All Chapters of Not Your Wife Anymore: Chapter 91 - Chapter 100

Habang matamang nakatingin si Caleb sa mukha ni Raven, nagkaroon siya ng realisasyon na ang pagkakakuha ni Raven sa unang puwesto noong preliminary ay hindi lang suwerte o tsamba. Katunayan nun ang pagkakakuha niya uli ng unang ranking ngayong finals.Nagsimula na ang challenge competition. Ang nasa top 20 ay pwedeng pumili ng isang kalahok na nasa top 20 rin para hamunin. Pwedeng magbigay ng tanong o problema ang kalahok na iyon para sa kalahok na pinili niya. Kailangang sagutin ng hinamon ang tanong o problema. At kapag hindi niya nasagot ang naturang tanong o problema ay awtomatikong tanggal na siya sa kompetisyon. Kasabay nun, kapag nasagot naman ng hinamon ang tanong o problema, ang humamon naman ang awtomatikong maaalis sa kompetisyon.Ang top 20 hanggang 18 ay pinili si Raven para hamunin. Matagumpay na nasagutan ni Raven ang mga ibinigay sa kanyang tanong at problema ng tatlong kalahok. Kaya naman, naalis silang tatlo sa kompetisyon. Sumunod namang namili ang top 17 hang

Halos lahat ng shareholder at senior executive ay sabay-sabay na nagsasalita kay Caleb. Nakita nila sa live broadcast na pinagkakaguluhan ng iba’t ibang mga kumpanya at eskwelahan si Raven. Natatakot sila na maunahan sila sa pag-recruit sa babae. “Caleb! Tawagan mo na si Raven ngayon! Bilis! Siguraduhin mo na o-oo siya sa iyo sa pagsali sa Go Prime Holdings.”Madilim ang mukha ni Caleb. Pero wala siyang magawa sa mga sinasabi ng mga kasama. Pasimple niyang tiningnan ang sekretarya niya. Naintindihan naman iyon ng sekretarya, kaya inilabas niya ang isa pa niyang telepono na hindi naka-block ang numero sa telepono ni Raven. Hinanap niya ang numero ni Raven sa CONTACTS, at saka inabot kay Caleb ang telepono. Agad namang tinawagan ni Caleb si Raven. Hindi niya gustong makausap si Raven, pero alam niyang siya lang ang pwedeng gumawa nun. Mabilis namang nasagot ang tawag. [“Hello.”]Isang pamilyar na boses ang narinig ni Caleb mula sa kabilang linya, kaya agad na napangiti siya. “Ako

“Papa!” sigaw ni Mason ng nakita ang kotse ng ama. Mabibilang lang sa mga daliri ni Mason ang mga araw na sinusundo siya mismo ng ama sa eskwelahan. Kaya ng nakita niya ang sasakyan nito sa labas ng gate ng eskwelahan ay nagmamadali siyang lumabas. Samantala, kandahaba ang leeg ng mga nanay na naroroon para masilip si Caleb sa loob ng sasakyan. Minsan lang din kasi nilang makita ang guwapong mukha nito sa personal, at kalimitan ay sa mga magasin at online lang. Napahinto sa paglapit si Mason ng nakita niyang lumabas ang sekretarya ni Caleb mula sa sasakyan at nilapitan si Raven. “Mam Raven, pinapasakay po kayo ni boss sa kotse niya.” Mabilis na tumanggi si Raven. “Hindi na, magta-taxi na lang kami ni Maddison papunta sa restaurant.” Ayaw niyang makasama sa isang sasakyan ang lalaki.Tipid na ngumiti ang sekretarya. ”Mam, sinadya ni boss na sunduin kayo ngayon ni Maddison.”Nakulitan si Raven sa sekretarya kaya inilabas niya ang telepono niya para mag-book ng taxi. Hindi naman na

“Hindi pa ba tayo kakain, sweetheart? Gutom na ko, eh…” parang bata na sabi ng ina ni Raven. “Wala pa si Professor Elcid,” ang ama ni Raven ang sumagot, at saka nito tiningnan si Caleb, kung humihingi ng pahintulot ang ama na kumain na ay hindi niya alam.Parang bata na humikbi-hikbi ang ina. “Gutom na ko…” sabi nito sa tila batang tinig. Pinilit ni Raven na hindi mag-react sa arte ng ina, kinontrol niya ang sarili.Nang biglang may pumasok na waiter sa loob ng kuwarto nila at nilapitan si Caleb. “Sir, may tumawag po sa telepono, Isa ring Mr. Go. Made-delay lang daw po siya ng dating. Pwede n’yo na raw umpisahang kumain.”

“Lolo Elcid!” sigaw ni Maddison sa dumating.Isang matikas at matipunong sundalo ang nagtutulak ng wheelchair kung saan nakaupo si Elcid. At kahit na nasa wheelchair lang ang lalaki, meron siyang makapangyarihang aura na tila ang lahat ng batas sa paligid ay hawak niya. Sa isang iglap ng kanyang tingin, tila ba sumusunod ang mundo. Nakasuot siya ng itim na pang-itaas at pantalon na perpektong bumagay sa kanyang matangkad at eleganteng pangangatawan. Ang detalye ng kanyang anyo ay tila nagpapahiwatig na hindi siya isang basta-basta lang na tao. Halos pigilin ni Ingrid ang kanyang paghinga ng nakita niya si Elcid. Nang huli niyang makita ang lalaki ay sampung taon na ang nakalipas.Naalala tuloy ni