บทที่ 19

บทที่ 8 ขนาดไม่ธรรมดา

บุษกรยืนหลบให้เขาขนของจากรถเข็นขึ้นชั้นวางของเพื่อรอคิดเงิน เวลานี้สติเธอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พยายามคิดว่านั่นมันก็แค่ถุงยางอนามัย สมัยนี้ใคร ๆ เขาก็พกกัน แม้แต่ผู้หญิงเขายังพกกันเลย แล้วเธอที่เป็นถึงสู‍ติ‍นรีแพทย์เรื่องแค่นี้ไม่ควรอาย

ไม่ควรอาย แต่มันอาย ภาพที่เธอกับเขาจูบกัน นัวเนียกันฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง

และสิ่งที่ทำให้เธอหวาดหวั่นก็คือขนาดที่ติดอยู่บนข้างกล่อง ไม่ใช่น้อย ๆ เลยนะนั่น มากกว่ามาตรฐานชายไทยไปมากโข

มากถึงมาก เข้าใจนะว่าเขาคงมีเชื้อสายต่างชาติ แต่นี่มันใหญ่เกินกว่าที่เธอจินตนาการไปมาก ไม่อยากคิดถึงครั้งแรกว่าจะแหกไปถึงไหน

“แบมครับ แบมครับ”

“แหกค่ะแหก อุ๊ย! ขอโทษค่ะ”

คนเรียกได้ยินคำที่เธออุทานถึงกับกลั้นขำแทบไม่ไหว

“แบม กลับครับ” เขาเรียกสติคนแหกอีกครั้ง

‘นอกจากขาวอมชมพู ยังกำไม่มิดอีก ตายแน่อีแบม’

พอร์‍ชกระชับมือคนข้างกาย ที่เวลานี้เธอดูไม่ได้สติ ไม่แน่ใจว่ามีเรื่องอะไรให้คิดตลอด เห็นหน้านิ่วคิ้วขมวด บางทีก็เม้มปาก บางทีก็แก้มแดง บางทีก็หน้าซีดหน้าตาลนลานเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง

“แบมครับมีอะไรหรือเปล่าครับ”

“ค่ะ ค่ะ ขอบิลหน่อยค่ะ” เธอลนลาน เพิ่งตั้