแล้ว” พอลลี่กรอกเสียงมาตามสายหาเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้เธอมาถึงหน้าสถานบันเทิงดัง แต่ยังไร้เงาของเพื่อนสาวทั้งสามคน“กำลังจะถึงแล้ว” เสียงรินลณีกรอกมาตามสาย ในขณะที่เห็นใบบัวกับใบเฟิร์นเดินเข้ามาแล้ว“เค ๆ เหลือแต่แกคนเดียวนี่แหละ”“รินณียังไม่มาเหรอ”“กำลังจะถึง”“นี่พวกแกใส่ชุดอะไร ทำไมมันเรียบร้อยขนาดนั้น” พอลลี่เอ่ยทัก เพราะชุดที่สองสาวใส่มาคือกางเกงยีนขายาวกับเสื้อแขนยาวไซซ์ใหญ่“ถ้าไม่แต่งแบบนี้คิดว่าจะได้มาไหม” ใบบัวพูดขึ้น“คือมีผัวกันหมดแล้ว ผัวหวง คือแกจะอวดฉันว่างั้น”“ไม่ใช่อย่างนั้นพอลลี่ ก็พวกเรามีผู้เป็นของตัวเองแล้วไง เลยไม่อยากแต่งตัวเยอะ เดี๋ยวกลบความงามพอลลี่หมด”“จะบอกว่าถ้าแต่งแล้วสวยกว่าฉันงี้?”“ไม่ใช่นะพอลลี่ ไม่มี

วันเลี้ยงรุ่นก็มาถึง และระพีพัฒน์ก็ไม่ให้เธอไปด้วยจริง ๆ เขาไม่ชวนเลย ถ้าเขาชวนสักนิด เธอคงไม่รู้สึกแย่แบบนี้ ป่านนี้แล้วยังไม่กลับอีก สี่ทุ่มแล้วนะเนี่ย ไปกินเลี้ยงอะไรดึกขนาดนี้ เดี๋ยวนะ ตอนนี้เธอกลายเป็นยัยเมียน่าเบื่อไปแล้ว คิดแล้วก็นึกถึงตอนที่ตัวเองไปเที่ยวกี่ทุ่มแล้วเนี่ย ดูเวลาก็ล่วงเลยเข้าสี่ทุ่มครึ่งแล้ว เขายังไม่กลับอีก ใจหนึ่งก็อยากโทร.ตาม อีกใจหนึ่งก็ไม่กล้า เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเนี่ย ครั้งแรกที่เขาไปงานเลี้ยงโดยไม่มีเธอ และเป็นครั้งแรกที่ไปเองโดยไม่มีเพื่อนหมอที่เธอรู้จักไปด้วยกันติ๊ด!...ติ๊ด!...เสียงกดกริ่งหน้าประตูห้องทำให้อดแปลกใจไม่ได้ว่าใครมาในเวลานี้ ปกติไม่มีใครขึ้นมานะ รินลณีดูจากจอมอนิเตอร์ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งประคองระพีพัฒน์รินลณีรีบเปิดประตู...“เมียจ๋า เฮียมาแล้ว”“เฮ้ย! น้องรินณี” ขิงเอ่ยทักรินลณีอย่างตกใจ“สวัสดีค่ะ” รินลณีสวัสดีหญิงสาว ตัวจริงของเธอสวยกว่าในไอจีเสียอีก ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้มีคนติดตามมากมาย“น้องจำพี่ได้ไหมคะ”“เออ...เอ่อ จำได้ค่ะ พี่เป็นเอ่อ...เอ่อ...แฟนเก่าเฮีย”“หึ...มันไม่ได้บอกความจริงน้องเหรอ” ขิงเอ่ยถามรินลณี เธอยิ่งงงเข้าไ

วันถัดมาที่ลานเกียร์หน้าคณะ ทั้งสี่คนกำลังนั่งรอเวลาเพื่อจะไปรับประทานอาหารกลางวัน วันนี้ก็เป็นอีกวันที่อดตื่นเต้นไม่ได้ว่าจะมีใครมาตามหาสายรหัส รินลณีมีพี่รหัสชื่อพี่คิม ซึ่งเป็นเฮดว้ากปีนี้ ส่วนน้องรหัสของเธอคือแจ็ก เธอคนเดียวที่เป็นผู้หญิงในสายรหัส หวังว่าปีนี้จะได้ผู้หญิงมาอยู่ในสายรหัสตัวเองบ้าง แต่ก็เข้าใจนะว่าคณะนี้ผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชายอยู่แล้ว โอกาสน้อยที่เธอจะได้ผู้หญิงเป็นสายรหัสตัวเอง “รินณี ฉันได้ยินว่าหลานรหัสแกโคตรหล่อเลย”นั่นไง สิ่งที่เธอคิดก็เป็นจริง เธอไม่อยากได้สายรหัสเป็นผู้ชาย โดยเฉพาะผู้ชายหน้าตาดี เธอเข็ดตั้งแต่พี่คิม พี่รหัสของเธอแล้ว“เฮ้ย! แกรู้ได้ยังไง” ใบบัวเอ่ยถาม เพราะก็ไม่แน่ใจว่าทำไมพอลลี่รู้ดีไปเสียทุกอย่าง“ไปสืบมาแล้วน่ะสิ ส่วนน้องรหัสแกก็ผู้ชายนะ แต่ไม่หล่อเท่าน้องรหัสไอ้นี่” พอลลี่พูดขึ้นพร้อมชี้ไปทางรินลณี“ส่วนของเราทั้งคู่เป็นผู้หญิง” พอลลี่หันไปคุยกับใบเฟิร์น“อะไรวะ ไหนบอกวิศวะผู้ชายเยอะไง ทำไมสายรหัสฉันมีแต่ผู้หญิง” ใบเฟิร์นบ่นไม่จริงจัง เพราะสายรหัสเธอทั้งสายล้วนเป็นผู้หญิงทั้งนั้น ตั้งแต่พี่รหัส น้องรหัส นี่ยัง